Konuşma · BATIK OTOMOBİL

Hayır! Olamaz. Buna hayır de, Harry.

"OHA, BU GERÇEKTEN BENİM! ARABAMI DENİZE SÜRMÜŞÜM!!!"

Evet, Harry. Aynen öyle yaptın.

Hayır, hayır... Doğru olamaz! Olamaz...

Ne kadar söylersen söyle gerçeği değiştirmeyecek.

"Yo, yo, yo." (Başını iki yana salla.) "Yo. Yo. Yo..."

Ne kadar erken kabullenirsen o kadar erken atlatabilirsin.

Seni nasıl çıkaracağız?

Çıkarmayacağız.

Fazla derine batmış.

Bundan sonra beni geri kabul etmeyecekler, değil mi?

Sana verilen her şeyi kaybettikten sonra mı? Ben olsam pek umutlanmazdım.

Onarabilirim.

Hayır, onaramazsın.

Hasar fazla büyük.

Belki birinin peşindeyken yapmışımdır.

Değildin.

"Önce polis kimliğim, şimdi de BU."

Devam et. Sen bir köpek balığısın. Durursan ölürsün.

"En azından artık içinde neler olduğunu görebilirim." (Sonuçlandır.)

Saldırgan görünen bir martı salıncağın üzerine konup öldürecekmiş gibi sana bakıyor. Cidden ilerlemen lazım.

Hadi ama, 41 ÇOK fazla anlama gelebilir. Numara bana ait falan değil.

Otomobil benim olsa da herhangi biri denize sürmüş olabilir.

Evet, Harry. 41 numara. Senin karakolunun numarası. Benim için geri dönmeni umuyordum...

"Modeli artık anlayabiliyor musun?"

"Dedektif, modeli buraya geldiğimizden beri anlayabiliyorum. Sizin anlamamanıza şaşıyorum. Bir Coupris, Model 40." Gözleri sana dönüyor.

Evet. Neden anlamadın?

"Basit ve sağlam bir makinedir, çalışanlar ve devlet ofisleri tarafından tercih edilir..." Durup düşünüyor. "İtfaiyeciler, hayvan kontrolcüler. Bilirsiniz, o tür insanlar tarafından."

"Bu bir Coupris 40 mı?"

"Aynen öyle." Teğmen başıyla onaylıyor. "Daha doğrusu, öyleymiş."

"Sende de bir Coupris var. Ne tesadüf!"

"Aslında bir tesadüf değil. Kineema, tam bir yük beygiri olan emektar 40'ın bir sonraki nesil spor modeli. Şehirdeki tüm polislerin tercihi..." Parmağını kaldırıyor.

"Sanırım en sevdiğim mavi şeyin ne olduğunu biliyorum." Başıyla onaylıyor. "Evet, en sevdiğim mavi şey, mavi bir polis üniforması... Ya da mavi polis logosu."

"Aslında bir tesadüf değil. Kineema, tam bir yük beygiri olan 40'ın bir sonraki nesil spor modeli. Şehirdeki tüm polislerin tercihi..." Yüz ifadesi anlaşılmıyor.

Modeli artık anlayabiliyor muyum?

Evet, simge artık su çizgisinin üzerinde ve görünür durumda, Coupris Motor Şirketi'nin simgesi. Altındaysa model var; 40.

Güzel, bir Coupris 40. Ufak, güzel bir makine.

Muhtemelen geçmişte öyleydi. Şu anda ıslak, yamuk ve bozuk... Eski yük beygiri daha iyi günler görmüş.

Loş bir ışık şehrin üzerindeki bulutu dağıtıyor. İçerisindeyse deniz çekildikçe santim santim sudan çıkan mavi ve beyaz otomobili görüyorsun...

Bir Coupris 40. Yük beygiri gibi bir araç. Çalışanların, devlet ofislerinin, itfaiyecilerin ve sanırım hayvan kontrolü görevlilerinin tercihi. Bilirsin. O türden insanların işte.

Evet, öyle. Arkandaki şehir, bekledikçe sessizleşiyor gibi hissediyorsun. Sanki bir sonsuzluk geçmiş gibi...

"...Demek istediğim, insanların deri renginin bu kadar farklı olmasına şaşıyorum."

"Tekrar söylüyorum, deri rengindeki farklılıklar melanin üretiminin, ciğer işlevlerinin, bölgesel adaptasyonun ve çeşitli diğer faktörlerin sonucu."

"Hı hı..."

"Ve gözlerin de..."

"Umarım annem sağdır..."

"Sence silahımı bulabilecek miyim?"

Teğmenin ifadesi aniden çok ciddileşiyor. "Off, umarım."

"Silahımı bulabileceğimi sanmıyorum." (Etrafına bak.) "Dünya çok büyükken silahım çok küçük..."

"Düşünüyordum da düzgün beslenme ve egzersize zaman ayırırsam kendimi canlı bir silaha dönüştürebilirim. O zaman bir silaha ihtiyacım bile kalmaz..."

"Grevciler ya da nakliye firmasından birini seçmen gerekse hangisini seçerdin?"

"Neyse ki bağımsız bir kuruluş üyesi olduğum için böyle bir seçim yapmama gerek yok."

"Ama... ya biri kafana silah dayayıp sorsaydı?"

"Sanırım şirketin tarafında olurdum demek istiyorsun."

"Anlıyorum, sendika tarafında olacağını söylüyorsun."

"Anne ya da babamın kim olduğunu bilmiyorum..."

"Yani ikisi de..."

"Bir saat boyunca bir karınca yuvasının üzerinde oturmayı mı tercih ederdin, yoksa sülüklerle dolu bir derede durmayı mı?"

"Hmm..." Teğmen çenesini ovuşturuyor. "Geçmişte sülükler birçok hastalığı önlemek, hatta tedavi etmek için kullanılıyordu..."

"Tamam," diye düşünüyor. "Bunu yapabilirim. Hadi yapalım. Kim bir karınca yuvasında oturmak ister ki? İyileştirici bir etkisi yok..."