Konuşma · AYNASIZ

"Silahı al teğmen, sorun yok. Güvenli," diye düşünüyor. "Al gitsin."

"ŞÜPHELİ YAYA OLARAK KAÇIYOR," diye megafona bağırıyor. "AYNASIZ TAKİPTE, KELEPÇELEYİN ONU ÇOCUKLAR!"

"Anlıyorum hanımefendi, bakın..." (Yavaşça eğilmeye başla.) "...ellerim yere doğru gidiyor."

"Yalnızca yardım etmek istiyoruz, hepsi bu."

Demek sen ona silah doğrulttuğunda Cunoesse de böyle hissetmiş olmalı.

Demek bir polisin silahının diğer ucunda hava böyleymiş, ha?

Hayır, şimdi olmaz. (Bitir.)

"Dedektif bey..." Teğmen kafasını olumsuz anlamda sallayıp ekliyor: "Bu hâlde bırakmam imkânsız."

"Haklısın tabii ki. Hadi ilgilenelim!"

Teğmen başıyla onaylıyor. Gözlerini sallanan ateşli silahtan ayrılmıyor.

"Keyfin bilir, ama benim önce gevşemem lazım." (Ayrıl.)

"Gidemeyiz. Delirmiş bir sivil bize ateşli bir silah doğrultmuş. Sizin silahınız. Bunu çözmesi gereken sizsiniz."

Güven bana ve silaha doğru atıl.

"Dikkatli ol, bende de emanet var..." (Emanetini göster.)

"ŞÜPHELİ SİLAHLI VE TEHLİKELİ! ACİL DESTEK İSTİYORUM!" Nefes nefese kalıyor. "TUTUKLAMAYA DİRENİYOR, EKİPLER ÖNÜNÜ KESİN!"

O ateş etmeden önce nişan alıp ateş etmen imkânsız.

"Bekleyin dedektif!" diye bağırıyor teğmen. "Durumu sakinleştirmeye çalışıyoruz! Daha fazla silah çıkarmak işleri daha da kötüleştiriyor."

"KIMILDAMA!" Dişlerini gıcırdatıyor gibi. "ELLERİNİ BAŞININ ÜSTÜNE KALDIR, CANLI KALKAN! ELLERİNİ BAŞININ ÜSTÜNE KALDIR ULAN!"

Yeter! Zımbala şunu!

Bu durumu barışçıl şekilde çözmenin bir yolu olmalı.

Silahımı alma vakti!

"Lütfen kendinizi tanıtın hanımefendi."

"BEN LANET BİR POLİSİM, PİSLİK," diye bağırıyor megafona. "KALDIRIMA YAT, TUTUKLUSUN!"

Ellerini salladıkça sırtındaki yığınla polis ekipmanı arasında tanıdık görünen ampul ve paketleri fark ediyorsun. İlaç mı? Yoksa uyuşturucu mu?

Magnezyum, Dromin, hatta belki toz... Off, üzerinde toz mu var? Başka ne var?

Kendisini bir polis memuru sanıyor... Ona bir polis memuru gibi davranmayı dene. Alt kıdemden bir polis memuru.

"Bunu barışçıl yoldan çözebiliriz, lütfen silahınızı indirin."

"MEMURA DESTEK LAZIM!" Gözleri seninle Kim arasında gidip geliyor. "KAÇAK ZANLI, YERE YAT!"

"Hanımefendi, lütfen..." Teğmen göz temasını korumaya çalışıyor. "Size yardımcı olmak istiyoruz ama silahınızı indirmeniz gerekiyor."

Ona zarar vermek istemiyor mu? Savaş ya da kaç... Yap ya da öl.

"Yalnızca konuşalım, olur mu?"

"Rahatsızlık şikâyeti aldık, ölümcül kuvvet uygulama yetkisi verildi. SEKTÖR, ATEŞ ET!" Kafası sana dönüyor. "BÜYÜK KIRMIZI ANAHTAR, BÜYÜK KIRMIZI ANAHTAR!"

Büyük kırmızı anahtar mı? Bu, koçbaşının kodu. Polis kodu. Biliyorsun.

Ne olmuş da bu hâle gelmiş?

Yalnızlık.

Evet, tabii ki. Ama aynı zamanda daha somut bir şekilde söylemek gerekirse daha önce bahsettiğim nörodejeneratif hastalık.

Yine bir nörodejeneratif hastalık.

"Yeter, tutuklusun!"

Teğmen sessizce, "İşleri daha da kötü hâle getiriyorsunuz dedektif," diyor. Gözleri kadının suratından bir anlığına bile ayrılmıyor.

"Vur gitsin teğmen!"

Teğmen sessizce, "İşleri daha da kötü hâle getiriyorsunuz dedektif," diyor. Gözleri kadının suratından bir anlığına bile ayrılmıyor.

"Kafan mı iyi?"

"EL KONULMUŞ KAÇAK MAL!" Sesi megafon yüzünden neredeyse acı verecek kadar metalik çıkıyor. "KISITLI ERİŞİM, İKİ KİLO EKSİK, TANIKLARIN RAPORU İFŞA OLDU!"

Teğmen, "Hap kullandığını sanmıyorum," diye fısıldıyor. "Buradaki asıl sıkıntı haplarını kullanmaması olabilir..."

"Polis olan sen değilsin. Benim."

"Destek misin?" Megafonu yarıya kadar indiriyor ama hemen tekrar kaldırıp bağırıyor: "DESTEK, DESTEK! DURUM TEYİT EDİLMEDİ!"

Evet, arkasındaki kutuları destek olarak kullan ve cinsel tedavi uygula.

YETER! Yalvarıyorum, yapma.

Doğru. Şu anda salgı bezlerini dinleme. Beni dinle. Hanımefendi senin destek olup olmadığını sordu.

"Ben ispikçilerdenim!"

"İspikçiler mi?" Soru senden çok kendisine yöneltildi. "Ama ben sanmıştım ki... Ama Bay Morrand..." Megafonu kaldırıp bağırıyor: "AĞIR SALDIRI, MEMUR YARALANDI, ŞÜPHELİ YAYA OLARAK KAÇIYOR!"

Şu anda kafasında bir senaryo gerçekleşiyor. Burada olanla hiçbir ilgisi yok.

"Durum nedir..." Teğmen kadına hitap etmekte çekiniyor, "...komiser?"

"KOLLUK KUVVETİ RİSKLİ DURUMDA," diye bağırıyor megafona. Kırmızı ve mavi ışık her tarafa saçılan tükürüğünü aydınlatıyor. "POLİS MEMURU KILIĞINA GİRMİŞLER!"

İkinizin gerçekten polis memuru olduğunuza inanmıyor mu?

"Şey... Ben RHM teğmen üniforması giyiyorum. Bana güven. Ben bir polisim."

"EHLİYET VE RUHSAT!!!" Megafonla art arda kafasına vuruyor, ardından kan içinde kalmış ağızlık kısmına bağırıyor: "EHLİYET VE RUHSAT! SES VER MERKEZ! SEKTÖR, SEKTÖR, AZİMUT!!!"

Bu bir kod değil. Yalnızca tutarsız sözler dizisi.

Kontrolü kaybediyor... Ufacık bir harekette kan akacak.

"Bakın hanımefendi..." (Kıyafetlerini göster.) "Beyaz dikdörtgenler var. Ben bir polisim."