Konuşma · SUZERAINTY: KUTU OYUNU

"Suzerainty" kutusu elinde ağır, garip bir şekilde duruyor. Hafifçe sallıyor ve içindeki parçaların hareket edişini hissediyorsun.

Kaldığın yerden devam et.

Biraz zaman alıyor ama teğmenle birlikte aşağı yukarı her şeyi eski yerine koyuyorsunuz.

"Hatırladığım kadarıyla sıra sizdeydi, dedektif."

Oyunun sonu yaklaştı. Hükümdarın bölge idarecilerinden biri olarak en büyük başarın ne olacak?

Nadiren denenen halk eğitim sistemini bölgelerinde uygulayarak işçi taşlarının kalbini kazanma çabalarına devam edebilirsin.

Alternatif olarak, Revachol'da aşırı değerli zafer sütununu inşa ederek veya teğmeni yıkıcı bir ticaret savaşında yenerek oyunu kazanmaya da çalışabilirsin.

Seçim senin.

"Yüce Revachol için!" (Zafer sütununu yap.)

Özenle tamamladığın sözleşmeler ve ticaret rotası inşaatlarından topladığın ciddi miktarda para ve kaynağı kullanarak son turlarını oyundaki en büyük yapı olan Revachol zafer sütununu inşa etmekle geçiriyorsun.

Zafer kazanmış gibi bir edayla torbaların birinden kare bir taşı alıyor ve oyun tahtasının merkezine yerleştiriyorsun.

"Hmm, beklediğim kadar heyecanlı olmadı."

Teğmen iç çekiyor. "Bazı oyunların sorunu bu işte. Bir noktada öylece bitiyorlar, sanki kimse oyuncuların bu noktaya kadar gelmesini beklemiyormuş gibi..."

"Skorlarımızı toplasak mı artık?"

Son skorları hesaplamak da başlı başına bir oyun gibi. İkiniz de paraları dizmek, tablolara bakmak, temel toplama ve çarpma yapmak üzerine saçma bir zaman harcıyorsunuz.

Hesaplarını iki kez, ardından üçüncü kez kontrol ettikten sonra son skorunu buluyorsun.

35 zafer puanı! Hükümdar çok memnun olacak.

Teğmen başını hesaplamalarından kaldırıyor. "Benim 26 puanım var," diyor biraz hayal kırıklığına uğramış şekilde.

"Yani farkla kazandınız... Bravo dedektif."

"Hadi toparlanıp işimize dönelim."

Oyun kutusu önünde açık duruyor.

"Engin başarılarıma bak."

"Evet, taşlar çok güzel. Etkileyici..."

En büyük yapıyı inşa etmek için özenli ekonomik planlama gerekiyor, sen bunu hiç yapamadın.

Revachol'un ekonomik üstünlüğü adına görkemli bir heykel inşa etmek yerine birkaç postane ve körler için bir okulla yetinmen gerek.

"Riskli bir kumardı, dedektif. İşe yaramaması üzücü."

"Sanırım daha tutarlı bir strateji uygulamalıydım."

"Faydalı olabilirdi, evet..."

"Skorlarımızı toplasak mı artık?"

Son skorları hesaplamak da başlı başına bir oyun gibi. İkiniz de paraları dizmek, tablolara bakmak, temel toplama ve çarpma yapmak üzerine saçma bir zaman harcıyorsunuz.

Hesaplarını iki kez, ardından üçüncü kez kontrol ettikten sonra son skorunu buluyorsun.

15 zafer puanı. Hükümdar pek memnun olmayacak.

Teğmen başını hesaplamalarından kaldırıyor. Suratında pek de gizleyemediği bir gülümsemeyle "Benim 26 puanım var," diyor.

"Üzülmeyin dedektif. Önünüze daha ne oyunlar çıkacak. Mecazen tabii. Bu oyunu kesinlikle tekrar oynamayacağız."

"Bu aptal oyun hileli, hileli!"

"Mızıkçılık yapmayın, dedektif. Hamlelerinizi kendiniz belirlediniz."

"Başlıyoruz, Kim." (Bir ticaret savaşı başlat.)

Teğmen, kayısı ve şekerlerine gümrük vergisi koyduğunda başıyla vakur bir şekilde onaylıyor. İşler çirkinleşecek...

Gümrük vergisi her tur artıyor. Sonunda ne sen ne de teğmen hükümdar için gelir ya da kaynak kazanabiliyorsunuz.

Ucuz, kokaine bağımlı olmayan işgücün ile ticaret savaşının dişe diş kısmını atlatıyorsun ama hem senin hem de teğmenin ekonomisi, öncekinden daha kötü.

Kısa süre içinde bütün oyun tahtası ekonomik kargaşaya sürükleniyor. İşçi taşları, değerli kaynak bulunmayan tahtaya dağılmış hâlde yatıyor.

"Umarım dersini almışsındır, Kim."

"Bana ne dersi verdiğinizi düşünüyorsunuz hiçbir fikrim yok. Bunun ikimiz için de pek iyi sonuçlanacağını sanmıyorum."

"Hadi, skorlarımızı toplayalım mı?"

Son skorları hesaplamak da başlı başına bir oyun gibi. İkiniz de paraları dizmek, tablolara bakmak, temel toplama ve çarpma yapmak üzerine saçma bir zaman harcıyorsunuz.

Hesaplarını iki kez, ardından üçüncü kez kontrol ettikten sonra son skorunu buluyorsun.

15 zafer puanı. Hükümdar, sonunda kazansan da kazanmasan da, astlarının dalavereleri nedeniyle üretimde meydana gelen düşüşten memnun olmayacak.

Teğmen başını hesaplamalarından kaldırıyor. "Benim 15 puanım var," diyor.

"Berabere..." Rahatsız olduğu bariz. "Sanırım hükümdarın ekonomisinin içine ettiğimize göre bunu hak ettik. Güzel oyundu, dedektif."

"Hmm... İkimiz için de pek verimli olmadı, değil mi?"

"Hayır, hiç olmadı. Muhtemelen düşük skorlu bir oyun olacak."

"Şimdi ne olacak?"

"Şimdi ekonomilerimizden geriye ne kalmış göreceğiz."

En iyi ihtimalde bile bir ticaret savaşını gerçekten kazanmak imkânsız ama buradaki durum en iyi ihtimale yakın bile değil ve teğmenin kayısıyla çalışan ekonomik motoru seninkini ezip geçiyor.

Kısa süre içinde kasan boşalıyor ve işçi taşların haritaya dağılıyor.

"Umarım dersinizi almışsınızdır," diyor teğmen sırıtarak.

"Evet, kutu oyunu falan oynanmaz."

"Kim Kitsuragi fena koyar. Şakaya gelmez."

"Skorlarımızı toplasak mı artık?"

Son skorları hesaplamak da başlı başına bir oyun gibi. İkiniz de paraları dizmek, tablolara bakmak, temel toplama ve çarpma yapmak üzerine saçma bir zaman harcıyorsunuz.