Konuşma · EMPATİ

"Ataları kim?"

"Çılgın insanlar olabilir mi? Siktiğimin näkki'leri mi? Bilmiyorum..."

Suru'lulardan bahsediyor. Suru'lar, tundra ve taygayla kaplı Katla isolasının sosyal demokratik güç merkezi olan Vaasa'da yaşayan yerli etnik azınlıktır. Buradan çok ama çok uzak, daha uzak olamazdı.

Orada insanlar kızıl saçlı mı?

Onun gibi şeytani kızıl saçlı küçük insanları mı kastettin? Evet, öyleler... Suru'lular kızıl genlere sahipler.

Bunun şu an bir önemi yok.

Tabii ya, ilgi çekici şeylerin önemi yok. Anca polis işlerinin önemi var.

"Cuno, o Suru'lu olabilir mi?"

"Suru'lu derken, Hjelmdall'lı Adam gibi falan mı?" Çocuk bir anda canlanıyor. "O zaman o... Hjelmdall'lı şey olabilir."

Revachol'da küçük bir Suru'lu topluluğu var. Veya belki de bir yak dutu kasasının içine girmiştir ve yanlışlıkla buraya gönderilmiştir.

Kuzey taraflarında sanki, tundra ve taygayla kaplı Katla isolasında bir şey gibi. Buradan çok ama çok uzak, daha uzak olamazdı.

Bazı şeyler üzerine düşmek için çok boş. Näkki'ler ve runkkari'ler... belki bir tür savunma mekanizmasıdır.

"Cuno... sence başka çocukları da öldürmüş olabilir mi?"

Cuno sessizleşiyor. Cevap verirken sana bakmıyor...

"Cuno... Eee... Bu... Cuno da bunu düşünüyordu. Evet."

Genelde gözlerinin içine bakardı. Gerçekten etkilenmiş.

Kafanı oynatma. Gözünün ucuyla... kıza bak.

Cuno'ya bak.

Çocuk artık sadece bir çocuktan ibaret görünüyor.

Kıza bak.

Arkadaşı onun duyamayacağı kadar sessiz konuşmuş olsa da, Cunoesse artık gülümsemiyor.

"Näkki ne oluyor? Balıkçılar kim? Ne kastediyor bunları diyerek?"

"Sen de näkk dozunu almışsın bakıyorum... Karanlık şeyler bunlar."

"Näkk dozu mu?"

"Silahını salladığında ve ateş ettiğinde... kırmızı çizgiyi geçtiğinde balıkçılar ve näkk demeye başlar. Önünü alamazsın."

"Sürekli onları söylüyordu, näkk aşağı balıkçılar yukarı. Şimdi sadece çıldırdığı zaman veya silahlar ateşlendiği zaman söylüyor."

"Näkk ne demek yahu?"

"Onun şehrinin insanları olabilir mi? O da onlardan biri mi? O zaman onlardan nefret ediyor demektir. O zaman herkes bir näkk ve o kapana kısılmış. Bak..."

"Bu bizi hiç ilgilendirmez. Näkk bu demek işte. Cuno burnunu başka şeylere, näkk'lara falan sokmaz. Cuno zekidir."

Aşırı strese maruz kaldığında ilkelleşiyor ve mitolojik bir yaratıkmış gibi davranıyor.

"Oh be, yakamızdan düşmesine sevindim. Kız kafayı yemiş resmen."

"Hayır!" Sesini yükseltiyor, sonra tekrar alçaltıyor. "Herkes kafayı yemiş. Yargılamayı kes amına koyayım."

Yanlış laf. Ama hâlâ fısıldıyor, onu kaybetmedin. Ama eğer bir daha batırırsan kaybedeceksin. Burada hiçbir garanti yok.

"Cuno, beni dinle... Kız seni kontrol etmeye çalışıyor. Seni buradan çıkarmalıyız."

"Sorun yok!" Sırtını dikip Cunoesse'e dönüyor. "İt bizi birbirimize düşürmeye çalışıyor. Ona izin vermem."

İçine ettin, aptal!

Bitti. Onu kaçırdın, bu söylediğin rezalet bir manipülatif cümleydi. Şunu unutma, emeklemene yardımcı olurum ama kendin yürümelisin.

"Cuno'mun aklına girmeye çalıştınız he!" Şeytanca ve sinsice kıkırdıyor. Kendini çitten daha yukarı doğru çekiyor. "Cuno'mun aklına girip bizi ayırmaya çalıştınız he! Ben ve Cuno sımsıkıyız. Ömür boyu omuz omuzayız!"

Sırtından aşağı doğru inen bir soğuk hissediyorsun. Güney Bulvarı'ndan esen rüzgâr, Cuno'yu ondan ve sokaktan ayırmaya çalıştığın için seni kırbaçlıyor.

İlginç. Nasıl?

Cunoesse açık ara bu ikiliden beter olanı. Cuno rahatça senin yanında durabiliyor ama öbürünün ödü patlıyor, sürekli çitin arkasında saklanıyor. Sanki çok ama çok kötü bir şey yapmış gibi.

Daha önce de psikopatça bir plan yapıp yardım çığlıkları atmıştı. Cuno seninle onun ismi hakkında konuşmak istemişti sadece. Cunoesse onu strese sokup yönlendirdi.

Ayrıca Cuno hâlâ seninle konuşuyor, hatta bazen bundan zevk bile alıyor. Ama öbürü, konuştuğun zaman köşeye sıkışmış bir hayvan gibi sadece tıslıyor.

Ve onun bir kız olduğu gerçeği var. Görünüşe göre hem yaş olarak hem de fiziksel olarak Cuno'dan daha küçük. Ama Cuno ondan korkuyor. Buna ne diyeceksin, Cuno?

Neticede Cuno deliliğe saygı duyuyor. Bu konuda Cunoesse'le aşık atamazsın. Seninle birkaç dakika yalnız konuşabilmesini sağlamalısın.

Neler oluyor? O, senin olay yerinde duran zapt edilemez, kışkırtıcı dille konuşan ve damarına basmaya çalışan bir genç.

Sanki işin başından aşkın değilmiş gibi! Bir anda kendini acındırma hissiyatına kapılıyorsun...

"Cuno, dinle. Bu kışkırtma olayı senin için heyecan verici, biliyorum. Ama benim gibi büyükler bunu çok gördük."

"Çek burnunu Cuno'nun götünden!" Eliyle seni tersliyor. "Cuno ne kadar kışkırtacağını biliyor. Cuno en fenasından kışkırtır..."

"Pes etmelisin, polis. Yoksa Cunn seni sikmeye devam edecek."

"İyi misin, Cuno?" Endişeli görünüyor. Cunn demesi onu şaşırttı.

Ters tepti, söylediğini iltifat olarak aldı. Sonra küçük bir nöbet geçirdi.

"Artık ne yapacağımı bilmiyorum... Sadece tükenmiş, sarhoş bir ihtiyarın tekiyim. Sahip olduğum tek şey bu vaka... ve sen de hiç yardımcı olmuyorsun."

"Böyle acı çek işte, puşt! Beter ol!" Çocuk sırıtmıyor... daha çok dişlerini gösteren bir kurda benziyor.

Zayıflık sezdi. Bunu seviyor.

"Duydun mu, C? İt herif hayata katlanamayışını anlatmak istiyor. İt Cuno'yla yaşamak istiyor!"

"Bizimle yaşamasına izin verme Cuno!"

Ne diyeceğini bilmiyorsun. Konuyu değiştirmeye çalışmaktan başka seçeneğin yok...

"Cuno, sen burada taş atarken her türlü şeye tanıklık etmiş olmalısın. RHM'ye katili yakalamasında yardım etmek ister misin?"

"Hayır tabi lan!" Sesli şekilde gülmeye başlıyor. "Sen... zihinsel özürlü falan mısın amına koyayım?"