Konuşma · MANTIK

"Biliyordum..." Sözde lider sivri saçlı kafasını dizlerinin arasına alıyor...

"Artık imkânsız."

"Hayır Andre, artık daha sert zorlukta. Bu sert kafalı polis bize 'balığın bedelini' söyledi, ama biliyorsun ki 'balığın kendisi' bedelinden daima fazladır... Toz laboratuvarıyla anodik dans müziği kulübünün bir arada olamayacağını hepimiz biliyorduk zaten. Artık kulübümüzün ayakta kalmak için bir şansı var!"

"Yani bir kulüp açmayacak mıydınız?"

"Orada bir anodik müzik kulübü olması şart. ŞART! Orada toz üretmeyiz, temiz ve doğru bir iş yaparız. Ayık kafayla, gerçek ve güzel bir iş yaparız."

"Doğru. Şimdilik suçu önledik diye sayıyorum ama gözüm üzerinizde."

"Tamam, bu işi uyuşturucu üretmeden yapmaya çalışacağız." Dizlerinin arasına aldığı başını tekrar kaldırıyor.

"Hakiki bir kulüp açacağız ve sadece en çılgın müzikleri çalacağız, yemin olsun! Tamam mı, Erik?"

"Bundan sonra her şey hakiki olacak!"

"Orada bir anodik müzik kulübü olması şart. ŞART! Herkes birbirinden nefret ediyor. Herkes buradan nefret ediyor, her yerde uyuşturucu var, bizler köleyiz ve ben dayanamıyorum... Zamanımız tükeniyor!"

"Bize bir zafer lazım, Andre." Sana bakıyor. "Söz veriyorum, bu bizim zaferimiz olacak! Orada toz üretmeyeceğiz, temiz ve doğru bir iş yapacağız. Ayık kafayla, gerçek ve güzel bir iş yapacağız. Aydınlık için bir zafer kazanacağız!"

Hiçbir şey kazanamayacaklar.

Altındaki buzdan gelen çatırtıları duyabiliyorsun. Son yüzyılda gelişen kıyı hattındaki kalıntılar rüzgârla ufalanıyor, çöken evlerin parçaları şarapnel gibi etrafa saçılıyor. Saint-Gérôme Sokağı ve Ana Cadde de bundan farksız. Eski Sinema, Villalobos'un altına batıyor...

"Durun, bunu hissediyor musunuz?"

"Neyi?"

"Neyse... Şimdilik suçu önledik diye sayıyorum ama gözüm üzerinizde."

"Balık ne alaka şimdi?"

"Bana niye ihtiyacınız vardı?"

"Dediğim gibi, ben hazırlık yaparken mekâna şu tekinsiz götler yerleşti. Daha bir ay önce boş olan yer şimdi garip tiplerle doldu."

"Aslında pek tekinsiz değiller, değil mi?"

"Hayır ya! Gayet tekinsizler. Ama orada toz üretmeye başlarsak yüksek ihtimalle polisi ararlar."

"Ama sinüsleri de çok alakasızdı. Sevgiyi hiç hissedemedim..."

"Beyninizi uçurmam."

"Tamam tamam..." Ellerinin biraz titrediğini görebiliyorsun.

"Bu iş imkânsızdı... Bize bir baksanıza! Kulübü kıçımızdan mı çıkaralım? Başlangıç sermayesine ihtiyacımız var, hepsi bu... Kiliseyi gerçekten anodik müzik için gelmiş geçmiş en çılgın kulübe dönüştürecektik..."

"Dünyanın en çılgını be!"

"Sadece... bunu yapmadan önce biraz çalışıp para kazanmamız gerekiyor! İşe koyulabilmek için."

"İşe bir giriş yapalım dedik."

"Biraz toz satacaktık, tamam mı? Toz üretip satacaktık."

"Bu kadarı yeterli."

"Siz malzemeleri toplarken yengeç adamla yazılımcı kadın kiliseye yerleşti tabii."

"Aynen öyle oldu! Her şey yolunda gidiyordu. Bir ay önce mekân boştu, sonra birden içeri tekinsiz tipler doluştu."

"Bu kadarı yeterli."

"Peki ne oldu?"

"Göreceğiz. Anlatın bakalım."

"Öncelikle destek çağırmayacağım ve sizi içeri tıkmayacağım."

"Tamam tamam." Ellerini kaldırıyor.

"Bu şehirde şu sıralar hiç girişimcilik yapılmıyor! Kiliseyi Doğu Revachol'un en azılı kulübüne dönüştürmek istiyoruz derken yalan söylemiyorduk ki..."

"Çünkü bunu istiyoruz, çok istiyoruz!"

"Sadece... önce orayı bir toz laboratuvarına dönüştürmemiz gerek."

"İşe bir giriş yapmak için."

"Umurumda değil yani, ben sadece elimdeki vakayı çözmek istiyorum. Siz istediğinizi yapın, ben de istediğimi yapayım."

"Sahi mi?" Sesi rahatlamış gibi geliyor.

"Tabii ki sahi değil. Polisim ben! Şimdi neler olduğunu bana hemen anlatın!"

"Sahi, sahi. Ben başka bir şey soracaktım."

"Bana sadece..." Biraz kafası karışıyor. "Başka bir şey mi soracaktınız?"

"Evet. Ben de böyle bir insanım. Şimdi söyle bakalım..." (Diğer sorulara geç.)

"Tamam!" Sesi çok mutlu geliyor.

(Omuz silk.) "Ya da istersen bana gerçek kilise planlarınızı anlatabilirsin."

"Bana gerçekte neler olduğunu anlatın ve oradan devam edelim. Hoşgörülü olabilirim."

"Hoşgörülü derken ne demek istiyorsunuz?"

(Büyük kozunu oynama zamanı. Silahını çek.) "Yargısız infaz."

Elin gayet rahat ve yıldırım hızında hareket ederek tabanca kılıfına gidiyor. Silahını çıkarıyorsun.

Bunu daha önce de yapmış gibisin.

9 mm'lik Villiers tabanca, şaşırtıcı bir şekilde eline hiç ağır gelmiyor. Neredeyse bir oyuncaktan farksız. Gözünün önüne ölüm, ızdırap ve namlunun önündeki Andre'nin suratının dramatik bir şekilde dağılışı geliyor. Bu neredeyse absürt hissettiriyor...

"DURUN!!!"

(Silahı Andre'ye doğrult.) "Evet? Dinliyorum."

"Öylece şey yapamazsın... Yapamazsın..." Bir şeyler geveliyor. "Biz yapmadık..." Birden sözü bölünüyor.

"Sikerler böyle işi..." Erik Kafa, kasetçaların üzerindeki durdur düğmesini ararken kendi kendine mırıldanıyor. Bir an dışarıdan gelen rüzgârın uğultusunu duyabiliyorsun.

"Böyle iş OLMAZ. Memur bey, lütfen..." Erik Kafa, gülmeyince kalbi kırık bir insana benziyor ve düşündüğünden daha yaşlı görünüyor.