Konuşma · UYUYAN LİMAN İŞÇİSİ

İşçi, mahmur kupkuru gözlerle sana bakıyor. Güneşten yanmış alnı, kırışıklık yumağıyla kaplı.

"Ne dediğinizi bilmiyorum, beyim ama ben sızdım mı tam sızarım. Malt taneciği falan yok, şiir de. Sadece kaliteli zaman var."

"Söylesene, eski falancalardan azade bir saadet miydi?"

İşçi, mahmur kupkuru gözlerle sana bakıyor. Güneşten yanmış alnı, kırışıklık yumağıyla kaplı.

"Ne dediğinizi bilmiyorum, beyim ama ben sızdım mı tam sızarım. Eski falancalar yok. Sadece kaliteli zaman var."

"Haklısın. Başka konuya geçelim."

"Harika." İşçi, uykuyu korkutup kaçırmak ister gibi göz kırpıyor.

"Peki ya avludaki ceset?"

"Evet, ne olmuş?"

"Sorun etmiyor gibisin. Burada ağaçlarda çok mu ceset asılı?"

"Yani, burada her gün birileri ölüyor. Biri hendekte bulunuyor, bir diğeri rögara düşüyor, ötekisi sokak köpeklerine yem oluyor." Soluklanıyor.

"Biri de ağaç tepesinde ölmeye karar verdiyse bana ne bundan?"

"Eh... o hâlde sana ceset hakkında soru sormak anlamsız. Başka sorularım var."

"Şansınız varsa sorulara cevap bile verebilirim."

"Birinin bununla ilgilenmesi gerek. Görünüşe bakılırsa o biri de benim. Bana bildiklerini anlat."

"Size şu kadarını söyleyeyim, bela yaklaşıyor."

Adamın boş boş konuşmadığına dair sağlam bir his var içinde. Güçlü biri olmasına rağmen onun bile buralarda temkinli davranmak için sebepleri var.

"Ne belası?"

"Dediğimi duydunuz. Kendi sonuçlarınıza kendiniz varın. Benim tüm bildiğim bu, böyle de kalmasını tercih ediyorum."

Teğmen sana doğru hafif bir baş hareketi yaptıktan sonra mavi defterine bir not yazıyor.

"Demek ki sendikalılar, hatta bu Uykucu bile, onun katil olduğuna inanıyor," diye düşünüyor. "Bu bilgi fazla işe yaramaz ama idare eder. İyi işti, dedektif."

"Bela geldi bile. Ağaçtan sallandırılmış ölü bir adama başka ne denir ki?"

"Senin adamın katil olduğunu söylüyorlar. Ağaçtakinin. Kendi gibi arkadaşları varmış. Katiller. İyi bildikleri tek şey varmış, o da felakete yol açmak."

"Yani buralarda şiddet olayları yaşanabilir mi diyorsun?"

"Dur, bunu kim söylüyor?"

"Herkes. Ortalıkta konuşuluyor." Bir anda esniyor.

Anlamı: Benden daha fazla bilgi alamayacaksın.

Muhtemelen sendikadan işçi arkadaşlarıdır.

"Sadece olayla ilgili bildiklerini öğrenmeye çalışıyorum."

"Senin mi?" (Şişeyi ve dökülmüş romu göster.)

"Aynen. Buyurun, beraber olsun." Gözlerini kırpıştırıyor. "Yo, durun, boşmuş. Kusura bakmayın."

"Biraz içtim bile. Güzel bir rom."

"Bir iki şişenini dibini görünce hemen uyutuyor." Yüzünü ovuşturuyor, sonra ellerinin arasına gömüyor. Zayıf bir horultu duyuyorsun.

Sessiz kal.

Yüzünü ovuşturuyor, sonra ellerinin arasına gömüyor. Zayıf bir horultu duyuyorsun.

"Grevi örgütleyen kim?"

"Biz... işçiler. Sendika. İhtiyaçlarımızı ve bizim için doğru olanı biliyoruz."

"Yani lideriniz yok mu?"

"Pekâlâ, bir de Evrart var. Sendikadan sorumlu. Zeki biridir. Müzakere etmeyi bilir. Arkamızda o var."

"Hah, peki. Sanırım bu... bir bakıma makul."

"Bana Wild Pines'dan bahsetsene." (İşçinin tulumundaki yazıya işaret et.)

"İşverenimin ismidir. Lojistik alanında çalışıyorum."

Bu konuda pek hevesli görünmüyor.

"Harika."

"Lojistik mi harika? Yo, kâbus gibi." Başı masaya düşüyor.

"İşler nasıl?"

"İşler mi nasıl?" Liman işçisi ağzını kocaman açıp esniyor, sonra kafeteryanın cam kapısına bakıyor. Camın üzerinde parmak izleri parıldıyor.

"Dışarıda olup bitenlerin farkında değil misiniz?"

"Tabii. Tam bir tımarhane."

"Güzel, mevzunun özünü anlamışsınız. İşverenler ve verdikleri işler olmasa hepimiz için daha hayırlı olacak."

"Hele ben, azıcık gözlerimi kapatabilsem iyi olur." Gözlerini ovuşturuyor, sonra başı tekrar masaya düşüyor. "Ben uyku hakkı diyorum."

"Bu binanın dışına hiç çıkmadım neredeyse."

"Güzel." Senin oradaki varlığının teferruatı üzerinde durmuyor. "Limanda bir grevin ortasındayız. Wild Pines yönetim kurulunun aklını başına getirmeye çalışıyoruz."

"Hele ben, sabahları gözlerimi biraz daha kapatabilsem iyi olur..." Gözlerini ovuşturup iç çekiyor. "Çalışma hakkıymış. Ben uyku hakkı diyorum."

"Dediğini tam anlamadım."

"Limanda bir grevin ortasındayız. Wild Pines yönetim kurulunun aklını başına getirmeye çalışıyoruz."

"Hemen sorularımı cevaplamalısın."

"Cidden mi? Beni bunun için mi uyandırdınız?" İşçi sana boş boş bakıyor, sonra sızlanıyor. "Pekâlâ, nedir, memur bey?"

"Sen hayatta mısın? Nakavt olmuş gibi görünüyordun..."

"Bir saniye, ne? Sadece uyuyordum." Sinirlenmişe benziyor. "Ne istiyorsunuz, memur bey?"