Konuşma · ANDRE

"Değil mi? Onda gerçekten bir tuhaflık var... Kilisede ne işi varmış ki?"

"Alkolizm üzerine çok garip öğütler verdi, sonra da Anne'nin şefkatiyle ilgili uzun uzun bir şeyler geveledi."

"Eyvah, yengeç adam yani! Kimmiş? Sizin fikriniz ne?"

"Diğer tekinsiz tipi görmedim, sadece bazı makineler vardı."

"Hmm... Ama o da orada bir yerde olmalı. Makineleri incelemeyi denediniz mi?" Başını eğiyor ve bir elini sivri saç tutamlarından birine götürüyor. "Neyse, onu görürseniz bize söyleyin lütfen..."

"Gölgelere bürünen bir varlığın kirişlere tırmandığını gördüm. İnsanımsı bir yaratıktı!"

"Vay be! Sonra ne oldu?"

Sizin gibi yiğit bir polis, basit bir fâniden korkup kaçmamıştır herhâlde?

"Ben... gördüklerimi anlatmaya geldim. Yengeç adamı gördüm."

"Onunla konuşmadınız mı?" Sessizce konuşmaya başlıyor. "Bence geri dönmelisiniz... Durumunu anlayıp ne istediğini öğrenmelisiniz."

"Kaçtım... Korkunçtu."

"Of... Hadi ama, alt tarafı yengeç adam. Siz cesur bir polissiniz, belki de geri dönüp onunla konuşmalı ve durumunu anlayıp ne istediğini öğrenmelisiniz."

"İnanmayacaksın. Direndim ve onu cesurca alt ettim ama birden... gözlerinden alev saçmaya başladı! Görülmüş şey değildi."

"Haklısınız, son kısma inanmadım... Ucuz fantastik edebiyat eserlerinden fırlamış gibi. Doğaüstü büyüler ve sahte şeylerle dolu."

"Yengeç adam olmalı bu. Korkup kaçtıysanız hiç sorun değil." Sessizce konuşmaya başlıyor. "Bence gidip onunla konuşmalısınız... Durumunu anlayıp ne istediğini öğrenmelisiniz."

"Aslında başka bir konuyu konuşmak istiyordum."

"Hmm..." Sesinde hayal kırıklığı var. "Ama kilisede bir değişiklik olursa bize haber verin lütfen..."

"Ben ana sistemi kullanırken Fortress Accident'ın eski başyazılımcısı Soona geldi."

"Yazılımcı mı? Garipmiş. Nasıl biriydi? Ona gece kulübünü sordunuz mu?"

"Anodik dans kulübü fikri hoşuna gitmedi."

"Çok yazık! Bu benim dünyada en sevdiğim şeydir." Elindeki çekici alet çantasına geri bırakıyor. "Ve onun hiç hoşuna gitmemiş."

"Yazık." İç çekiyor. "Ne yapabiliriz? Bu çıkmazı aşıp dans ve birlik duygusuyla dolu, lazerle aydınlanmış bir geleceğe nasıl ulaşabileceğimizi biliyor musunuz?"

"BİRLİK! DANS!"

"Projesini tamamlamadan oradan ayrılmayacağını gayet açık bir şekilde ifade etti."

"Onu direkt oradan çıkaramaz mısınız?"

"Tekrar deneyebilirim aslında. Kanunun çekicini tepesine indirebilirim."

"İşte bu." Küçük bir çekici eline alıp törensel bir edayla havaya kaldırıyor.

"Hayır, Noyak. Çekiç olmaz. Bir çözüm yolu bulabileceğimizden eminim. Onu rahatsız etmeyeceğimize söz verebiliriz. Birlikte var olabiliriz?"

"Onun için uygunsa tabii... Biz sadece kiliseye girip müziğin neşesini ve coşkusunu yaymak istiyoruz."

"Karanlıkta çizgiler var. BİRLİKTE VAR OLUYORLAR!"

"En azından yengeç adam gelişmiş bir varlığa benziyor. Sert kafalardadır. Bizi anlayacaktır."

"Evet, kulesinde istediği kadar tırmanabilir. Yazılımcıya gelince... Anodik dans müziğini seviyor mu acaba?"

"Kesinlikle sevmiyor. Ciddi anlamda tiksiniyor."

Erik Kafa söylediklerine inanamıyor. Duyduklarından sonra şarkıya biraz yavaş eşlik ediyor ama ardından tempoyu tekrar yükseltiyor.

"Sıkıntı yok. Bir yolunu buluruz." Hevesle başını sallıyor, ardından eğilip fısıldıyor: "Birlikte var olmayı başaramazsak onu zorla dışarı çıkarabilirsiniz, değil mi? Tabii... bu sizin için de uygunsa. Ne diyorsunuz?"

Unutma; adanın bir yere gittiği yok. Yelken açıp uzaklaşacak ya da ortadan kaybolacak değil ya. Rahat ol!

"Onu dışarı atmayacağım ama ikna etmeye çalışabilirim." (Göreve devam et.)

"Harika! İyi şanslar, dostum." Ağzını kocaman açarak gülümserken koca kafalı arkadaşının kopyası oluveriyor.

"Uyuşturucu laboratuvarından vazgeçerseniz onu ikna etmek daha kolay olabilir."

Çadıra göz gezdiriyor. "Of ama ya, uyuşturucu laboratuvarı kulübün çalışması için hayati öneme sahip."

"O benim en sevdiğim kısım. Kimya harika bir şey. Hem kendi laboratuvarımızda üretebileceğimiz uyuşturucuları bir düşün."

"Tamam, anodik müzik de harikadır ama uyuşturucu... gerçekten iyi hissettirir. En son ne zaman gerçekten ama gerçekten çok iyi hissettin?"

İçinde bir kıppppırrdanma oluyor. Şu uyuşturuculardan bazılarını hemen burada, çadırda denesen mi?!

"İyi hissetmeye ayıracak vaktim yok. Ben çok meşgul bir kanun görevlisiyim."

"Bu kadar da kasma, kanunsever bey. Uyuşturucuya bayılırsın. Kendini her şeyden üstün hissetmeni sağlarlar."

"Tamamdır, bakacağız artık." (Göreve devam et.)

"Bir iki şişe bira içmek varken uyuşturucuyu kim ne yapsın?"

"Hayır ama bak şimdi, sarhoşları kimse sevmez, sarhoşlar kavga ederler ve herkese asılırlar. Öte yandan toz kullananlarsa..."

Saatlerce sadece dans eder, geceye kapılıp giderler!

Sarhoşlarla neredeyse aynıdır ama 12. saatte sızıp kalmak yerine 24 saat aralıksız devam edebilirler.

"Hiçbir zaman. Hayatım boyunca hiçbir zaman iyi hissetmedim."

"Uyuşturucular tam da bu işe yarıyor işte. Tam anlamıyla. Ufkunu genişletmenin zamanı geldi!"

"Doğru. Sadece yüksek kaliteli narkotik maddeler kullanınca iyi hissediyorum. Sonrasında da harika oluyorum!"

"Gördün mü?"

Bunun nedeni söz konusu "yüksek kaliteli narkotik maddeleri" sürekli kullanıyor olman. Temizlenmek aylarını alır.

(Yalan söyle.) "Seviyor. Zaten kim sevmez ki? Bu çılgın ritimlere kim dayanabilir ki?"

"Harika!" Hevesle başını sallıyor, ardından eğilip fısıldıyor: "Birlikte var olmayı başaramazsak onu zorla dışarı çıkarabilirsiniz, değil mi? Tabii... bu sizin için de uygunsa. Ne diyorsunuz?"

"Onu oradan çıkaramam. Bunu denedim ama işin içine Yolcu Yasası'nı soktu, üstelik haklıydı da..."

"Bir yolunu bulabiliriz, değil mi beyler? Bir anlaşma yapabiliriz. Kulübü onu rahatsız etmeden işletebiliriz."

"Çıkaramam değil, çıkarmam. Farklı bir çözüm yolu bulmamız gerek."