Konuşma · GİZEMLİ BİR ÇİFT GÖZ

"Haklısın. Üzgünüm... Son günlerde pek iyi değilim."

"Ben sana o kadar boktan lakap taktıktan sonra benden özür mü diliyorsun? Garip olan da kimmiş şimdi?"

"Belki de sen bir tür... mazoşistsindir. Aşağılanmaktan falan hoşlanıyorsundur."

"Belki de öyleyimdir. Hiç düşünmemiştim."

"Hah... Yaşa ve öğren kanun adamı. Ortaya çık ve bir çiçek gibi aç! Git bir şeyleri keşfet! Bu arada, ben sıkılmaya başladım. Konuyu değiştirsek olur mu?"

"Hayır... Yalnızca acınası bir adamım, cidden boktan bir polisim."

"Hmm... Sanırım düz."

"Bu sence de biraz sıkıcı değil mi?"

"Sen öyle diyorsan... Bu konuyu pek de düşünmemiştim."

"Fazla gizli kapaklı konuşmuyor musun? Bir şey mi gizliyorsun?"

"Evet: Kimliğimi. Ha ha ha..."

"Ben bir polisim, beni tabii ki ilgilendirir!"

"Kesinlikle... Evet. Kim olduğunu biliyoruz, cidden! Bu konuda endişelenme."

"Peki, eğer bunu ciddiye almıyorsan başka bir şey soracağım."

"Kendine dikkat et, moruk, ha ha." Gözler haylazca sana bakıyor.

"Güzel şakaydı." (İğneleyici şekilde ağır ağır alkışla.)

"Güzel iğnelemeydi." Taklit eder gibi hafif bir alkış sesi duyuyorsun.

"Komik değil."

"Ha ha... Bence komikti."

Ürkütücü bir çift mavi göz kapıların arkasından bakıyor. Bakışları delici, sanki ruhuna nüfuz etmek istiyor.

Boşluktan zayıf, düzensiz nefes alış sesleri yankılanıyor. Neredeyse duyulmayacak seviyede olsa da orada.

"Siktir! Kim var orada?"

Gözler hızla kırpılıyor. Senin her hareketini takip etmeye odaklanmış gibiler.

"Ucubeye bak." (Bitir.)

Gözler kapıların arkasındaki karanlıkta titriyor.

"Merhaba..."

Kalın, sert kapıların ardından boğuk bir ses geliyor: "Duydum."

Hassiktir! Bedeni olmayan bir ses! Geçmişteki günahlarımız sebebiyle hiçlikten gelen hayaletler mi musallat oluyor?

Saçmalama. Sıradan bir insan, muhtemelen bir liman işçisi.

Siktir! Peşimizde!

"Hey, sana bir soru sordum."

"O gözler ne lan öyle."

Kalın, sert kapıların arasından boğuk bir ses süzülüyor: "Sanki seninkiler daha iyi Memur Kan Çanağı."

"Merhaba..."