Konuşma · ALGI

Kaybolmuş durumdasın. Teğmen yanında olsa çok daha iyi olacak.

Teğmen ısınmak için ellerini ovuşturuyor. "Ne yapmanız gerektiğini eninde sonunda bulacaksınız. O zamana kadar en azından burada güvende."

Kadavra soğuyana kadar beklesen iyi olur. Şu an bu berbat durumdaki cesette bir şey bulmaya çalışmanın samanlıkta iğne aramaktan farkı yok.

Ellerini kurbanın soğuk bedeninde gezdiriyorsun. Uzuvlarında, içi şiş mi şiş organlarla dolu gövdesinde... Biraz daha ayrıntılı mı baksan acaba?

Tekrar iç çamaşırının içine bak.

Külotunu indiriyorsun. Kasık bölgesinde damarlanma mevcut. Penisi epey küçülmüş, hatta yarısı bedenin içine göçmüş. Burada olup biten gizemli veya dikkate şayan bir şey yok.

Bir daha dokunma.

"Mal ite bak, yine dokunmak istediği tipinden belli..."

"Gerek yok. Cinsel organı detaylıca inceledik zaten..." Teğmen endişeli görünüyor.

"Sizce atladığımız bir şey mi var?"

"Mermiyi hâlâ bulamadık."

"Evet. Hardie Biraderler'in sözüne itimat edecek olursak buralarda bir yerde olmalı..."

"Ama nerede?"

"Klaasje merminin ağzına isabet ettiğini söylemişti. Elinizle o bölgeyi bir yoklayabilirsiniz..."

Kaşlarını çatarak düşünüyor. "Elinizi adamın ağzına sokarak kafasındaki mermiyi bulmanız gerek."

Önünde duran et yığınının ortaya dökülmeyi bekleyen başka sırlar sakladığı düşüncesini kafandan atamıyorsun.

"İçimden bir ses bu cesette daha fazla şey bulacağımızı söylüyor."

"Pekâlâ, tamam... Ama cesette livor mortis mevcut. Çürüyor. Onu bir kez daha muayene etmek istiyorsak soğutmamız gerek. Hem de bir an önce."

"Bir süre daha... böyle burada takılsa olmaz mı?"

"İşimizin gittikçe imkânsız bir hâl almasını istiyorsanız olur. Aksi takdirde olmaz. Zaten çok uzun süredir burada takılıyor. Onu dondurmamız gerek."

Cesedin burada öylece çürümeye devam etmesinin teşkilatın itibarına vereceği zarardan söz etmeye gerek bile yok...

"Peki cesedi koyacak dondurucuyu nereden bulacağız?"

"Hah..." Yüzünde kocaman bir gülümseme beliriyor. "Şu binanın altında kocaman bir kutup ayısı lahdi yok muydu?" Ticaret bölgesini işaret ediyor.

Tabii ya, olmaz olur mu? Devasaydı resmen. Gözleri karanlıkta kırmızı kırmızı parlıyordu.

"Evet, muazzam bir dondurucu var. Fişi de hâlâ takılı. Ayrıca gerçekten de buz ayısı şeklinde!"

"Evet, şimdi... Koca bir buz ayılı dondurucunun boyut anlamında bizi pek hayal kırıklığına uğratacağını zannetmiyorum ama yine de önce bir gidip baksak iyi olur. Cesedi taşımadan önce yeterince büyük olduğundan emin olalım."

Not defterini kapatıp boynunu kütürdetiyor. "Hadi gidelim. Geçen her saat, kurbanın içinde aradığımız şeyi bulma ihtimalimizi daha da azaltıyor."

"Buz ayısı şeklindeki buzdolabı bunun için var işte!"

"Biraz abarttınız bence. Buzdolabının amacı ceset saklamak değil elbette. Yani, umarım değildir. Bu arada dolaba bir gidip baksak iyi olur. Cesedi taşımadan önce yeterince büyük olduğundan emin olalım."

"Tabii ya... Olmaz olur mu?"

"Şimdi, dedektif... Koca bir buz ayılı dondurucunun boyut anlamında bizi pek hayal kırıklığına uğratacağını zannetmiyorum ama yine de önce bir gidip baksak iyi olur. Cesedi taşımadan önce yeterince büyük olduğundan emin olalım."

"Endüstriyel boy bir dolap bulmamız gerek. Önce Whirling‑in‑Rags'in idarecisine soralım derim, sonra da kapıların oradaki Frittte dükkânına sorarız. Şayet bulamazsak..." Sesi düşüyor ve bakışlarını Cuno'ya çeviriyor.

"Ne tip tip bakıyorsun lan, dört göz? Bak Cuno'yu oraya getirtme! Cuno'nun belanı sikmesini mi istiyorsun?"

"Umarım zorunda kalmayız," diyerek tekrarlıyor.

Hmm... Cuno sağda solda çok gezinen birine benziyor. Martinaise'i tanıyor. Bildiği bir buzdolabı illaki vardır...

Bir ihtimal daha var. Diyafonun üstündeki tuşları hatırladın mı? Hani şu Whirling'in bitişiğindeki binanın yan tarafındaydı. Birinin üstünde "Revachol Buz Şehri" yazıyordu. Belki de bu bir... ipucudur.

"Önce cesedi bir kez daha incelemem gerek."

"Acele edin. Bu işi hiçbir şekilde erteleyemeyiz. Geçen her saat, aradığımız şey her neyse onu bulma ihtimalimizi daha da azaltıyor."

Harekete geçmezsen ipuçlarını çamurumsu bir et ve kemik yığınının içinde aramak zorunda kalacaksın.

"O hâlde bir an önce başlayalım." (Bitir.)

"Hı hı." Doğruluyor. Bu işi hiçbir şekilde erteleyemeyiz. Geçen her saat, aradığımız şey her neyse onu bulma ihtimalimizi daha da azaltıyor."

"Hayır, bırakalım gerisini son kontrol birimindeki elemanlar halletsin."

Kafasını sallıyor. "Ben de bir yıl boyunca son kontrol birimindeki elemanlardan biriydim. Oradakiler hiçbir işten anlamaz, kasaptan farkları yok. Bir keresinde bir hafta içinde tam 20 kişinin ölüm sebebini yanlış tespit etmişlerdi. İşe yarar bir ipucu bulacaklarını hiç mi hiç sanmıyorum."

"Yani anlayacağınız, siz ve ben araştırma zincirinin son halkasıyız. İşimizin bittiğini düşünmüyorsanız tekrar inceleme yapmamız gerekecek. Tabii bunun için cesedi soğutmak zorundayız."

"Evet. Gözümüzden kaçan bir şeyler var."

Bir kez daha dokunsam mı ki...

"İt, herife yine otuzbir çekiyor! Şu işe bak..."

"İb*eler yarağa bir türlü doyamadı..."

Vazgeç.

Ceset memnun bir şekilde esniyor gibi görünüyor, sanki çark etmen hoşuna gitmiş gibi.

Kim'in daha önce yaptığı gibi tırnaklarının altına bak.

Tırnaklarının rengi koyulaşmış. Pul pul soyulmuş ve epey uzunlar. İçleri kir dolu. Hepsi bu.

Ceset resmen gözünün önünde eriyip gidiyor. Doğru düzgün bir inceleme gerçekleştirebilmek için tüm işlerini bir kenara bırakıp cesedi muhafaza etmenin bir yolunu bulman gerek.

Lanetli Ticaret Bölgesi'ndeki şu devasa buz ayılı dondurucu nasıl olur acaba?

Ceset şişkin karnıyla resmen fil gibi görünüyor. Buz ayılı dondurucu gerçekten de o kadar büyük müydü ki? Ne olur ne olmaz, gidip dolabı bir ölç.

Ceset resmen gözünün önünde eriyip gidiyor. Doğru düzgün bir inceleme gerçekleştirebilmek için tüm işlerini bir kenara bırakıp cesedi muhafaza etmenin bir yolunu bulman gerek.

Bu sırada teğmen masasında oturuyor, dağ gibi biriken evrak işlerine gömülmüş durumda. Keşke onun yerine şu an sana yardım ediyor olsaydı.

"Pekâlâ." Parlak siyah renkte bir ceset torbası çıkarıyor ve naylonu ölü adamın yüzüne doğru çekmeye başlıyor.

Elveda güzelim emaye botum. Artık tam seti hiçbir zaman toplayamayacaksın. Son kontrol biriminde ışıklar içinde uyusun...

Ne yapalım, belki başka bir hayatta...