Konuşma · RETORİK

Onu takma. Artık bütün gruba sesleniyorsun.

"Biz birinci birlik olacağız, Hayalet Köpekler. Sen ve Gaston da ikinci birlik... Kraliyet Tazıları."

"Kabul. Peki ya tüm grup?" Hemen ekliyor: "Ben Épées de la Couronne adını öneriyorum... Hükümdarın Kılıçları, eski birliğimin şerefine."

Eminim ondan daha çok üfff dedirtecek bir şey bulabiliriz.

Of, dolap çevirmeyi bırak ve sandviçi iste!

"Hayır, o kulağa çok modası geçmiş geliyor. Şeye ne dersin..."

"Neye?!" Ses tonuna bakılırsa yaşlı karabinalı asker eski birliğini şereflendirmeyi çok istiyor.

"Hükümdarlık Çözümü?"

"Tuhaf. Sevmedim. Şimdilik benim dediğimle devam edelim. Sen de..." Gaston'a işaret ediyor. "Heyecanlansana."

Ses tonu tartışmaya yer bırakmıyor bile. Emir vermek yaşlı karabinalı askerin kanında var.

"Peki, peki." Yaşlı adam René'nin amirane ses tonuna şaşırıyor ama ona karşı gelmeye cüret edemiyor. "Bu iş hiç içime sinmiyor."

"Güzel, güzel. Bunu hallettiğimize göre... BANA SANDVİÇİ VER!"

"Aha..." Gözleri yaşadığı aydınlanmayla parlıyor. "Tüm bunlar benim sandviçim için miydi? Gururlandım, memur bey ama cevabım hayır. Size başka nasıl yardımcı olabilirim?"

"Ufak bir şey var... Sandviçin. Onu bir süre elimde tutmak istiyorum."

"Sorun yok, Gaston. Şimdi lütfen bana sandviçi ver."

"Üç Boiadeiro'lar?"

"Hudut Sevdalıları?"

"Guillaume'un Milyonları?"

"Revachol Kafa Ezicileri?"

"Kanun Adamları?"

"Aslında hadi senin eski birliğini şereflendirelim... Épées de la Couronne olsun!"

"Şerefli bir isim. Şerefe ihtiyacımız var. Ve sen de..." Gaston'a işaret ediyor. "Heyecanlansana."

"Filip Dörtlüsü?"

"Şerefli bir isim. Sevdim. Şerefe ihtiyacımız var. Ve sen de..." Gaston'a işaret ediyor. "Heyecanlansana."

"Frissel İnfaz Timi?"

"Uykusuz Ateş?"

"Guillaume'un Aslanları?"

"Kes şunu! Sadece sandviçi istiyorum. Onu bana ver!"

"Aha..." Gözleri yaşadığı aydınlanmayla parlıyor. "Hepsi bir sandviç için miydi? Gururlandım, memur bey ama onu size veremem. O benim."

"Sikeyim..." Yaşlı karabinalı asker iğrenmiş bir şekilde sana bakıyor. "Senin ölçünü aldım sanmıştım ama bir sümüklü böceğin ölçüsü alınamaz, değil mi?"

Tecrübelerime dayalı konuşmuyorum ama evet, alabilirsin. Sümüklü böcek hayranları tarafından sıkça yapılan bir şey.

Onun vatansever hislerini böyle manipüle etmek mi? René bunu unutmaz.

"Hem havalı hem de köklü. Sevdim."

"Ben birinci ekip olacağım, Hayalet Köpek. Sen ve Gaston da ikinci ekip... Kraliyet Tazıları."

"Bir düşündüm de... Aslında hiç de kanun dışı bir grup kurmak istemiyorum." (Vazgeç.)

"Vay be evlat..." Şapkasını geriye itiyor. "Martinaise'in... Daha doğrusu bütün Revachol'un gerçekten boka batmakta olduğunu fark ettiğinde çok geç olacak."

"Eee..." Sandviçin sahibi şaşkın bir şekilde sana bakıyor. "Size yardımcı olabileceğim başka bir şey var mı, yoksa..."

"Kim, bana bırak." (Göz kırp.)

"Emin misiniz?" Teğmen kaşlarını kaldırıyor. "Çünkü şu an siz daha çok bir kanun dışı bir grup kuruyorsunuz gibi."

"Siz anlamıyor musunuz? Biz buranın yerel halkı olarak omuz omuza durmalıyız. İnsanları tekrar güvende hissettirmeliyiz."

"Önce işlerimizi, sonra kadınlarımızı alacaklar ve elinde kalan tek şey sandviçin olduğunda... anarşistler onu da senden alacak."

Bu seçenekler son derece faşist veya komünist görünüyor... Ya söylemek istemiyorsam?

Hayır. Açlıktan öleceksin.

Ölmeyeceksin. Her şey yolunda.

Ya şu faşist veya komünist şeylerden birini söyle ya da siktir git.

Hoop... Sakin ol, Altın Dilli. Hiçbir şey söylemek zorunda değil. Polis modunu tekrar devreye sokup kurtar kendini.

"Senin kanlı sandviçin," (sandviçe işaret et.) "zalimlerin proletaryayı uyutmak için tasarladığı bir araç."

"Ne?" Teğmen sana keskin bir bakış atıyor. "Ne zalimleri?"

"Bu komünist zırvalarını dinlemeyeceğim." Dişlerinin arasından mırıldanıyor ve sana sırtını dönüyor.

"Ha?" Neşeli adam şaşkınlıkla kafasını kaşıyor. Ne olduğunu anlamıyor.

"Bak yoldaş, sandviçin malzemesinin aşırı bolluğu, kötülüğün bir simgesi."

"Anlamıyorum, sandviçim nasıl..." diyerek cümleye başlıyor ama bitiremiyor.

"Ben de anlamıyorum ama bunun yerine içinde burjuva günahları olmayan bir sandviçi yemeyi tercih etmez miydin?"

"Bunu tercih ederim, memur bey." Gözlerini senden kaçırıyor. "Bu gerçekten çok güzel."

Bu şaşırmış yoldaşa Halk Sandviçi'nin nasıl olacağını söyle. İşçi sınıfının özünü damıt... ve bir sandviçin içine dök.

"Ama bir sanayi tesisinden çıkan metal tozuyla kaplanmış bir sandviç hayal etsene..."

"Bu rezalet olurdu." Neşeli suratını iğrenerek büzüştürüyor. "Gerçekten mutfaktan hiç anlamıyorsunuz, memur bey. Yemek ve siyaset karıştırılmaz."

"Ama asgari tasarımlı bir sandviç hayal et. Şık, verimli, basit."

Neşeli ihtiyarın şüpheciliği Semenine Adaları'ndan bile hissediliyordur.

Hayal etmiyor.