Konuşma · KOMÜNİST ÖĞRENCİ STEBAN

"Olabilir ama bu hayal, pansiyon kiranız gibi şeyleri ödemekte kullanılıyor..."

"Şimdilik insan bedeni yedi gün boyunca bir ağaçta asılı kalınca tuhaf şeyler oluyor diyelim..."

"Dikkatimizi çektin. Bakalım konu nereye gidecek..."

"Size soruşturmam sırasında Wild Pines'a nasıl sızdığımı anlatayım..."

"Eski usul devrimci casusluğu demek. Bakalım konu nereye gidecek..."

"Size pansiyonumdaki kadınla yaşadığım küçük bir olayı anlatayım..."

"Siyasi erotik konulu bir hikâye demek. Bakalım konu nereye gidecek..."

"Bu konuda haklı olabilirsin. Yakın zamanda 'En Büyük Abide'yi bitirdim."

"Hmm, bildiğim bir kitap değil. Mümkünse lütfen bize kısa bir özet geç."

Şimdi bu mülakatı güzel bir şekilde bitirme imkânın var. Lopez de Fuego'nun temel savını hızla gözden geçirip kendi yorumların ve eklemelerinle süslüyorsun...

Denize akan bir nehir gibi, konu dönüp dolaşıp abidenin kişiliğine geliyor.

"...ama Dolores Dei'in hükmünün bir eleştirel değerlendirmesinin, Mesque ayrılığı sırasında Magritanya ve La Vuelta'daki zulmünü ciddi bir şekilde ele alması şarttır, değil mi?"

"Lopez de Fuego yine de onun müthiş bir insan olduğunu düşünüyordu."

"Tümüyle saçmalık. Dolores Dei'in tek müthiş yanı, kendi nişangârı tarafından vurulmasıydı."

"Eğer gerçek eleştirel tarih arıyorsa 'Mirovia'lı Kazancıların Fiziki Durumları'nı okumalı."

"Çok güzel. Vahşice ifşa edici bir eser."

"Her neyse, sanırım seni yeterince dinledik. Senin bakış açında biri grubumuzun işine yarayacaktır. Biraz daha kuramsal temel edinirsen gruba önemli katkılarda bulunacağını düşünüyorum."

Çocukları neredeyse parmağında oynatıyorsun. 15 dakika daha geçiyor. Sorular hızla ardı ardına gelse de hepsine verecek bir cevabın var.

Muhabbetin yavaşlamaya başladığını seziyorsun. Mülakat, bir dönüm noktasına yaklaşıyor...

"...ama yoldaş Ulixes'in söylediği gibi, sadece zorluğu için bile çok zor kitaplar okumaya değer değil midir?"

"Bu çok iç karartıcı Graad'lı romanını okumayı denedim."

"Ah, evet. 'En Soğuk... Bilmem ne.' Ne düşündün?"

Şimdi bu mülakatı güzel bir şekilde bitirme imkânın var. Romanın karakterlerini ve temalarını ustalıkla özetliyorsun...

Dahası, bu temalar ile romanın şekilsel özellikleri hakkındaki eleştirilerin arasında bağlantı kuruyorsun.

"...ve sonra pes ettim. Durduk yere kendime acı çektirmemim gereği yoktu."

"Bitirememen hiç şaşırtıcı değil. Kulağa burjuvanın abartılı toplumcu gerçekçi romanlarından biri gibi geliyor." Seninle hemfikir olduğunu gösterir şekilde başını sallıyor.

"Ayrıca Graad gerçekçiliği romanları en kötüleridir. Neredeyse Gottwald eleştirel kuramı kadar kötü."

"İnsanın gözlerini oyası, hatta yazarın gözlerini oydurasını gelir."

"Her neyse, sanırım seni yeterince dinledik. Senin bakış açında biri grubumuzun işine yarayacaktır. Biraz daha kuramsal temel edinirsen gruba önemli katkılarda bulunacağını düşünüyorum."

Çocukları neredeyse parmağında oynatıyorsun. 15 dakika daha geçiyor. Sorular hızla ardı ardına gelse de hepsine verecek bir cevabın var.

Muhabbetin yavaşlamaya başladığını seziyorsun. Mülakat, bir dönüm noktasına yaklaşıyor...

"...ama bana ne kadar artık bedensel acı veriyor olsa da sonunda bitirdim."

"Kulağa usanmış ev kadınlarının egolarını okşamak ve uluslararası ödüller kazanmak üzere yazılmış tipik bir burjuva sosyal romanı gibi geliyor."

Güzel bir başlangıç. Gevşemeye başlıyorlar. Rahat hissediyorsun, ipler senin elinde. Romanın karakterlerini ve temalarını ustalıkla özetliyorsun...

"Ben daha çok Wirrâl gibi saf kurgu eserler seviyorum."

"Bir dakika, sen Wirrâl mi oynuyorsun?"

Bunları söylerken sesindeki tüm ironi yok oluveriyor.

Şimdi bu mülakatı güzel bir şekilde bitirme imkânın var. Biraz sonra hep birlikte karakter yaratmanın siyasi alt metnini tartışmaya başlıyorsunuz...

Hadi, gerçekten etkileyici bir konuşma yapalım. Irk‑sınıf paradigmasını devirelim. Ne kadar ezoterik olursa o kadar iyi.

"...Sadece diyorum ki Wirrâl dünyasında welkin'lerin burjuva olduğu iması çok kuvvetli..."

"Ama en gerici beceri özelleştirmelerinin tamamı insanlarda."

"Doğru diyorsun. Şahsen ben oyuncuların neden Wirrâl dünyasında insan oynamayı tercih ettiklerini hiç anlayamıyorum ama herkesin zevki kendine."

"'Wirrâl'in ruhuna ters. Ne amaçla böyle yapıyorlar ki?"

"En havalı alt ırkların tamamı neden welkin'lerde anlamıyorum."

"Umarım bir sonraki sürümde onu da gözden geçirirler ama şimdilik son oyunumuzda yaptığım soylu welkin'den oldukça memnunum."

"Steban'ın welkin'i müthiş. Gölgedoğanlara karşı inanılmaz bonuslar veren bir gölge asası var."

"İnkâr edemem, gerçekten çok güzel."

"Evet, işte bu yüzden dweorg'lar kesinlikle işçi sınıfıdır."

"Şüphesiz." Başını sallayarak onaylıyor. "Keşke alt ırkları daha esnek olsa."

"Ben yine de Usta Demircilik özelliğinden dolayı tepe dweorg'u oynamayı seviyorum."

"Ben ırk‑sınıf paradigmasını reddediyorum. Benim karakterim son derece deneysel bir welkin‑pigme hibridi."

"En iyi ırkı, en kötüsüyle birleştirmek... Beceri ilerlemeleri nasıl oluyordur bilemem ama rol yapma olanakları çılgınca olmalı."

Genç adamın arkadaşı hiçbir şey demese de yüzündeki ifadeden karakter yaratmaya deneysel yaklaşımın hakkında kıskançlıkla karışık bir saygı duyduğunu anlıyorsun.

"Bir sonraki oyunumuza cidden katılman lazım. Bu hibrit karakter nasıl oluyor görmem gerek."

Güzel bir başlangıç. Gevşemeye başlıyorlar. Rahat hissediyorsun, ipler senin elinde. Biraz sonra hep birlikte karakter yaratmanın siyasi alt metnini tartışmaya başlıyorsunuz...

"Dinleyin, kitap falan güzel de, açıkçası gerçek bir hikâyenin yerini tutamıyorlar."

"Açıkçası bugünlerde klasik Dick Mullen gibi hayalperest şeyler tercih ediyorum."

"Bir jandarm olarak Mullen karakteriyle ilgili son derece ilginç yorumların olduğundan eminim."

Şimdi bu mülakatı güzel bir şekilde bitirme imkânın var. Sonuçta bu konu senin uzmanlık alanın...

Aynen öyle. Bu iki genç adam, senin otoriter enerjine doğal olarak boyun eğiyorlar, bu enerji senin üzerinde halojen filigranların kadar soluk olsa bile.