Konuşma · ALGI

"Bu arada söylemem gereken bir şey daha var. Gerçekten de müthiş bir iş çıkardınız, dedektif."

Kelime, ağzından çıktıktan sonra bodrumda bir süre asılı kalıyor. Uzakta dondurma makineleri cızırdıyor, dışarıda meltem esiyor...

Dedektif.

Kelime, ağzından çıktıktan sonra avluda bir süre asılı kalıyor. Tam o anda uzakta köpekler havlıyor, daha da uzaklardan trafik sesleri geliyor...

Dedektif.

"Bunu kim yapmış olabilir?"

"Orasını bulmak da bize kalıyor. Ama bu, işimizi biraz olsun kolaylaştıracak."

"Belki de mermi sayesinde sorularımıza cevap bulabiliriz."

"Evet. Onu iyice incelememiz gerek. Yeni bulgular edineceğimizden eminim."

Bu ufacık tefecik şey bize nasıl bir silahtan çıktığıyla ilgili bir sürü ipucu verebilir.

"Belki de onu asarken vurmuşlardır?"

"Can çekişmesin diye mi?" Düşünüyor. "Tabii bu da mümkün ama olan bitene dair diğer belirsizlikleri açıklamıyor. Mesela neden mücadele izi olmadığını. Pek entelektüel biri sayılmam ama tek seferde tek teoriyi ele almak en iyisi. Ayrıca cesede müdahale edildiğinden neredeyse eminim."

"Böyle bir şeyi kim, neden yapsın ki?"

"Bir şeyi gizlemek için. Belki de gerçek katili. Veya onu öldürmelerinin gerçek sebebini. Ya da burada gerçekten ne olup bittiğini."

"Böyle olduğunu tahmin etmeliydik."

Başıyla onaylıyor. "Ben şüpheleniyordum zaten. Ellerinde mücadele izi yoktu. Boynunda tırmalama izi yoktu. Ama yine de..."

Gözleri donuklaşırken alnı kırışıyor. Belli ki teğmen bunu daha önce nasıl anlayamadığını düşünüyor.

Gerçek ölüm sebebinin mermi olduğunu ve adamın bu gerçeğin üstünü örtmek için asıldığını öne sürüyor.

"Kesik izi, hyoid kemiğin çatlaması, hepsi müdahale yüzünden olmuş..."

"Evet. Ayrıca boynundaki kayış, asılma olayı, hatta adamın avluya sürüklenmesi bile... Hepsi adam zaten ölüyken gerçekleşmiş."

"Ölü mölü mort cort."

"Ölü mölü mort cort."

"Biraz acele karar vermiyor muyuz?"

"Ben ellerini incelediğimden beri şüpheleniyordum, dedektif. Mücadele izi yoktu. Boynunda tırmalama izi de yoktu. Neden? Neden kendini korumak için mücadele etmesin ki?"

"Başka emareler de vardı, ufak ayrıntılar. Muhtemel ölüm sebebini onların istediği gibi algılamamız için her şeyi aşırı muntazam biçimde yerli yerine koymaları mesela. Biz de tuzaklarına düştük. Ama artık bitti."

"Tuzaklarına neredeyse düşüyorduk," diye düşünüyor. "Neredeyse."

Tabii adamın hem vurulmuş hem de asılmış olma ihtimali hâlâ var.

"Başka emareler de vardı, ufak tefek şeyler. Ölüm sebebini asılma olarak belirlememekte haklıydık. Failler tam olarak bunu yapmamızı bekliyordu. Şanslarına küssünler."

"Tuzaklarına düşmedik," diye düşünüyor. Hem kendisiyle hem seninle gurur duyuyor.

"Öyle mi diyorsun?"

"Bunu zaten epeydir düşünüyordum. Bileklerinde mücadele izi olmadığını fark edince şüphelenmeye başlamıştım. Hem boynunda tırmalama izi de yoktu. Neden? Neden kendini korumak için mücadele etmedi?"

"Aynen öyle."

"Ben bir süredir şüpheleniyordum zaten. Ellerinde mücadele izi olmadığını gördüğümden beri. Boynunda tırmalama izi de yoktu..."

"Müdahale mi?"

"Söylediğim gibi, müdahale edilmiş olması, cesedin ölümden sonra tahrip edildiği anlamına geliyor. Gerçek ölüm sebebini gizlemek, başka bir sebepten ölmüş izlenimi vermek için. Mesela bu vaka özelinde..."

"...şu yara." Cesedin boynunu saran halkayı işaret ediyor.

"Dedektif, müdahale edilmiş olması, cesedin ölümden sonra tahrip edildiği anlamına geliyor. Gerçek ölüm sebebini gizlemek, başka bir sebepten ölmüş izlenimi vermek için. Mesela bu vaka özelinde..."

Gerçek ölüm sebebinin mermi olduğunu ve adamın bu gerçeğin üstünü örtmek için asıldığını öne sürüyor.

"Hardie Biraderler'in anlattıklarıyla örtüşüyor."

"Aynen öyle."

"Ben hâlâ pek emin değilim." (Eline sorgulayıcı bakışlar at.)

"Elimizde cesedin diğer yaralarından uzakta, büyük bir doku hasarı var. Elimizde bir mermi var."

"Zaten geçen sefer de böyle karar vermemiş miydik?" (Elini karla temizle.)

"O, o zamandı. Bu sefer elimizde cesedin diğer yaralarından uzakta, büyük bir doku hasarı var. Bu sefer elimizde bir mermi var."

"Muhteşem ötesi oldu."

"Doğrudur."

"Gayet doğru."

"Çok güzel..."

"Aynen..."

Çıkar onu.

Nesneyi işaret ve orta parmağının arasına sıkıştırıyorsun. Sivri bir şeye benziyor, metal gibi. Biraz acıdan biraz da yaptığın işe fazla odaklandığından, yüzünü buruşturuyorsun. Çok az kaldı...

Parmaklarını yavaşça dışarı doğru çek...

Elini geri çekerken kafasının içinin ne kadar soğuk ve tıpkı tereyağı gibi pürüzsüz olduğunu hissediyorsun. Alnından ter damlaları süzülüyor. Dikkatli ol, parmaklarının arasındaki ödülü kaybetme...

Elin adamın ağzından lup diye çıkıyor, bileğine kadar kanla kaplı. Parmaklarının arasında ufak bir çiçek, kurşundan yapılma bir tomurcuk duruyor!

"Bir mermi..." Teğmen üzerinde delil yazılı küçük bir torba çıkarıyor.

Mermiyi torbaya at.

Mermi, plastiğin üzerinde kan lekeleri bırakarak torbaya düşüyor. Teğmen torbayı göz hizasına getirerek konuşmaya başlıyor.

"Kalibresi bilinmiyor. Yivli. Kırılgan bir alaşımdan yapılmış, çarpma etkisiyle çatlamış."

"Bende kalsa olur mu?"

"Tabii ki. Bunu sonuna kadar hak ettiniz." Teğmen torbayı kanla kaplı eline bırakıyor. Ne kadar da hafif.