Konuşma · EMPATİ

"Cuno, az daha gammaz yapacaklardı seni..."

"Rahat ol, C. Cuno her zaman zor olanı seçer." Başını sallıyor, çocuk adam tarzı, kendisiyle fazlasıyla gurur duyuyor.

Adalet sistemiyle çalışacağına ölmeyi yeğler.

"Cuno... Cuno modunun sesini biraz kısabilir misin? Hadi normal insanlar gibi konuşalım."

"Cuno'ya bulaşıyor! Bana bulaşıyor! Ulan!" Hızlıca tükürüyor. "Cuno kısmaz, sadece YÜKSELİR! Daha daha daha! Cuno'yu yenemezsin... yaklaşma yanarsın!"

"Cuno senin belanı SİKECEK!" Kemikli yumruklarını hava kaldırıyor. "SİKECEK!"

Al sana normal. Şimdilik elindekilerle yetinmelisin.

"Cuno... 'Öfke Şehri'? 'Gece Şehri'? Onlar ne öyle? İlgimi çekti."

"Haaayıııır..." Çitlerin arkasındaki şeytan bozması, tüy yumağı kusar gibi öğürüyor.

"Ona söyledin ve artık senin salak olduğunu biliyor!"

Cuno'nun bir salağa dönme ihtimali onun canını fiziksel olarak yakıyor.

"Şehir salakça değil, sen salaksın! Cuno'ya Öfke Şehri'ni savunmaktan artık gına geldi..." Ellerini sallıyor. "Ya bir siktir git, tamam mı?"

Sana dönerek "Sen de siktir git," diye ekliyor. "Cuno'yu bu duruma soktuğun için. Cuno kendini açıklamak zorunda değil, Cuno bir KRAL, o burayı yönetiyor... Ne istiyorsunuz lan?"

Kendini açıklamak mı? Yani... bir tür eseri açıklamak gibi mi? Zamanının ötesinde bir tür eser mi?

İlgimi çekti.

Bunun köküne inmelisin, önümüzdeki günlerde ama. Bugün pek olası değil.

Hayır, ilgilenmiyorum. Sanat istemiyorum.

Kabullen artık, sanat dolu bir hayat istiyorsun. Sanatın içinde boğulmak istiyorsun, uyandığından beri bunu kabullenmeyi reddediyorsun...

Senin olay yerinde sana üstünlük taslıyor. Ve epeydir de burada... onun takıldığı yer burası. Ondan daha fazlasını öğrenmelisin. İşe yarayabilir.

En son konuşmada çok üstüne gittin. Buna iyice kafa yor, Cuno'nun Cunoesse ile olan psikolojik bağını kavramaya çalış.

Peki. Cunoesse'in neyi var?

Baksana... Cuno rahatça senin yanında durabiliyor ama onun ödü patlıyor, sürekli çitin arkasında saklanıyor. Sanki çok ama çok kötü bir şey yapmış gibi.