Konuşma · ŞEHRİN FISILTISI

Kış Revachol'dan kolay kolay gitmiyor, yukarıdan biraz daha sulu kar yağdırıyor.

Etrafına bak.

Kar yere yavaşça düşüyor, sahil kumunu pas renginde akan lağım suyu ile karıştırarak iyice soluklaştırıyor.

Düşünsene... Sanki ilkbahar çoktan gelmiş gibiydi bir de.

Nasıl hissettiriyor?

Şapkan ve montunun altında sıcacıksın. Tıpkı tam teçhizatlı nir kâşif gibi bu beyazla kaplı arazide rahatça gezebiliyorsun.

Teğmen, titreyerek duran sana endişeyle bakıyor ama yorum yapmıyor.

Doğuda ne var?

Buraya gelmek için geçtiğin kanal, ötesinde de asıl Martinaise, yani polisin polislik yapmayı unuttuğu semt var. Orada kahkahalar, ışıklar, girişimci aktiviteler ve alaycılık diz boyu.

Biri otomobilinin ön camından kar kazıyor. III. Filippe heykelinin ilkokul gezileri için yol gösterici, kış kuşları için de güzel bir konacak yer görevi yaptığı göbeğin ortasında.

Daha da ilerisinde...

Çitlerle çevrili bir avlu. Kapının yanına park etmiş duran bir lojistik şirketine ait bir tır var. Çitlerin arkasındaki bir binadan gelen parlak ışık tırın kaputuna yansıyor.

Bembeyaz ışık, harabelerin arasına gizlenmiş küp şeklindeki temiz bir ofisin camından geliyor. Bir sır...

Hepsi bu mu?

Bütün anıtlar gibi, bu da bir uyarı. Göbeğin güneyindeki altı katlı apartman enkazının uzun gölgesi müsrif kralın üzerine düşüyor.

Ayaklarını ısıtmak için karı dağıtarak yere vur. (Düşünceyi bitir.)

"İlerlemeye devam etmeliyiz. Kar kim bilir ne zaman durur."

Bahar sıcağı illaki gelecek. Ama henüz değil.

Ruby nerede?

Yakınlarda. Kar, karanlık suya düşüyor. Kadın inançsız olduğu hâlde dua ediyor. Havada bir uğultu var.

Hepsi bu.

Benim altımda ne var?

Endüstriyel atıkla zehirlenmiş katman katman kum. Yağmur drenajı. Gizli sığınaklar. Koşuşturan fareler...

Sır öğrenmeye gerek yok.

Artık hiçbir şeye gerek yok.

Rüzgâr, bana kumların bir sırrını söyle.

Biri tahta iskelenin altındaki bir beton boruya eski bir büyük kutup parkası saklamış. Seni sıcak tutar. Onunla büyük ihtimalle hiç karşılaşmazsın ama... Yine de kim bilir.

Yukarıda ne var?

Daha fazla koalisyon aerostatiği var. Ara sıra kar yağışı esnasında gezinirlerken ışıkları yanıp sönüyor. Bir tane de göbeğinde kutular taşıyan büyük hava gemisi var.

Koalisyon aerostatikleri bulutların altında hayaletler gibi duruyorlar. Ara sıra kar yağışı esnasında gezinirlerken ışıkları yanıp sönüyor.

Kuzeyde ne var?

Dans kulübüne dönüştürülen terk edilmiş bir kilise. Dört adet genç orada sıkı şekilde çalışıyor, daha da "hardcore" hâle getiriyorlar.

Peki ya daha kuzeyde?

Martinaise körfezine doğru giden dolambaçlı bir kara parçası. Kanundan veya kendilerinden kaçan talihsizler, bazen yakınlardaki adacıklara saklanıyor. Okyanusta birer nokta kadar olan bu adacıklar, zaman zaman gelgitlerde ve kötü havalarda tamamen suyun altında kalıyor.

Peki ya körfezin öbür tarafı?

Orada da Ozonne var... Ama kar şiddetli yağıyor, o kadar uzağı göremezsin.

Ondan önce ne var? Karın perdelemediği...

Uçsuz bucaksız ve muazzam derinlikli Revachol Koyu, en derin yerleri 1200 metreden derin. Denizi ve havası buradan daha tuzlu. Wild Pines, ZAMM ve Moriyn şirket logolu devasa kargo gemileri vızır vızır gidip geliyor.

Ve Revachol Koyu'nun en uçlarında, piyasaya karşı devrime kalkışma diye sonsuz devriye görevindeki Koalisyon Savaş Gemisi Archer'ın gölgesi görünüyor. Kalkışma olursa top bombardımanına hazır. Tüylerin ürperiyor.

Peki ya adacıklarda ne var?

Sarp bir kayalıkta bir kampın kalıntıları var... Bir çadır, eski kap kacak ve çatal bıçak. Terk edileli uzun zaman olmuş. Bir keşiş yengeci, kalıntılarda gezinip yeni bir kabuk arıyor.

Daha da uzakta, Martinaise'in çok ötesinde Résurrection ışıl ışıl parlıyor. İri vücutlu ve vücutları kadar iri cüzdanlı Ozonne çocukları için popüler bir spa bölgesi.

Terk edilmiş kilise. Yedi Kız Kardeşler olarak anılan ahşap kiliselerden ayakta kalan iki tanesinden biri. Öbür beş kız kardeş Devrim sırasında yok edilmişti.

Terk edilmiş kilise. Şu anda duvarları kırağıyla kaplı. Yedi Kız Kardeşlerden biri. Öbür beş kız kardeş Devrim sırasında yok edilmişti.

Güneyde ne var?

Yükseltilmiş otoyol, 8/81. Otoyolun altında yaşayanlar kar ve çamur içinde hayatlarına devam etmeye çalışırken otoyoldan gece gündüz durmaksızın vızır vızır araçlar geçiyor. 8/81'in güneyinde ise Pox var.

Pox...

Bir zamanlar parktı, Eski Askerî Hastane hastaları için bir iyileşme ve meditasyon yeriydi. 20'lerde çok sayıda çocuğu öldüren kızamık salgını süresince bir karantina merkezi olarak kullanılmıştı. O zamandan beri çoğu kişi hastane ve etrafındaki parktan uzak duruyor.

Pox şu an tamamen yaban. Kar ve endüstriyel tozla kaplı çam yeşili çalılıklar, vahşi köpekler ve hatta sürüler hâlinde dolaşan kurtlar. Polis en ücra köşeleri güvenlik çemberinde tutmaya çalışıyor.

Ama yine de...

Ağır uyuşturucu bağımlıları gizlice içeri sızıyor. Apar topar terk edilmiş mallar arasında kafalarını güzelleştirecek bir şey bulma ümidiyle ya da sadece huzur içinde aşırı doz almak için Eski Askerî Hastane'de toplanıyorlar.

Daha da güneyde...

Bir dizi araç garajı, içlerinde soğukta bükülmüş zırhlı kabuklar var. Bir tamirci yoğun şekilde çalışıyor, bir Coupris 40'ın yan yüzündeki mermi deliklerine yama yapıyor. 41. Polis Karakolu'nun garajları bunlar. Eskiden bir ipek fabrikasıyken şimdi senin karakoluna çevrilen binanın çatısında kar birikiyor. Soğuktan titreyen RHM personelleri ana girişten hızlı bir şekilde girip çıkıyor.

Ana girişin üstünde asılı dar brandanın altındaki köşede Devriye Memuru Judit Minot duruyor. Evrak çantasında eldivenlerini ararken dalgın bir şekilde karı izliyor.

"Nerede bunlar yahu..." diye sessizce homurdanıyor.

Cerrah onu izlerken sigarasını çıkarıyor. "O kadar da soğuk değil, eldivensiz kalsan soğuktan kangren olmazsın."

Kadın başıyla onaylıyor ve ellerine bakıyor. Kangren yok, evet, ama bileklerinin etrafında bir dizi ince kırmızı çatlaklar var. Derisinin hassaslığının onu utandırdığı belli.

Bir anda aklına gelen bir şeye gülümsüyor, cerrahı tekrardan başıyla onaylayıp eldivensiz bir şekilde merdivenlerden aşağıya, karın içine doğru koşuyor.

Senin etrafında kar yağmaya devam ediyor. Batıda da okyanus yükseliyor.

Hayır, orası benim evimdi. Daha fazla konuşalım.