Konuşma · GİZEMLİ BİR ÇİFT GÖZ

Kapıların arasındaki açıklığın karanlık derinliklerinde... hiçbir şey yok. Her hareketini dikkatle izleyen tek bir çift mavi göz bile yok. Oradaki her kimdiyse gitmiş.

Garip bir çift mavi göz hâlâ orada, kapıların arasındaki karanlık boşluktan bakıyor.

"Böö! Martinaise'in gözleri üzerinde, pol‑it!"

"Siktir! Yapma böyle şeyler, manyak."

"Ne yapmayayım? Bakmayayım mı?"

"Hayır. İnsanları böyle korkutma demek istedim."

"Burnunu ait olmadığı yere sokan sensin, polisçik." Gözler kırpıyor.

"Boş ver, önemli değil." (Sakinleş.)

Gizemli gözler her hareketini dikkatle takip ediyor.

"Evet!"

"Biz gözleriz, kapatılamayız. Bir çift kapanırsa, yerine başka bir çift gelir, ha ha!" Gözler genişleyerek uğursuzlaşıyor.

"Bu konuşma beni rahatsız etmeye başladı." (Bitir.)

"Keyfin bilir!" Gözler, kapıların arkasındaki kasvetli derinliklerde parıldıyor.

"Kapıların diğer tarafına nasıl geçebilirim?"

"Buradan geçemezsin, orası kesin."

"Kapı bozuk. Biri yukarıdaki kontrol kulesinde erişim panelini mahvetmiş."

"Grev kırıcıları dışarıda tutmak için mi?"

"Büyük ihtimalle öyledir, Harika Dedektif Bey. Ne kadar da zekiymişsin! Hakkında roman yazılası birisin."

"Evet, yazılmalı."

"Tabii ki! Harika! Eğer küçük bir kız böyle dediyse kesinlikle yazılmalı!"

Birinin sizinle ilgili kitap yazması konusunu kızın açmadığını çok iyi biliyorsunuz. Konuyu açan sizdiniz.

"Yaklaşın millet! Muhteşem Polis Fiyasko'nun İnanılmaz Maceraları'nı okuyun! En adi komplo ve numaraları bile çözebiliyor. Ha ha ha..."

"Neyse, zaten benlik bir şey değil."

"Eğitimli biri değil misin? Çok şaşırdım!" Hiçliğin karanlığında gözleri parlıyor.

"Benimle dalga mı geçiyorsun?"

"Hayır, tabii ki geçmiyorum! Böyle bir şeye kim cüret edebilir ki?"

"Bunu kim, neden yapsın ki?"

"Muhtemelen bir liman işçisi, şu gürültücü sikik grevbozanların girmesini önlemek için. İşçiler bazen panikliyor da..."

"Şansımı sikeyim. Peki, başka bir yolunu bulurum."

"Öyle mi? Benim bir önerim var, üstümüzdeki korumayı yere yıkmayı denemelisin. Ha ha, süper olur."

"Sen Joyce'un bahsettiği şirket gözcüsü müsün?"

"Bilmeyi çok istiyorsun, değil mi sikik?"

"Evet, istiyorum. Hem de çok."

Gözler hızla kırpılıyor. "Hayır, değilim. Ha ha ha."

"Bana garip isimler vermesen olmaz mı?"

"Tabii sidik torbası, ha ha ha." Gözler hızla kırpılıyor. "Ha, bir de sülükler için bir 'gözcü' falan da değilim."

"Ne yapıyorsun?"

"Bakıyorum. Dikizliyorum. Gözlüyorum. İzliyorum. Seyrediyorum. Süzüyorum."

"Peki kime ya da neye bakıyorsun?"

"Şu anda mı? Sana! Ha ha... Gözlerimiz üzerinde, inan bana!"

"Diğer göz de grevbozanların o dev, tiz sesli liderinde. Çok şüpheli biri gibi görünüyor."

Hiçbir şey söyleme.

"Ne? Beynin falan mı durdu?" Hırıldanıyor. "Hayatını nasıl idame ettiriyorsun anlamıyorum. Neyse..."

"Evet, o yok mu... İşçi kılığına girmiş bir paralı asker, evet."

"Öyle mi? Bir yaşıma daha girdim." Homurdanıyor. "Sanırım o kadar da saman kafalı değilmişsin."

"Dürüst işçilerle ne alıp veremediğin var?"

"Dürüstmüş, peh. Adama bir baksana be!"

Zihninin ardında bir şeyler kımıldanıyor. Beyninin ağrıyan katları arasında gizlenmiş bir bağ var.

"Bilemiyorum..."

"Vay canına, Süper Polis şüpheli bir dosyayı çözmeye başlıyor! Ebenin nikâhına kadar bekleyeceğiz herhâlde, ha ha."

"Bunu... düşünmem gerek."

"Yürü be düşünen adam! İpuçları bul, olayı çöz. Bu işler böyle olur, ha ha."

"Yani... belki, olabilir."

"Neden şüpheli?"

"Hadi ama, adama baksana."

"Gözetliyorsun?"

"Güzeldi, Dedektif Sözlük! Birkaç kelime biliyorsun, ha ha ha! Evet, gözetliyorum da."

"Bir dakika, benim kim olduğumu ve ne iş yaptığımı nereden biliyorsun?"

"Martinaise'e hoş geldin, pol‑itçik! Gözümüz üzerinde."

"Gözümüz derken?"