Konuşma · MANTIK

Dikkatini çeken bir nokta yok. Her şey sıradan görünüyor.

Hmm... Ama Soona bana karşı dürüst olmadıklarını söylemişti...

Öyle mi? Belki de o kaba yazılımcı sana yalan söylüyordur...

Biraz dışarı çıkıp hava almaya ne dersin? Çadırın havası sağlıklı düşünmene izin vermeyecek kadar boğucu.

Gerçekten mi? Çünkü burada akla yatmayan şeylerin olduğuna yemin edebilirim.

Gözlerini kapatıp bedeninin bu tuhaf müziğe can vermek için alması gereken şekilleri hayal ediyorsun. Böylesine vahşi hareketler şimdilik seni aşıyor...

Ama bu fütürist ritme uydurabileceğin hareketleri bir hayal et!

Fakat sızlayan bacağın hiçbir şey hayal etmeni istemiyor. Sadece uzanıp dinlenmek istiyor.

"Umarım o bacakla dans etmeye çalışmıyorsunuzdur," diyor teğmen endişeyle. "Silah yarasının iyileşmesi zaman ve sabır ister. Dikkat edin."

Bunu düşünmek bile sırıtmana neden oluyor. Başarısız bir girişim bile kanını kaynatıyor ve kaybettiğin savaşlarda aldığın yaraları bir miktar iyileştiriyor. Bir de dozu artırıp GERÇEKTEN DANS EDERSEN kim bilir neler olur?

KURTULUŞ!

Gözlerini kapatıp zihnini boşaltıyorsun. Beynin merak içinde; o minik, titreşen ışık nereye kayboldu?

TAMAMEN KARANLIK! Kendi kişisel derinliklerinin en karanlık dip noktalarına omur omur çöküyorsun... OMURGANIN ŞEKİLLENMEMİŞ KAFATASLARINDAN GEÇEREK.

BURADA BAŞLAYACAK.

Kilise nereye gitti?

"KİMİN UMURUNDA LAN?!"

Ayık olmaktan nefret ediyorum. Bu dünyadan nefret ediyorum. Her şeyden hem nefret ediyorum hem de korkuyorum. Tek istediğim dans etmek... Lütfen tanrım, bırak dans edeyim!

TANRI MI?

NEREDE SENİN TANRIN?

Korkuyorum.

GÜZEL. KORKMALISIN.

İyi.

Hayır. İYİ DEĞİL.

ORGAZMİK!!!

Şekillenmemiş kafatasları derken neyi kastettin?

Pişt... Sana bir sır vereyim. Omurgandaki her bir omur, ortaya çıkıp eskisinin yerine geçmeye hazır olan şekillenmemiş bir kafatasıdır. Köpek balığı dişleri gibi. Şu an içinde olduğun kafatasında küçük bir beyin şekilleniyor. Sırasını bekliyor...

Dünyaya hükmetme sırasını...

Öyle olmalı zaten. Nerede?

OMURİLİKTE!

Neler oluyor?

Gördüğüm kadarıyla DANS ETMEK üzere.

Ne istiyorsunuz?

Hazırım ben.

Güzel. Çünkü gördüğüm kadarıyla DANS ETMEK üzere.

Off, doğru mu bu?

Evet. Hepsi doğru... OMURİLİKTE.

Sen kimsin?

Ben omuriliğim!

Dans etme.

Kimsenin umurunda değil. Dans, kendi kendini gösterir. Direnmek, dansı daha da fütürist yapar.

Gözlerin hâlâ kapalıyken ta gövdeni saran karanlıkta hissettiğin ilk şey bir sıcaklık. Revachol sahilindeki kötü kokulu ahşap kilisenin içinde bir yerlerde ritmoplastiğin zirvesine çıktın. Vücudunla girdiğin savaşta aldığın yaralar büklüm büklüm, sıra sıra iyileşiyor.

İnsan bedenini hareket ettirmenin yepyeni bir yolunu bulmuş olmalısın! Yaptığın her hareket, beynini endorfinle dolduruyor... Gözlerini aç ve SERT TARZIN ilk büyük zaferini gör!

Gözlerini açarken "HİPER! HİPER!" diye haykırmalısın (Böylesi uygun olur gibi görünüyor).

Gözlerini aç ve daha önce hiç dans etmemişçesine dans et.

Kusursuz bir bağlantı mekanizmasına dönüştün. Erik Kafa denen elemanın hoparlör setinden gelen hışırtının ete kemiğe bürünmüş hâli. Tamamen, dümdüz ahmaklık. Ne acıma ne de korku var.

Öz farkındalıktan arınmış durumdasın. Düşünmek yok, sadece ve sadece uygulamak var.

"İnanmıyorum..." Tozutmuşların sözde lideri gördüğü bu sert kafalık manzarasına inanamıyor, ağzı açık kalıyor. Kendi kendine mırıldanıyor: "Yok artık..."

"Var artık."

Çift makaralı mikseriyle hiç gelmeyecek bir geleceğin marşını çalan genç adam, bir an durup senin hareketlerini izliyor...

...ve ardından aynı korkunç hâline geri dönerek bağırıyor: "AAAAAAHHHH!"

Bir tornavida ile birkaç matkap aynasını köşeye fırlatıp kendini dansa bırakıyor. Zekâ eksikliğini şiddetli hevesiyle fazlasıyla kapatıyor.

"Çocuklar, çok yorgunum..." (Dur.)

Hayal görüyor olabilirsin ama Erik Kafa sesi kısmış sanki. Onun saygısı da böyle.

"Abi... Of... Of... Abi ya..." Sözde lider heyecandan kekeliyor.

"Bunu yapabildiğimizi bir düşünsenize. Ama bin kişiyle falan?"

"İnsan gelişiminin sonu. Görev tamam."

"Evet. Buradaki görevimi tamamladım." (Bitir.)

"Umarım o hareketleri hatırlarım ya!"

"Merak etme. Ben hatırlarım."

"İşte aradığım ruh!"