Konuşma · EL YATKINLIĞI

"İşaret parmağımda bir kıpırdanma hissettim."

"Ah, evet. Beynimiz bazen belli başlı tepkileri korumayı başarıyor, bilinçli hafızamız... yerinde değilken bile..."

"Bir RHM memuru için, özellikle de Jamrock bölgesindeki 41. Karakol'da çalışan bir polis için biraz... uysal bir sayı. Bunu iyi anlamda söylüyorum."

"Birini öldürmek nasıl bir duygu, Bay McCoy?" diye soruyor masanın karşısında oturan genç kadın.

"Açıkçası bebeğim..." diyor John McCoy ayak bileklerini masanın üzerinde birleştirerek, "Artık hiçbir şey hissetmiyorum. Dişlerimi fırçalamak gibi bir şey, haftada bir iki kez yapıyorum ve üzerine pek düşünmüyorum." Sesinde suçluluk duygusundan eser yok.

"Öldürme sayılarına iğrenç bir oyun muamelesi yapan bazı polisler var. Vakaları da genelde kazara çözerler zaten." Teğmenin bu tür polisler hakkında pek iyi düşünmediği belli.

"Ama belli ki siz iyi polislerden birisiniz ya da önceden öyleymişsiniz. Buna da şükür."

Korkutucu bir yırtıcı olmamana ciddi anlamda memnun oluyor. İşinin ehli bir polis çıkman da onu rahatlatıyor.

"Teşekkürler." (Sonuçlandır.)

Teğmen başıyla onaylıyor.

"Görev yaparken sen de birkaç kişiyi öldürmüşsündür..."

"Evet," diyor detaya girmeden.

Ancak bunu ifade etmek onun için bir sorun değil.

"Hiç birini öldürdün mü, Kim?"

"Bu yükle nasıl baş ediyorsun?"

"Herkesin kendine göre bir savunma mekanizması var. Bazıları diğerlerine göre daha etkili ya da daha yıkıcı olabiliyor..." Sana anlamlı bir bakış atıyor.

"Şahsen birkaç hobi edinmeyi yararlı buluyorum."

"Ben de mi bir hobi edinsem?"

"Tarihsel canlandırmalara ne dersiniz? Hazır şu önceki yüzyıldan kalma bir devrim şapkanız da var..."

Samimi konuşuyor. Lütfen seni iğnelediğini düşünme.

"Tarihsel canlandırmalara ne dersiniz? Hazır şu antik karabina teçhizatınız da var..."

"Spor yapmaya ne dersiniz? Hazır şu FALN ekipmanınız da var..."

"Bahçıvanlığa ne dersiniz? Hazır şu sarı eldivenleriniz de var..."

"Yapacağınız her şey kendinizi uyuşturucu ve alkolle yok etmenizden iyidir..."

"Ne gibi?"

"Farklı farklı şeyler işte. Bu konulara girmeyelim şimdi."

"Hobi mi? Hıh..."

"Siz bilirsiniz..."

"Çok düşüncelisiniz. Tamam mıyız?"

"O elemanların anısına içki mi döksem? Ölenler için yani..."

Teğmen iç çekiyor.

"Görev başında taşıdığınız içkiyi dökmek istiyorsanız sizi elbet tutmayacağım."

"Şimdilik dursun ya."

"Nasıl isterseniz..."

(Törensel bir edayla yere biraz içki dök.)

Ayağının dibinde koyu renkli bir ucuz şarap gölü oluşuyor ve Kineema'nın ışıklarıyla parıldıyor.

Şerefli bir iş yaptın. Onların kanı için kendi kanından vazgeçtin.

"Rock and roll'un gücüyle her şeyi yoluna sokacağım."

"Sizi öldürdüğüm için üzgünüm."

"Bu tür durumlarda ne söyleneceğini pek bilmem."

"Ben de. Bitti mi?"

"Şerefinize, onurlu ölüler."

"Alaca Karanlık herkese gelir ama sıra sizdeymiş."

Kaçak alkol katılmış borş, ayağının dibinde koyu renkli bir göl oluşturuyor. Pancar parçaları Kineema'nın ışıklarıyla parıldıyor.

Pusta yıllanmış votka, ayağının dibinde koyu renkli bir göl oluşturuyor ve Kineema'nın ışıklarıyla parıldıyor.

Ayağının dibinde koyu renkli bir ucuz pilsen gölü oluşuyor ve Kineema'nın ışıklarıyla parıldıyor.

Yanında dökecek bir şey yok anlaşılan. Elemanlara yazık oldu.

"Kendimi bir katil gibi hissediyorum da ondan."

Doğru. İnsan katili...

"Attım, tuttu."

Karıncalanan işaret parmağın cevabı açık etmedi mi?

"Katılıyorum. Bunlar da aldığınız can sayısı. Tam olarak üç tane delik var."

Alınan can sayısı mı? Bu çok kötü bir tabire benziyor. Bir içki bu hisleri yumuşatırdı şimdi.

"Katilin tekiyim yani..."

"Açıkçası daha yüksek bir sayı bekliyordum."

"Ölenler için bir şeyler dökelim mi?"

"Kesinlikle olmaz."

"Çok... fazla değilmiş."

"Yani eskiden bir süper polis miymişim ben?"

"İsmi size kalmış. Karakolunuzun değerli bir üyesiymişsiniz. Şimdi son satıra bakalım..."