Konuşma · SAKİN LEO

"Esasında sağ kol Bayan Beaufort ama o bir han-fendi." İyi niyetli bir kıkırdama, tekrar.

"Kimdir bu Bayan Beaufort?" Teğmen, Leo'ya bakıyor.

"Çok güzel bir kadın, teni benim hanımın pek sevdiği 'Doux & Sucre' çikolataları gibi. Yemekten kalkıp da hanımla radyonun başına oturduk muydu ağzımıza birer tane atarız."

"Ama öyle hep radyo dinleyemem. Burada yapacak çok şey var, ben de işleri yürütmek için sürekli meşgulüm. Evet, evet, öyleyim."

Bayan Beaufort konusundan uzaklaşma.

"Buralarda harika işler yapıyorsun, Leo."

"Evet, burası saat gibi işliyor âdeta. Aynen devam, Leo." Teğmen ufak tefek adama gülümsüyor.

"Çok teşekkürler, böyle şeyler duymak gerçekten çok anlamlı." Mümkün olamayacağını sansan da adamın gülümsemesi gittikçe büyüyor.

"Kimi zaman bazı kişilerin onlar için nasıl kıçımı yırttığımı anlamadığını hissediyorum ama siz polisler iyisiniz."

Giysilerindeki beyaz dikdörtgen, Martinaise'de pek anlam ifade etmeyebilir ama yetkili birinden takdir görmek Leo'yu çok mutlu etti.

"Evet, sen patronun ayakkabılarını parlatmasan eminim burası dağılır gider, Leo."

Teğmenin koyu renk gözleri bir anlığına seninkilerle buluştuğunda, küçümseme görüyorsun. Bu ufak adamla dalga geçmeni onaylamıyor.

"Ah, beyim... Ondan çok daha fazlasını yapıyorum. Cidden buralarda her şeyi ben yapıyorum. Evrart Bey defalarca söyledi, benim yerim dolmazmış." Hâlâ gülümsüyor ama sesi hafif titriyor.

Evrart'ın gözüne girmiş olmaktan gerçekten gurur duyuyor.

"Dur biraz, bahsettiğin bu Bayan Beaufort kim?"

"Ah, Lizzy mi? Zehir gibidir. Evrart Bey onu nehrin doğusundaki havalı bir okulda okuttu. Dört yıllığına gitti, geri döndüğünde çok havalı ve avukatça geldi."

Bu kelimeye saygı duyduğu bariz.

"Fakat iyi kızdır, bu mahallede büyüdü, herkesi bilir, herkesle iyi anlaşır. Eminim günün birinde toplumun temel direklerinden biri olacak."

Bir saniyeliğine gözlerinde hüzün beliriyor.

Devam ediyor: "Hanımla benim çocuğumuz olsaydı ve Lizzy'ye benzeseydi çok mutlu olurdum... Ama hanımın çocuğu olmuyor."

"Doktor Lemaitre öyle dedi, bu işleri iyi bilir. Neredeyse 50 yıldır doktor o..." İç çekiyor ve susuyor, masmavi gözleriyle uysal bir hâlde seni izliyor.

Hukuk mu okumuş? Sendikanın iş bitiricisinden yani bahçıvandan söz ediyor olabilir mi?

"Başka bir sorum var, Leo."

"Evet, tabii. Memnuniyetle cevaplarım." Müşfik gözleriyle sana bakıyor.

"Yani bu kız sendikanın iş bitiricisi olan bahçıvan mı?"

"Öyle görünüyor."

"İş bitirici nedir bilmem ama çok iyi kızdır. Akıl küpüdür bir de." Ufak tefek adam, yatıştırıcı bir şekilde sana gülümsüyor.

Bahçıvana ismini bildiğini söylersen belki onu başından atabilirsin? Daha sonra bunu bir düşünmeli...

Demek ki Evrart, Bayan Beaufort adında bir avukat yetiştirmiş. İlginç.

"Bayan Beaufort kim?"

"Peki, ben gidiyorum." (Bitir.)

"Güle güle sana!" İşine geri dönüyor.

"Herkes nerede? Liman bomboş."

"Adamların çoğu aşağıda, kapıda. Grevbozanların girmesini engelliyor..." Öz güvenli bir bakışla öne eğiliyor...

"Biz grevdeyiz, bütün sendika grevde! Grevde olduğun zaman çalışman gerekmiyor. Hah, iki aydır çalışmıyoruz."

"Yani hiç kimse çalışmıyor mu?"

"Herkes aşağıda değil tabii," diyerek kıkırdıyor. "Evrart Bey ofisinde, hep oradadır. Jean-Luc da kapıyı koruyor..." Durup düşünüyor.

"...fakat Titus ve adamları sarhoş hâlde belaya bulaşınca Evrart onları tatile yolladı. Bir haftalığına falan..." Duruyor ama sana daha fazlasını anlatmaya istekli görünüyor.

"Tamamdır. Konuşmak istediğim başka şeyler vardı..."

"Ne gibi, beyim?" Kocaman gülümsemesi yatıştırıcı.

"Titus ve arkadaşları nasıl bir belaya bulaştı?"

"Şey... Benim o konuda konuşmamam gerek. Sendika meselesi." Gülümsüyor ve öne eğiliyor.

"Adamlarıyla kasabada bir şeylere karışmışlar. Muhtemelen çok içtiler, kavgaya falan girdiler... Evrart Bey'in onlara biraz buralardan uzaklaşmalarını söylediğini duydum..."

Bu dost canlısı adama kötü polislik yapma.

"Başka bir sorum var."

"Tabii, tabii." Ufak tefek adam başıyla onaylıyor. "Nasıl yardımcı olabilirim?"

"Cidden mi? Birini mi öldürdüler?"

"Yo, birini öldürdüklerini sanmam." Ufak adam senden çekiniyor. "Başka bir şeyden konuşsak daha iyi. Titus ile adamları iyi çalışır, biraz içki içtiler diye başlarına iş açmak istemem..."

Muhtemelen bir şey bilmiyor zaten. Aklı başında olan kim ona bir şey anlatır ki?

"Peki ama tam olarak ne yapmışlar?"

"Galiba biraderler biraz fazla gürültü patırtı çıkarmış, stres atmış. Ayrıntıları bilmiyorum. Biraderler böyledir işte..." Yine gülüyor. "Ben en son kavgaya ortaokulda karışmıştım..."

"Sakin, Leo, konuyu Hardie'lerden saptırmayalım." Destek için sana bakıyor.

Şu adama baksana, zaten bir işine yaramayacak. Mücadele etme. Akışına bırak.

"Peki, Leo, karıştığın şu kavgayı dinleyelim."

"Hatırlıyorum da, sınıfın bücürü bendim." Neşeyle gülüyor. "İri çocuklar hep bana sataşırdı. O zamanlar biraz hiddetliydim, bir anda çok pis tepem atıyordu..."

"Fakat Evrart Bey ve kardeşi her zaman yardıma gelirdi. Bir keresinde Noel Becker'ı öyle fena patakladılar ki kafasına dikiş atıldı..." Kıkırdıyor. "Noel o günden sonra bir daha kimseyle kavga çıkarmadı."

"Evrart Bey ile Edgar Bey çok iyi adamlardır, beyim. Evrart Bey'le konuşmalısın. Eminim iyi arkadaş olursunuz. Buralarda herkesle arkadaştır." Ufak tefek adam öksürmeye başlıyor.

Bu adamdan asla işe yarar bir bilgi alamayacaksın. Evrart'ın Edgar adlı bir kardeşi olduğunu ve Leo'ya yardım ettiğini öğrenmen yeterince iyi.

"Fazla gürültü patırtı mı? Leo, ne tür bir kavgaya karışmışlar? Bir paralı askeri mi öldürmüşler?"

Çok geç! Leo'nun ağzı hâlâ hareket ediyor ve kelimeler saçılıyor... Kelimeler, kelimeler. Bak, daha çok kelime. Bu adam dünyanın sonuna kadar konuşabilir.