ŞEHRİN FISILTISI · Beceri replikleri

Seçkin Bölge'nin güvensiz binalarının üzerinde dev bir gölge... Jamrock semtlerinin üzerinden 8/81 otoyolu geçiyor. Harap hâldeki ahşap evlerin arasından beton sütunlar yükseliyor. Ufuktaysa limanın makineleri sis yüzünden zar zor görünüyor.

Yine o ses, bu kez daha ısrarcı: "Nihihey!"

Dışarıda esen şiddetli rüzgârlar içerideki ahşabı çatırdatıyor. Karanlığın içinden yağan toz parçacıkları, yıllar içinde rengi solan döşeme tahtalarının üzerine konuyor. Bu bina çok da sağlam durmuyor.

Boş bir şişe, rüzgârın etkisiyle çatlak kaldırım taşlarının üzerinde sürükleniyor. Kuzeyden iki çocuğun yaramaz kahkahaları duyuluyor...

Arkandan alçak, hayaletimsi bir ses fısıldıyor: "Nihihey!"

Rüzgârda yavaş yavaş dökülmüş... Etrafına göz gezdirirken hissettiklerin, tüylerini diken diken ediyor.

İşte orada, Jamrock'ın kahverengi ve kırmızı çatılarının üzerinde yüz binlerce otomobil 8/81'den geçiyor. Sürücüler aşağı bakmıyor bile. Dünyalarının sınırı ön cama kadar.

Artık sadece bakımsız bir parkın altındaki bir harabeden ibaret olan eski askerî hastanenin boş koridorlarından rüzgâr şiddetle esiyor. Hastanenin altında büyük kanallar bağımsız bir şekilde şarkılarını söylüyor...

Soğuğa rağmen suretler gölgelerin örtüsü altında geziniyor, nefesleri beyaz bulutlar hâlinde karanlığa karışıyor. Nereye bakarsan bak, gece elçilerini kolluyor.

Seçkin Bölge'den, Esperance Nehri üzerinden, Eski Güney'deki 8/81 Yolu'ndan ve Ana Cadde üzerinden Perdition'a gidiyorlar. Normalde çıkış rampasının yolun sonu olması gerekiyor ama çok aktif.

Yollar büyük bir ahtapotun dokunaçları gibi dağılıyor.

Jamrock'taki herkes yol altındaki kaderlerine terk edilmişken Couron'a, orada nehir kenarındaki orta gelirli mahalleleri geçtikten sonra Stella Maris'e ve La Delta'ya işe gidiyorlar.

Otomobil ve kamyonların çoktan unutulmuş gaz ışığıyla aydınlatılmış tünellerde geçişinin sesi.

Bir anda başın dönmeye başlıyor... Soğuk bir esinti, etini okşuyor.

Ne onun, ne sizin, ne Revachol... ne de Elysium için.

Etrafını saran dükkân aniden antik bir ruha bürünüyor; deniz havasından dolayı nemli ve boğuk. Kitaplar çürüyor, burada muhteşem bir soğuk yaşamakta. Orada, 1200 metre ötedeki sahilde de. Bir kilisenin karanlık biçimi suya yansıyor, seni çağırıyor.

Grand Couron'da hayat yok. Orada yaşamaya kimsenin gücü yetmez.

Grand Couron'da devasa binalar gökyüzüne yükseliyor. Soğuk bir rüzgâr, saçma hayallerin üzerine kurulu evlerin boş koridorlarında uğulduyor.