Konuşma · ATLI ANITI

Park cezalarından oluşan bir mozaik, bronz atı ve binicisini kaplamış. Hepsi, memur tarafından suçluya iletilen aynı mesajı taşıyor. "Bu aracın park izni bitmiştir. Lütfen cezanızı ödeyip aracınızı çekin."

"Bu bir tür parodi mi? Hiç... fena değil." Teğmen meydana bakıp iç çekiyor. "Bunu görebildiğimiz için çok şanslıyız."

Ne sıkıcı! Eğlence, okunacak koca sayfalar değildir. Oyuncular ve ateş dansçıları nerede? Kimse bununla ilgilenmez.

Bu, görevin düzenli örüntüsü. Tekrar tekrar doğru yapılmış bir işin resmi.

Ne meşgul parmaklar. Her ceza elle yazılmış, defterden koparılmış ve metale yapıştırılmış.

"İnsanı RHM'nin parçası olduğu için gururlu hissettiriyor."

Görev duygusuyla onaylıyor ve bir anlığına gözlerini kapatıyor. Gözlerini tekrar açtığında sana bir şey söylemek istediği çok açık...

"Dedektif, müsaadenizle size birkaç soru sormak istiyorum..."

"Tabii, sorun değil."

Başıyla onaylıyor, gözleri hâlâ yukarıdaki bilet yaratığında, soğuk havada tüy gibi titreyen yüzlerce park cezasında.

"Neden yaptınız?"

Koltuğa gündelik kıyafetleriyle yerleşmiş bir figür... oturma odasının öbür ucundan sana bakıp gülümsüyor.

"Daha iyi bir durumda olmak istedim."

Başıyla onaylıyor. Kavşak, ışıldayan güneşin altında neredeyse ürkütücü derecede sessiz. Cezalar görevlerine devam ediyor. Kopup giden birkaçının yeni görevi aşağıdaki asfaltı temizlemek...

Dürüstsün. Hatta belki biraz fazla dürüst... Topluma yardım etmekten bahsetmemiş miydik?

Hırslı olmakta yanlış bir şey yok.

"Peki buna değdi mi?"

"Beni böyle yargılayamazsın. Özellikle de ödediğim onca vergiden sonra."

"Vergi mi? Ne vergisi? Revachol'dayız yahu." Sanki gizli bir vergi arıyormuş gibi etrafına bakıyor ve ardından başını sallıyor.

"Pekâlâ, devam edelim mi? Eve dönmeden önce hâlâ yapmamız gereken işler var."

"Tamam o zaman, son bir kez anıta bakayım..."

"Tabii, bekliyorum."

Bilet yaratığı atının üzerinde sana tepeden bakıyor. Çok sayıda çubuk ve ip orijinal eseri yerinde tutuyor.

"Dur, gitmeden Bahtı Kara Budala'yla konuşmak istiyorum."

"Bunun için vaktimiz olduğunu sanmıyorum. Olsaydı bile buralarda olacağından şüpheliyim. Herkes gitti."

"Neden bahsediyorsun?"

"Genç bir sanatçıya hak ettiğini ödemeyerek epey para kazandınız..."

Yalan söylemen de cabası... Masum bir ikinci el dükkânı sahibini dolandırman da var tabii.

Ona o kadar az para ödemek zorundaydın, yoksa hiç kâr edemezdin ve eğer kâr etmezsen yatırım yapacak paran olmaz!

Teğmen sanki zenginmişsin gibi konuşuyor. Bu çok sık yaşanan bir yanlış anlaşılma, hele vergiler düşünüldüğünde. Finansal refaha erişene kadar daha çok yolun var. Üçkâğıtçılığa devam!

Hak ettiğini ödememek mi? Ama sen mümkün olan en yüksek ücreti ödemiştin!

Hak ettiğini ödememek mi? Piyasaya uygun bir ödeme yapmıştın. Ne fazlası ne azı...

Yalan söylediğini de unutma...

Masum bir ikinci el dükkânı sahibini dolandırdığını da unutma.

"Ne yapayım, sistem böyle. Sanatçıları desteklemek, istihdam yaratmak ve topluma yardım etmek için elimden geleni yaptım."

"Evet, tam bir hayırsever gibi konuştunuz." Kibarca gülümsüyor.

"%100 değdi. Yine olsa yine yaparım... ama bu sefer daha fazla kârla."

"Evet, tam bir iş adamı gibi konuştunuz." Kibarca gülümsüyor.

"Sence neden? Bana yapacak bir şey verdi."

"Ben bir şey düşünmüyorum, sadece soru soruyorum."

Senin için bundan ibaret miydi? Hiç yataktan çıkmamalıydın.

Bir beyaz yalan... Tabii ki kendi fikirleri var.

"Müsaadenizle son sorumu soracağım... Buna değdi mi?"

"Onu geri kazanmak için."

"Kimi?" Teğmen sorgular gözlerle gözlerinin içine, ardından tekrar yukarı bakıyor.

Evet, kimden bahsediyorsun?

Amcıktan bahsediyor. Kral parayı da buldu, artık amcık içinde yüzecek!

"Neyse. Başka bir soru... Buna değdi mi?"

"Serbest piyasa bunu talep ediyor."

Başıyla onaylıyor. Kavşak, ışıldayan güneşin altında neredeyse ürkütücü derecede sessiz. Cezalar görevlerine devam ediyor. Kopup giden birkaçının yeni görevi aşağıdaki asfaltı temizlemek...

Neyi talep ediyor? Sonu gelmez yeniden kavramlaştırmayı mı? Kaybedilen hayatları mı? Maskaralıkları mı?

Hayır, serbest piyasa Bahtı Kara Budala'nın burada yaptığından çok daha halkla ilişkiler dostu bir şey talep ediyor.

"Böyle olsun istememiştim. Bunlar hep Bahtı Kara Budala'nın işleri."

Başıyla onaylıyor. Kavşak, ışıldayan güneşin altında neredeyse ürkütücü derecede sessiz. Cezalar görevlerine devam ediyor. Kopup giden birkaçının yeni görevi aşağıdaki asfaltı temizlemek...

Güzel... Bu felaket için hiç sorumluluk alma. Amaç seni öne çıkarmaktı insanların canını sıkmak değil.

Görmüyor musun? Bahtı Kara Budala sonunda gerçekten olağanüstü bir iş başardı.

İnsanlar yas tutmaya çalışıyor ama tek duydukları cezaların hışırtısı.

"Ama bunlara değdi mi? Bundan önce yaptıklarınıza... Cindy'ye, hisse senetlerine, hatta sokak lambasına yaptıklarınıza."

"Ama bunlara değdi mi? Bundan önce yaptıklarınıza... Cindy'ye, hisse senetlerine, Bahtı Kara Budala'ya yaptıklarınıza."

"Neyle ilgili?"