Konuşma · SUZERAINTY: KUTU OYUNU

Geçen yüzyılın ortasında Revachol hükümdarlığının Safre'de karşılaştığı durumdan pek de farklı değil.

Daha fazla anlat.

Hükümdar, ürettiği kokain için yeni pazarlar arıyordu ve Safre'de karar kıldı.

Hükümdar, Safre'ye kokaini özel sözleşmeyle götürdüğünde aşırı bağımlılık yapıcı bir ürün için çok değerli bir tutsak piyasa oluşturmuştu.

Çok kötüymüş.

Teğmenin işçilerini bir şekilde senin kokainine bağımlı yaparsan yalnızca üretkenliklerini azaltmakla kalmaz aynı zamanda teğmeni her tur kokain taşların için sana ödeme yapmaya zorlarsın.

Böyle bir şey yapılabilir mi ki?

Evet, yapılabilir. Kurallarda var.

İşte fırsatın. Sana patronluk taslayınca neler olacağını göster teğmene.

Kritik bir stratejik ayrıma geldin. Teğmenin saldırganlığına nasıl karşılık vereceksin?

"Rock and roll, bebeğim." (Sözleşmeyi tercih et.)

Birkaç tur alıyor ama sözleşmeyi tamamlamak için gereken kokaini yavaş yavaş toplamaya başlıyorsun. Topladığında, senin tarafına karton para yağacak.

İyi hissettiriyor, değil mi? Ne daha da iyi olurdu biliyor musun?

Cinayeti çözmek mi?

Uyuşturucu. Özellikle de kafa yapıcılar. Bu arada tam şu anda biraz uyuşturucu arıyor olman gerekmez mi?

Sen toz hakkında hayallere dalmışken teğmen kendisine motor gibi çalışan güçlü bir ekonomik sistem kurmuş.

Oyunun sonu yaklaştı. Hükümdarın şanı için topladığın bol kaynağı nasıl harcayacaksın?

Kılavuza bakınırken oyundaki en pahalı yapıyı görüyorsun. Revachol zafer sütunu, değeri 12 zafer puanı. İnşa edebilirsen kazanman neredeyse kesin.

Alternatif olarak, teğmenin ekonomisini batırmak için bir ticaret savaşı açabilir ya da tüm parayı işçi taşların için bir halk eğitim sistemine saçabilirsin.

Uyuşturucu. Özellikle de kafa yapıcılar. Ensen ve muhtelif bölgelerini bir kaşıntı alıyor.

Uyuşturucu. Özellikle de kafa yapıcılar. İlk fırsatta bul biraz.

"Uyuşturucu" diyeceksin, değil mi?

Oyunu kazanmak mı?

"TRİNK, Kim!"

Aşağılamalarına rağmen teğmenin elinde büyük miktarda para ve kaynak var.

Teğmeni gıcık etmek için paranı düzenli, ufak yığınlar hâlinde topla.

Dikkat çeken zenginlik gösterine rağmen teğmenin elinde büyük miktarda para ve kaynak var.

İşçilere harca.

Puan toplamaya odaklanmak yerine işçi taşlarının kalbini kazanmak için idealist bir projeye başlıyorsun. Birkaç tur sonra gelişmiş hobiler ve sağlık sigortasını açıyorsun. İşçilerin artık tur başına iki ekstra kaynak üretiyor.

"Oyunun isminin İşçi Cenneti olmadığının farkındasınız değil mi?"

"Eğer kendi kararlarımı veremeyeceksem oyun oynamanın ne anlamı var ki?"

"Eh, genelde oyun oynamanın anlamı kazanmakta yatar. İzleyin beni..."

Teğmen, ihracat için agresifçe kayısı üretme stratejisine devam ediyor. Sözleşme üstüne sözleşme bitiriyor, daha da fazla zafer puanı topluyor.

"Hükümdarın zenginliğini üreten insanlar için doğru şeyi yapmaya çalışıyorum."

"Hükümdarın, işçilerin refahını pek umursadığını sanmıyorum. İzleyin beni..."

"Bu oyunun politize olmuş tasarımcılarının geliştirdiği anlamsız, sözde 'puan' sistemini reddediyorum."

"Evet, yaptıklarınız oyunu tasarlayanlara cidden giriyor. Ben de şimdi size sokacağım..."

Teğmene saldır ve tüm kaynaklarını çal.

Tüm parçalarını teğmenin bölgelerinden birine taşırken teğmen: "Bunu yapamazsınız, dedektif," diyor.

"Artık kuralları ben yazıyorum."

"Çocuk gibi davranacaksanız oynamayacağım. Şimdi lütfen oyununuzu oynayın."

Teğmen şaka yapmıyor. Dalga geçmeyi bıraksan iyi olur.

"Peki ne yapabilirim?"

"Sözleşmeleri tamamlamaya çalışabilir ya da işçilerinizin yerini değiştirmeyi deneyebilirsiniz. Uygulayabileceğiniz birkaç strateji var."

Doğru. Kuralları daha dikkatli okusaydın fazlasıyla bariz olurdu.

"Nasıl yani? Oynadım ya işte."

"Bu bir ekonomik strateji oyunu. Diğer oyunculara doğrudan saldıramazsınız. Başka bir şey yapmanız gerek."

"Sıkıldım. Hadi başka bir şey yapalım."

"Emin misiniz?" Teğmen, hayal kırıklığına uğramış gibi. "Her şeyi tekrar kurmak zaman alacak."

Oyunu kenara koy.

Oynamaya devam et.

"Üzgünüm Kim, bundan hoşlanmayacaksın." (Teğmenin işçilerini kokainle tanıştır.)

"Hmm..." Sen turunu oynarken teğmenin suratı taş kesiliyor. Tüm işçilerini kokain bağımlısı yapmandan memnun olmadı.

İşçileri daha az üretken oldukça ve senin mor kokain taşlarına daha fazla bağlandıkça her turla birlikte teğmeni soyup soğana çeviriyorsun.

Tarih bilgisi vereyim, Safre'de olan tam olarak buydu. Bugüne dek eski Safre İmparatorluğu'nun yarısı, istikrarlı ve ucuz bir tarım ürünleri akışı karşılığında uluslararası yardımlara bağımlı.

"Tıpkı Safre'ye yaptıkları gibi..."

"Aşağı yukarı evet," diyor teğmen ama şu anda kafasında geçmişteki yanlışlardan çok onu soktuğun durumdan nasıl kurtulacağı var.

Zaferin elinden kaçmakta olduğunu fark eden teğmen çaresiz bir kumar oynuyor: Korumacılık. Kokainine gümrük vergisi koyarak, hükümdarın hoşnut olmaması riskiyle, seni piyasadan atmayı umuyor.

Oyunun sonu yaklaştı. Ekonomik gücünle onu ezme umuduyla teğmenle olan ticaret savaşını büyütecek misin?

Yoksa saldırganlıklarını görmezden gelip Revachol'da zafer sütunu yapısını inşa etmeye mi odaklanacaksın?