Konuşma · METAL KAPI

Hayır, sadece hafiften yanık kahve. Nerede alsan tanıyacağın bir koku.

"İt herife bak sen, gecenin bir yarısında geziniyor..."

"Sokağa çıkma yasağı başladı! Git yat, Cindy!"

"İstersen tutukla beni memur bey. Söz, sorun çıkarmayacağım." Kızın karanlıkta sırıttığını fark edebiliyorsun.

Demir parmaklıklar çok soğuk.

Teğmenin normalden çok daha gergin göründüğünü fark ediyorsun. Duruşu sert ve sağ eli ceketinin fermuarına gidip geliyor.

Armistice'ini çekmek istiyor ama çekmeyi istemeyi istemiyor.

"Endişelenme, onlar sadece komünist."

"Burada bir terslik var. Denklemde hâlâ bir dengesizlik var..." Ayağını hafif hafif yere vururken derin bir nefes alıyor.

"Yani şunu kastediyorum: Her duruma hazır olmalıyız."

"İyi misin Kim?"

"Ha, iyiyim. Annem beni zaten yeraltı komünist hücrelerine sızayım diye doğurmuş..." Omzunun üzerinden arkaya hızlı bir bakış atıyor.

Sessiz kal.

"İşte, dedektif. Aradığınız yeraltı hücresini bulduk galiba..." Balkondan aşağı, suya doğru bakıyor.

"Gizli kapının tam arkanda olduğunu neden daha önce söylemedin?"

"Aklımdan çıkmış olmalı. Anlarsın ya." Kız, bezgin bir şekilde omuzlarını silkiyor.

(Duymazdan gel.)