Konuşma · ANDRE

"Ah, merhaba! Sizi görmek ne güzel." Açıklanamayan, "yumuşak" bir edayla dans ederek sana doğru geliyor. Utanç verici.

Belki de sana söylenen her şey doğru değildir? Biraz bekleyip analiz et.

"Merak ediyorum da, saçların neden böyle?"

"Bu şekilde bireyselliğimi ifade ediyorum."

Orada bir kellik mi var? Bir araya getirilen sivriliklerden dolayı pek anlaşılmıyor ama saçları dökülüyor sanki.

"Bu senin için önemli mi? Bir birey olmak?"

"Tabii ki önemli, yoksa diğer eğitimsiz ve parasız insanlardan bir farkım kalmazdı. Bu genel bir sorun. Şimdi de eğitimsiz ve parasızım ama radikal, sivri saçlarım var."

"Aptalca."

"Evet, öyle. Kesinlikle."

"Ya da saçların döküldüğü için böyledir belki."

"...ya da saçlarım döküldüğü için, evet. Kalanlar da beni terk etmeden önce hepsini bir araya getirmek istedim."

"Saçlarımı göstermek istiyorum. Yaşımla ilgili ne düşündüğünüz sikimde değil. 20 yaşındayım ben!"

"Aslında kaç yaşındasın, Andre?"

"20 değilim."

"Makul."

Plastiği erimiş diş fırçasına bakıyor. "Belki de bu kötü bir fikirdi... Her neyse."

"Kilisenin durumu nedir? Henüz içeri girme fırsatım olmadı da."

"Erik Kafa'nın olayı nedir? Onunla konuşmak istiyorum."

"O sessiz biridir, genelde müzik... ve takdimcilik aracılığıyla iletişim kurar."

"Peki sen onunla nasıl iletişim kuruyorsun?"

"Yani..." Omuzlarını silkiyor. "O öyle duruyor, onunla nasıl iletişim kurulacağını bilemiyorum."

"Onunla hiç gerçekten konuştun mu?"

"Evet, arada bir... Şans eseri onun zihnine ulaşabildiğim anlarda. Ama öncesinde 'megasına kadar sert kafa' cümlesini epey bir duymak gerekiyor."

Genç adam gizemli bir şekilde gülümsüyor... Onun yerine müziğin konuşmasına izin veriyor.

Anladım. Bu adam bir bulmaca.

"Hıı, takdimcilik derken?"

"Bilirsiniz işte, sunucu. Slogan atan kişi. Performans sanatçısı. İnsanları harekete geçiren adam."

Çok ilginç, beyim. Bir nebze size benzediği söylenebilir. Kısacası bir "MC" yani.

"Ha, bu doğru bak. Bir sorum daha var."

"Evet?"

"Kiliseyi bir konuşalım... Orayı kontrol ettim."

"Evet? Mevzu nedir?"

"Kilise konusunda ilerleme sağlıyorum ama biraz yavaş gidiyoruz. Soona'nın araştırmasında bir engele tosladık."

"Nasıl bir engel?"

"Özel bir mikrofon kurulumuyla bir anomaliyi yakalamaya çalışıyor ama kulaklığından ses çıkmıyor."

"Ses eksikliği var yani?" Diğer tozutmuş, parmağıyla arkadaki hoparlöre işaret ediyor. "Alçak sesleri harika yakalayan hoparlörlerimiz var. Muhtemelen işinizi görür."

Bir hoparlör var. Bir. Uno. Un.

"Sorunun bas eksikliğinden kaynaklandığını düşünmüyorum ama bakalım Soona ne diyecek."

"Bu yavrunun ses aralığı müthiştir." Bir yandan başını sallıyor. "Soona'nın aklını başından alacak, inanın bana."

"Galiba bir çözüm bulduk."

"Soona, gece kulübü planınızı kabul etti ama önce projesinde ona yardım edeceğime dair söz verdim. Biraz zaman alacak."

"Tamam. Ne gerekiyorsa yapın. Size güveniyoruz." Tayfasına göz gezdirdikten sonra gülümseyerek tekrar sana bakıyor. "Yardıma ihtiyacınız olursa biz buradayız."

"Hiçbir şey. Şöyle bir göz gezdirdim. İçeride kimse yoktu."

"Hmm... Ama makineleri gördünüz, değil mi? Kilisenin orta yerinde, ritüel tarzındaki bir çemberin içinde ürkütücü su leğenleri de vardı, değil mi?"

"Söylüyorum size, oradalar... Sadece bir kez daha kontrol etmeniz lazım."

"Yazılımcıyı dışarı attım, artık canınızı sıkmayacak. Dans vakti!"

"Gerçekten mi?" Gülümsüyor, daha önce hiç olmadığı kadar mutlu görünüyor. "Size minnettarız, polis bey. ANODİK DANS MÜZİĞİ için yeni bir çağın alameti ve gerçek bir dostsunuz siz."

"Seni çılgın herif."

"Peki ya... yan işimiz ne olacak? Karar verdiniz mi?"

"Yan işinize devam edin ama ben de pay isterim." (Laboratuvarı kurmalarına izin ver.)

"Olmaz." Kolyeli olan soğuk gözlerle sana bakıyor. "Bizi bu kadar uzun süre habersiz bıraktıktan sonra sömürmeye hakkın yok."

"Noyak!" Andre, arkadaşına dönüyor. "Biraz mantıklı olalım! Karakolda bir tanıdığımızın olması işimize yarayabilir." Yüzünde kocaman bir gülümsemeyle tekrar sana dönüyor.

"%50'ye ne dersiniz? Fazlasıyla adil bir pay. Tamam mıyız?"

"Bir dakika, ben payımı şimdi alacağımı düşünmüştüm."

"Hadi ama. Her şeyi hazır etmek, üretime başlamak ve ihtiyaç sahiplerine teslimat yapmak haftalarımızı alacak. Bu uzun bir süreç."

"Tamam."

"Tamam!" Sırıtıyor. "Eşyalarımızı taşımamız biraz zaman alacak. Birkaç saati bulur. Daha sonra gene gelin." Andre, elini diğer tozutmuşlara sallıyor. "Hadi işe koyulalım!"

(Çadırdan çık.)

"Uyuşturucu laboratuvarı mı? Öyle bir şey olmayacak. Bunlar yasa dışı işler." (Laboratuvar kurmayı reddet.)

"Of ya, cidden mi?" Gülüşü biraz sönüyor. "Resmen tüm zevkimizi kaçırdınız."