Konuşma · KIM KITSURAGI

"Şu teatral intihar girişiminiz... Onunla ilgili bir konuşmamız gerekiyor."

"Hayır, gerekmiyor." (Bitir.)

"Evet, evet, gerekiyor. Bu sefer kara mizah olarak değerlendirebildim." Düşünceli bir şekilde duraksıyor. "Ama bir dahaki sefere bu açıdan bakamayabilirim."

"Anlıyorum, bazen abartılı sorgu yöntemleri kullanıyoruz ama şunu bilmenizi istiyorum: Bu aşırı abartılıydı."

"RHM dedektifleri öyle etrafta ağızlarına silah sokarak gezmemeli. Bu imajın altından kalkamayız. Kalkabilecek pek kurum da yok."

"Yine olacak. Yine yapacağım. Yakında yine deneyeceğim."

"Hayır." Gözlüğünü çıkarıp siliyor. "Yapmayacaksınız. İnsanları sorgularken silahınızı ağzına sokmayacaksınız, bir daha olmayacak."

Gözlüğünü geri takıp tekrarlıyor: "Bir daha asla. Hadi gidelim."

Özür dilemek için şansın vardı ama bunu tercih etmedin. Bunun yerine intihara yeltenen kabadayı boiadeiro olmayı tercih ettin ve artık seni sevmiyor.

"Alaca Karanlık gelmeden onu benimsemek istedim. Atomların, her şeyin sonu beni çağırıyordu."

"Alaca Karanlık mı?" Gözlüğünü çıkarıp siliyor. "Bakın, işte bu, olmaması gereken şeyin ta kendisi. Daha iyi bir örnek bulamazdım, buna bin bir farklı açıdan da baksam kurtarmıyor."

Gözlüğünü geri takıyor. "Hadi gidelim ve silahlarımızı ağzımızdan uzak tutalım. Ayrıca alaca karanlık veya benzeri şeylerle ilgili laflar etmeyelim."

"İçgüdüm ne derse onu yaptım ama bu kez yanlış yönlendirdi."

"Evet. Çok, çok ama çok yanlış." Başıyla onaylıyor. "Aynı fikirde olduğumuza sevindim. Hadi gidelim."

"Beni neden terk etti o zaman?"

"Oooo..." Gözlüğünü çıkarıyor, elini beze atıyor... duraksıyor... gözlüğünü geri takıyor.

Kimin terk ettiği hakkında hiçbir fikri yok. Çoğu polisin bir terk edeni vardır. Ama şu an ne diyeceğini bilmiyor.

Ne diyeceğine bir türlü karar veremiyor. Deniyor ama olmuyor.

"Sizi neden terk ettiğini bilmiyorum. Hadi gidelim."

"Anlaşıldı. %100. Bir daha olmayacak."

"Güzel. Bunu konuştuğumuz iyi oldu." Başını sallıyor. "Önden buyurun."

"Seni o duruma soktuğum için özür dilerim."

"Özür dilemenize gerek yok, silahınızı ağzınıza sokmayın yeter." Başını sallıyor. "Hadi gidelim."

"Zorunda mıyız?"

"Evet. Bu sefer kara mizah olarak değerlendirebildim." Düşünceli bir şekilde duraksıyor. "Ama bir dahaki sefere bu açıdan bakamayabilirim."

"Bir yardım feryadıydı."

"Evet. Yani bu sefer kara mizah olarak değerlendirebildim." Düşünceli bir şekilde duraksıyor. "Ama bir dahaki sefere bu açıdan bakamayabilirim."

"Evet, ben de konuşmak istiyorum."

"Evet. Yani bu sefer kara mizah olarak değerlendirebildim." Düşünceli bir şekilde duraksıyor. "Ama bir dahaki sefere bu açıdan bakamayabilirim."