Konuşma · ERİK KAFA

"Bu konuda yapabileceğimiz bir şey var mı?"

"Aah." Kafasında farklı seçenekleri değerlendirdiği ortada. "Bilemiyorum. Belki biri bununla bir şey yapabilir. Bence geleceğin bir sesi olsa bu olabilir."

"Geleceğimiz korkunç olacak desene."

"Sesten de kaçamazsın, gelecekten de!"

"Gelecek, düşündüğümden daha da sert olacak desene."

"AYYNEEEEN!"

"Gerçek adın Germaine mi?"

"D'accord, serto! Erik Kafa Germaine."

"Iıı, evet, temelde öyle."

"Erik, Soona'nın sinyalini hoparlörlerine yönlendirebilir misin lütfen?"

"Megasına kadar! Ayyneen!" Ciddileşiyor. "Yedek hattan yönlendirebilirim... Nasıl bir kablo kullanıyor? 3,5 mi, yoksa 4,5 mi?"

"Kesin 3,5'tir. Yerde duruyor." (Kabloya işaret et.)

"Ha... Haa... 3,5 kullanıyorsa..." Bir an huzursuz bir şekilde duraksıyor. "Evet, yedek hat 4,5 mm. Bu ikisini birlikte kullanamayız."

"Eyvah." Teğmen gözlerini kapatıyor. "Sonsuza dek bu kilisede kalacağız."

"Merak etme, adaptörüm var!" Yerdeki kabloyu bulup eline alıyor ve ucuna bakıyor.

"Bir dakika... Bu zaten 4,5'miş! Sorun yok, arkadaşlar!" Sırıtarak kablonun ucunu yedek hata takıyor. Tatmin edici bir klik sesi duyuyorsun.

Oh, çok şükür... Adaptörler, ses kalitesini belirgin bir biçimde düşürüyor.

"Harika, biri onunla iletişim kurabilmiş. Tamamdır, kuruluma geçelim. Müziği kapatabilir miyiz lütfen?"

"Erik, müzik?"

"Millet, millet! Panik yapmayın, Arno'yu sadece bir saniyeliğine kapatacağım," diye bağırıyor genç adam mikserin bir düğmesine basarken. "Önceden planlanmış özel bir etkinlik için..."

"Arno geri gelecek! Ama çok kısa bir süreliğine başka bir şey yapacağız." Sana dönüyor. "Tamamdır, Erik Kafa'nın onun müziğiyle parti yapmaya hazır olduğunu söyle... O zaman bu müziği kapatacağım!"

Eyvah. Sonsuza dek bu kilisede kalacaksın. SONSUZA DEK.

Arno Van Eyck'in müziğinde neyin eksik olduğunu vücudun anlayabilir belki? Onu daha da... "sert" yapmak için.

Bunu titreşmesi gereken akciğerlerinden, tek başına olan kalbinden ve darbelerin inmesi gereken karın boşluğundan biliyorsun... Her kordalı hayvan gibi...

"Daha fazla bas lazım."

"Ne?!" Genç adam ani bir hamle yapıyor; sesi kısmak istiyor sanki. Fakat bu çok saçma olurdu.

"Melodi de lazım. Bir şarkıyı tam anlamıyla akılda kalıcı yapan şey iyi bir melodidir. Aklına takılıp kalır böylece." (Başına işaret et.)

"Vay canına, tamam! İşe melodiyle başlamalıyız. Peki melodiyi nereden bulacağız?"

"Bilmem. Ben de senin bileceğini düşünmüştüm..."

"Üzgünüm. Anodik müziğe dair hiçbir şey bilmiyorum, ben sadece bir parti çocuğuyum. Tek yaptığım insanları eğlendirmek ve ona buna 'sert' demek..."

Dans müziğinin geleceğine daha çok katkıda bulunamadığı için utanıyor.

"Olmaz, buna ayıracak zamanım yok." (Görevi üstlenme.)

"Haa..." Bir an ne diyeceğini bilemiyor.

"Tamam, sorun yok. Parti devam ediyor!"

"Tamamdır. Bir şeyler bulmaya çalışırım. Sıradan bir vatandaş soruşturması yürütürüm." (Görevi üstlen.)

Genç adam minnettarlık içinde suskunlaşıyor. Soruşturmana engel olacakmışçasına gülüşünü kontrol altında tutmaya bile çalışıyor.

"İçinde sıkı bir müzik olan bir kaset bulmanız gerekiyor. Erik Kafa da o kaseti kullanarak Van Eyck'in müziğini remiksleyebilir."

"Evet. İkinci el dükkânının karşısındaki sokak satıcısında kaset olabilir mi acaba? Öyle birden aklıma geldi."

Bir dakika, sadece bir "kaset" için bacağın bu hâldeyken ta Martinaise'e geri gitmeni mi istiyorlar? Amanın...

Saint‑Ghislaine Sokağı'nda, kanalın hemen yanında bir alıç ağacı var. Dallarına manyetik bir bant makarası takılmış. Sanki rüzgârla sallanan bronz şeritler gibi...

"Gitmeden sorayım, Saint‑Ghislaine Sokağı neredeydi?"

"Haa, biliyorum! Bunu biliyorum! Sana yerini söyleyebilirim!"

"Kanal köprüsüne gelmeden önce geçtiğimiz bulvar Saint-G. Whirling‑in‑Rags ve Endüstri Limanı'na giden cadde. Fenerleri ve..."

"Bunu ben de biliyordum! Ben de söyleyebilirdim!"

"Mozaikli bir kaldırımı var."

"Ama şu aptal trafik sıkışıklığı yüzünden her yeri kapalı! Neyse..."

"Soğuk oldu."

"Öyle mi?" Etrafına bakıyor, soğuğu arıyor.

Sorun sağlığın. Vurulduktan birkaç gün sonra etrafta koşturmaya başlayacak kadar sağlıklı değilsin.

Duymazlıktan gel.

"Neyse... Gerisini çözmek size kalmış, polis bey."

"POLİS BEY!" diye bağırıyor Erik Kafa.

"Tamamdır, bir bakarım ben. Resmî yetkilerim dâhilinde tabii ki. Müziği sertleştirmek polisin işidir." (Görevi üstlen.)

"Hiçbir yerden bulamayız. Bir de anodik polis olacak hâlim yok, yeterince farklı polissel tipolojiye büründüm zaten."

Sakin ol dostum. Oraya eninde sonunda gideceksin.

"Olamaz ya, lütfen öyle bir polis ol..." (Adadan bahsettiğini fark etmedi bile.) "Yoksa bir sürü harika içerikten mahrum kalırsın. Dünyanın en iyi polis türü gibi bir şey bu!"

"Lütfen. Lütfen?" Genç adam sana bakıyor ve yüzüne kocaman, yaz güneşi gibi parlak ve masum bir gülümseme yayılıyor.

Bu saçmalığa ayıracak vaktin yok. Senin yapacak güvenli ve sıkıcı işlerin var.

Bu yalvaran gülüşe karşı koymak çok zor olsa da yüreğini ortaya koyarak bu şiddetli saldırıya direnebilirsin.

"Olamaz ya, lütfen öyle bir polis ol... Yoksa bir sürü harika içerikten mahrum kalırsın. Dünyanın en iyi polis türü gibi bir şey bu!"