EMPATİ · Beceri replikleri

Muhtemelen bu konuya girmek istemiyor. Bu hislerini kestirmek pek de kolay değildi...

Teğmen, bunun sonunda otomobilinin hassas, açılır kapanır farlarını kurcalayacağından korkuyor. Farlar onun için değerli.

Aslında gerek var. Ama sana alındı.

Kızgın değil. Elindeki kokuşmuş kâğıt yığını onu kendi evrakları için endişelendirdi, o kadar.

Senin için üzülüyor.

Garip... Neden bu kadar sinirleniyorsun?

Bu ismi cidden seviyor.

Teğmen, farları yakmak için aracını kurcalamandan hoşlanmayacak...

Tehdit geçti. Geçtiği ve iki kalemi de kendinde kaldığı için memnun.

Adil değil, o yüzden. Artık o şeye ulaşamıyorsun bile!

Şaşkınlıktan yerinde duramıyor.

Herkes sürekli cehennemin kıyısında yalpalıyormuş. Bir proje cehennemi. Bu kareler düzenli görünüyor ama altlarında kaos, endişe, acı...

"...ama ne işe yaramış? Hepsi boşa gitmiş."

Orada öylece yalnız başına oturmak, yalnız hissettirmiyor mu?

Bu yüzden bu işi yapıyor.

Sesinde utanç yok. Bir nebze hüzün var, evet; ama utanç yok.

Durumun gidişatı teğmenin hoşuna gitti.

Bu konuda oldukça soğukkanlı davranıyor. Hatta sonunda bu soruyu sormuş olman biraz gerginliği azalttı.