Konuşma · ALAIN

"Orospu çocukları..." Mesque dilinde bir şeyler mırıldanıyor. Tekrar masaya gömülürken, yüzüne kötü niyetli bir gülümseme yayılıyor.

"Atlatırsın."

İnce uzun suratından sana bakan gözler, ölü bir adamın gözleri.

Atlatamayacak.

"Çok korkunç. Benim başıma gelse yaşayamazdım herhâlde..."

İnce uzun suratından sana boş boş bakan gözleri bir anlığına aydınlanıyor ve dudakları sessizce kıpırdanıyor.

Teşekkür etti.

"Bu zırvalar kimsenin işine yaramıyor, puşt. Bizden ne sik istiyorsun ki sen?"

"Bu adam bitik," diyerek fısıltıyla konuşuyor. "Muhtemelen diğerlerini bir şekilde koruyabilmeliydi diye düşünüyor. Bu yüzden de onlarla birlikte ya da onların yerine ölmediği için suçluluk hissediyor."

"Amma süt oğlanıymış bu da..." Cuno fısıldıyor.

"Evet, sanırım aptalca bir soruydu."

"Deme yahu, Mullen."

"Klaasje'ye ne olduğunu biliyor musun?

"Sıçtığımın felaket bülbülü..." Adam kafasını iki yana sallıyor.

"Peki bu 'felaket bülbülü' hakkında bilgin var mı?"

"Yok. Garte'ın dediğine göre çatışmadan bir süre önce gitmiş, tek bildiğim bu. Bir şey var mıydı diye hatırlamaya çalışıyorum... Aa, evet. Çok acelesi var gibiymiş."

Gitti artık. Bunu kabul et.

Devam et. Artık onu yakalaman mümkün değil.

"Peki nerede olduğu hakkında bilgin var mı?"

"Kendinize iyi bakın beyler." (Bitir.)

"Evet, sen de. Dışarısı zorlu bir yer..." Kafasını iki yana sallıyor. "Polis olmak kolay iş değil. Sana çok yüklendik..."

"...ikinize de." Teğmene dönüyor. "Sizinle öyle kafa bulmamamız gerekirdi. O çatışmada bir sürü mermiyle aramıza girdiniz. Martinaise size borçlu artık."

"Çok naziksin." Teğmen notlarını kapatıyor. "Arkadaşına iyi bak, tamam mı?"

"Bakarım. Sen de seninkine iyi bak." Seni başıyla selamlıyor.

Keskin bir ağrı, böğründen fırlayıp midene doğru geliyor. Pek iyi görünmüyorsun muhtemelen. Neyse ki geçiyor...

"Sizinle öyle kafa bulmamamız gerekirdi. O çatışmada bir sürü mermiyle aramıza girdiniz. Martinaise size borçlu artık."

"Duydun mu, Dedektif İt? Artık kahraman oldun lan."

"O kadar uzun boylu değil ama ihtiyacın olursa artık burada bir evin var. Bir de sana minnettar olan hapı yutmuş iki sendikalı adam. Kendine iyi bak, tamam mı?"

Sözlerinde samimi.

Adam buğulu gözlerle sana bakıyor.

Yaklaştığını gören yara bere içindeki adam, yumruklarını sıkıyor.

"Olamaz..." İrkiliyor. "Burada tek tabancasın."

"Bu adamlar mahallede dolanıyor," diyerek fısıltıyla devam ediyor. "Ağızlarına nasıl sıçıldığını anlatıp ağlaşıyor. Cuno kafası ayıkken bu duygusallıkları kaldıramaz."

Yitirdikleri arkadaşlarının yasını tutuyorlar demek istiyor.

"Oo, sen mi geldin... Yakın zamanda ayaklandığını görmeyi beklemiyorduk." Yanında oturan adama bakıyor. "Alain, bak. Kahraman polis."

"Iı... Ne?" Yukarı bakıyor, gözleri derin bir uykudan yeni uyanmış gibi şaşkınlıkla dolu.

Çok ama çok sarhoş.

"Kayıplarınız için taziyelerimizi sunuyoruz," diyerek başıyla selam veriyor ancak sağ kalan Hardie Biraderler sözlerini duymuşa benzemiyor.

"Oo, sen mi geldin... Yakın zamanda ayaklandığını görmeyi beklemiyorduk." Arkasındaki adama bakıyor. "Alain, bak. Gammaz polis."

"Oo, sen mi geldin... Yakın zamanda ayaklandığını görmeyi beklemiyorduk." Yanında oturan adama bakıyor. "Alain, bak. Tırsak polis."

Yaklaştığını gören yara bere içindeki adam, birasını kaldırarak seni selamlıyor.