Konuşma · ACELE

"Neden 'olduğu kadar' dedin?"

"Bilmem, Boogie Caddesi'ne hiç gittin mi? Biraz sersemletici bir yerdir."

"Ha, pardon... Aşırı derecede alkolik olduğumu ve yakın zamanda, şehrin en büyüğü olduğunu tahmin ettiğim caddenin adını bile hatırlamayacak kadar fazla içki içtiğimi söylememiş miydim?"

"Şey... Hayır?"

"Alkolik değilim çünkü. Noyak'la ilgili sormak istediğim başka bir şey var."

"Tabii..." diyor, kafası biraz karıştı. "Ne öğrenmek istiyorsun?"

"E öyleyim işte."

"Tamam, o zaman gidip bir bakmalısın bence. Boogie Caddesi güzeldir. Orada bir sürü göçmen ve farklı farklı insan vardır."

"Ha bu arada, ben aynı zamanda farklı insanları tasvip etmeyen azılı bir faşistim. Yani hayır, oraya gideceğimi sanmıyorum."

"Maalesef öyle. İnanmıyorsan bana sorabilirsin."

"Tamam." Omuzlarını silkiyor. "Herkesin fikri kendine."

"Oraya gidebileceğimi sanmıyorum. Göğüs ağrıları çekiyorum. İçmeye devam etmem lazım. Ama sağ ol."

"Ölümün de ağaçlı bir cadde olduğu söylenir. Diğer caddelerden farksızmış." Bir an konuşmaya devam edecekmişçesine susuyor ama nihayetinde konuşmaya devam etmiyor.

"Hayatta kalmayı başarırsam oraya gidebilirim."

"Evet," diyor ve konuşmaya devam edecekmişçesine ağzını açıyor ama konuşmuyor.

"Diyelim ki Boogie Caddesi'ne hiç gitmedim."

"Bana diğerlerinden bahsetsene."