Konuşma · AYNASIZ

"Hey, polis memuru kılığına giren asıl sensin!"

"TUTUKLANMAYA DİRENİYOR! YAKIN MESAFE! KAFANI İNDİR!" Megafonu kendi kafasına vuruyor. Art arda. Ardından kanlı alete bağırıyor: "MERKEZ! CEVAP VER! SİKEYİM! SİVİLLERLE TEMASTAYIM!!!"

"Gerçekten polisiz. Baksana, beyaz dikdörtgenler var!"

"Gerçekten polisiz. Baksana, polis kimliğim var..." (Polis kimliğini çıkarıp kadına göster.)

"Bir dakika, ya o haklıysa ve ben gerçekten bir sahtekârsam?"

"Şimdi..." Teğmen derin bir nefes alıp sesini sakinleştiriyor, "...bunun sırası değil."

Gerçekten senin bir polis memuru olduğuna inanmıyor mu?

"Durum nedir?"

"Evet, ben desteğim." (Esnememek için diren.) "Sana destek olmaya geldim."

"Öyle mi?" Soru senden çok kendisine yöneltildi. "Bay Morrand? Hayır, ben..." Megafonu kaldırıp bağırıyor: "AĞIR SALDIRI, MEMUR YARALANDI, ŞÜPHELİ YAYA OLARAK KAÇIYOR!"

"Gaipten Sesler Bürosu ile çalışıyorum."

"Ama destek..." Şaşkın şaşkın etrafına bakıyor. "Sanmıştım ki Bay Morrand..." Megafonu kaldırıp bağırıyor: "AĞIR SALDIRI, MEMUR YARALANDI, ŞÜPHELİ YAYA OLARAK KAÇIYOR!"

"Destek mi?! Destek olacak bir şey yok, geri çekilecek hiçbir yer yok... Korkunç son geldi!"

"Hiçbir yer..." diye tekrarlıyor, gözlerinde aniden bir hüzün beliriyor. Bir anlığına netlik kazanıyor. "Bay Morrand? Hayır, ben..." Megafonu kaldırıp bağırıyor: "AĞIR SALDIRI, MEMUR YARALANDI, ŞÜPHELİ YAYA OLARAK KAÇIYOR!"

"Ben mi desteğim? Daha çok köstek sayılırım..."

"Köstek," diye tekrarlıyor, "...kösteksin, içine ettin, işleri berbat ettin, her şeyi sikip attın, Gareth!" Megafona bağırırken her tarafa tükürük saçılıyor: "AĞIR SALDIRI, MEMUR YARALANDI, ŞÜPHELİ YAYA OLARAK KAÇIYOR!"

"Bebeğim, öyle olduğumu biliyorsun... Herkes biliyor." (Göz kırp.)

"Biliyor muyum?" Soru senden çok kendisine yöneltildi. "Gareth? Hayır, ben..." Megafonu kaldırıp bağırıyor: "AĞIR SALDIRI, MEMUR YARALANDI, ŞÜPHELİ YAYA OLARAK KAÇIYOR!"

"Evet. 41. Polis Karakolu'ndan bir dedektifim."

Delirmiş kadın "Yo," diye mırıldanıp kafasını sallıyor. "Yo, yo, yoo... Sanmıştım ki Bay Morrand... Gareth..." Aniden megafonu kaldırıp bağırıyor: "AĞIR SALDIRI, MEMUR YARALANDI, ŞÜPHELİ YAYA OLARAK KAÇIYOR!"

"Devriye Memuru Aynasız, incelemek için silahını almalıyım."

"N... ne?" Megafonu indirip elindeki silaha bakıyor.

"Aynen öyle Aynasız, silahı bana ver. Sorun yok. Silah benim."

Kadın hızlı, pek koordine olmayan bir hamleyle megafonu dudaklarına ve dişlerine yapıştırıyor. Çenesinden bir damla kan akıyor. Fark etmiyor bile.

"MEMUR İFŞA OLDU, KANUN DIŞI KILIĞA GİRME! AYNASIZLAR YOLDA, ATIŞ SERBEST!!!"

Tamam, artık daha da tedirgin. Benim hatam.

"Devriye memuru, RHM Davranış Kurallarını ihlal ettin."

"Efendim..." Duraksıyor, kafası karışık şekilde etrafına bakıyor. Üç namlulu Pepperbox elinde sallanıyor.

İşte o silah bu, dostum! Senin silahın. Lütfen geri al!

Bu tedirginlik anında sanki sorunlu biri değilmiş de, derin bir uykudan aniden uyanmış biri gibi görünüyor.

"Sorun yok hanımefendi. Her şey yoluna girecek."

"Ama..." Gözleri yaşlarla doluyor, ardından megafonu aniden dudaklarına ve dişlerine yapıştırıyor. Çenesinden kan fışkırıyor ama fark etmiyor bile.

"Devriye memuru, seni disiplin soruşturmasına sokmak zorundayım..." (Yavaşça başını iki yana salla.)

"Sakin olun..." diye fısıldıyor teğmen. "Onu fazla zorlarsanız..."

Çok geç teğmen.

"Lütfen Aynasız, silahı bana ver."

"Silahını indir yeter, komiser."

"Hanımefendi, sakinleşmeniz gerek. Yalnızca konuşmak istiyorum."

"BOYNU DAMARDAN SIKIP ZAPTETME! BORUN ARTERİNDEN BAYILTMA! Kanın, şüphelinin boynundan geçişini ciddi ölçüde azalttım!"

"Sakin olun hanımefendi, sakin..."

"Bir dakika, ne yapmalıyız Kim?"

"Durum kötü," diye fısıldıyor teğmen. "Önceliğimiz silahınızı almak. Dengesiz bir sivilin elinde bir silahla etrafta dolaşmasına izin veremeyiz."

"DEDİKLERİME UY YOKSA VURURUM!" Sallanırken bağırmaya devam ediyor.

"Yalnızca standart bir fener hanımefendi. Sakin olun."

"Hanımefendi... Silahım var."

"Kılıç yalnızca süs için. Size tehdit değil."

"Çok amaçlı aletimden ayrı kalmaktan hoşlanmıyorum."

Ellerini kaldır.

"Adam cebinden bir nesne çıkarıyor gibi görünüyor!" Kadının gözleri dehşetle doluyor. "TEHDİT ALTINDA KORKU! TEHDİT ALTINDA KORKU!"

"Acil olay! Anlık karar! Yere yat! YERE YAT SENİ PİSLİK!"

"Cebimden hiçbir şey çıkarmıyordum."

"YERE YAT! HEMEN ŞU AN KALDIRIMA UZANMANI İSTİYORUM! BEN AYNASIZ'IM!"

"TÜM BEDENİNDE ARAMA YAPILMASINI KABUL ET! YASAK EŞYALAR BURUN DELİKLERİNE, KULAK DELİKLERİNE, AĞZINA, GÖBEK DELİĞİNE, ÜRETRASINA, SÜNNET DERİSİNE, VAJİNASINA VE REKTUMUNA SAKLANMIŞ!"

Konuşmaya devam ettikçe arama zihninde gerçekleşiyor. Görünüşe göre söylediği şeyler onun için gerçek.

"Hanımefendi, yalnızca sizinle konuşmak istiyorum."

"Sakin olun. Bu yalnızca bir tel makası."

"Seyyar teybi alamayacaksın..."

"Levyeyi almak istiyorsan... benden söküp almalısın."

"Hayır! Şişeler benim. Kendim topladım."