Konuşma · BATIK OTOMOBİL

"İşler çok iyi gidiyordu, mutlu mesut ıslık çalıyorduk..."

"Hâlâ ıslık çalabilirsiniz," diyor teğmen gülümseyerek. "Hem, gecenin en karanlık anı şafağın hemen öncesidir."

"En azından elimizde iyi bir şüpheli var. Eğer otomobilinizi denizde bulduysak belki onu da buluruz."

Teğmenin düşüncelerinde bir şey sana güç veriyor. Daha yolun sonuna gelmediğini fark etmeni sağlıyor.

"Bundan sonra beni geri kabul etmeyecekler, değil mi?"

"İnsanlar makinelerden daha değerlidir." Şimdi seni neşelendirmeye çalışıyor. "Bir polis memurunu eğitmek daha maliyetli."

İnsanlar daha değerli, evet ama sen değilsin.

"İşler çok iyi gidiyordu, annelerimizden bahsediyorduk..."

"Bunu hâlâ yapabiliriz," diyor teğmen gülümseyerek. "Hem, gecenin en karanlık anı şafağın hemen öncesidir."

"Önce polis kimliğim, şimdi de BU."

Teğmen hiçbir şey demeden gözlüğünü düzeltiyor.

Kaybettiğin dördüncü bir şey de var.

Bunu duymak istemiyorum.

Sonsuza kadar kayboldu. En derin denizlere gitti.

Dördüncü bir şey mi?

Silah, polis kimliği ve otomobilin toplamından daha değerli. Sonsuza kadar kaybettin. En derin denizlere gitti.

"Yani burada öylece kalacak mı?!"

"Korkarım burada böyle yıllarca kalacak." Çevresine bakınıyor. "Şuna bakın... Bazı parçaları kurtarılabilir ama genel olarak baktığımızda bu makine tam bir hurda."

"İşler çok iyi gidiyordu, insanların derilerinin farklı olduğundan bahsediyorduk..."

"Şey..." Teğmen omuz silkiyor. "Hayatta bazen böyle beklenmedik şeyler olur. Ama işler bundan sonra yalnızca daha iyiye gidebilir."

"Hâlâ onarabilirim."

Teğmen iç çekerek "Pek muhtemel değil," diyor. "Tüm elektrik aksamı mahvolmuş. Elektromanyetik direksiyon ve fren sistemleri de öyle."

"Bir tane bile zarar görmemiş parça bulmak şans olur..." Kafasını sallıyor. "Birkaç ay içinde araçtan kalan tek şey pas olacak. Yeni bir araç almak daha ucuz olur..."

"Şey, daha ucuz olmaz aslında. Bu otomobil 40.000 reál... Ama uzun vadede bunu yenilemek yerine yeni bir tane almak daha mantıklı."

"Bende öyle bir para yok."

"Açık olalım, karakolunuzun bütçesinde büyük bir kayıp." Artık bakışlarından kaçıyor. "Yani, benim istasyonumda benim Kineema'm dışında sadece dört araç daha var..."

Karakolun araç bütçesinin %20'si miymiş?

"İnsanlar bana kızacak, değil mi? Yani 41. Polis Karakolu'ndakiler."

"Pansiyonun ücretini bile ödeyemedim."

"BU BİR FACİA."

"Bunu yapanın ben değil, Jacob Irw olmasını istiyorum."

"Ama öyle değil. Siz yaptınız. Çok üzgünüm."

"Nasıl çıkaracağız?"

Neredeyse tatlı bir şekilde "Dedektif, çıkarmayacağız. Bu aşamada kurtarma operasyonu yapılamaz," diyor.

Fazla derine batmış. Sahile gidebileceği bir rampa yok.

"Belki birinin peşindeyken yapmışımdır."

"Kimin?" Teğmen şüpheci görünüyor. "Sanmıyorum. Aksine... muhtemelen sarhoştunuz."

Muhtemelen mi? Kesinlikle desek daha iyi.

"En azından artık içinde neler olduğunu görebilirim." (Sonuçlandır.)

"Evet. Hadi gidip bakalım."

"Tahmin etmeyi sevmem. Bir semt mi? Karakol mu? Belediyeyle ilgili bir şey mi?" (Alnını ovuştur... Feci bir baş ağrısı saplandı.)

"Bir polis karakolu, evet!" Kafasını eğip yumuşak bir sesle devam ediyor. "Bir polis karakolu. 41. Polis Karakolu... Sizin karakolunuz."

"41 FM'in sabah programı sunucusu Tommy 41 olmalı!"

"Peki..." Teğmen sana garip garip bakıyor. "Ya da 41, bir polis karakolunun numarası olabilir mi? Sizin karakolunuzun."

"Off, olamaz..."

"Üzgünüm Harry. Çok üzgünüm."

41, yani 41. Polis Karakolu. Midende garip çalkantılar olmaya başlıyor ve vücudunu berbat bir his sarıyor.

"41, ha? Sokak yarışçımız çok çapkınmış."

"41, yeraltı sokak yarışı hiyerarşisindeki sıralaması." (Çeneni ovuştur.) "Küçük balıkmış."

"Ama aynı zamanda..." Kafasını eğip vurgulayarak devam ediyor: "...bir polis karakolunun numarası da olabilir. 41. Polis Karakolu... Sizin karakolunuz."

"Yarış arabalarının üzerinde numaralar olması alışılmadık bir şey değil."

Bu aracın şoförüyle ilgili bir şey mi biliyor?

Evet. 41 numara. Yani 41. Polis Karakolu. Hadi ama adamım... Bu bizim aracımız!

Yo, yo, yo, yo. Hayır. Olamaz! Ben buradayken olmaz.

Hadi ama Harry... Kaçacak yerin kalmadı. Sadece ikimiziz eski dostum.

Off, olamaz...

Çok üzgünüm Harry.

Midende garip çalkantılar olmaya başlıyor ve vücudunu berbat bir his sarıyor.

Bayılıp salıncaktan düşecek gibi hissediyorsun. Ellerin buz kesiyor ve soluduğun havanın tadı bile acılaşıyor.

İnanmıyorum, Harry! İnanmıyorum! Ne yaptın sen?!