Konuşma · AT SURATLI KADIN

"Bana efendim dedin. Neden?"

"Şey, ıı..." Şu anda çok huzursuz görünüyor. "Sanırım ben..."

"Tıraşı kes." Kelimeler sana söyleniyor. "Burada durup gevezelik ettiğin her an, soruşturma çözümsüz kalıyor."

"Acaba şey olabilir misin..." (Eğilip iyice yaklaş.) "Mavi yakalı?"

"Eh... Devriye memuru maaşıyla iki çocuk ve bir koca müsveddesi geçindiriyorum. Evet, sanırım mavi yakalıyım."

"Gurur duyulacak bir şey değil bu."

"Peki..."

Bu sohbetin sonuna daha hızlı varabilmek için sana hak veriyor sadece.

"Bunu bildiğim iyi oldu."

Karşılık olarak sadece başıyla onaylıyor.

"Benimle birlikte ayaklanmak ve bu sikik düzeni alaşağı etmek ister misin?"

"Hayır." İç çekiyor. "Pekâlâ, biraz. Ama seninle birlikte değil. Yani şu hâlinle değil. Yanlış anlama..."

"Süper." (Kadına ufaktan göz kırp.) "Ben de öyleyim."

"Iı... Peki." Ses tonu pek ikna olmuş gibi gelmiyor.

"Polissin değil mi? Süper. Ben de öyleyim!"

"Ben..." Etrafa bakıyor. "Ne diyeceğimi bilemiyorum."

"Bir şey söyleme, Judit."

"Siz polisler, burada ne yapıyorsunuz?"

"Ben yalnızca göz kulak oluyorum..."

Sana mı?

"HİÇ KİMSEYE!" Adam ona bakıyor. "Ben sadece güneş gözlüklü bir adamım ve sen de..."

"Polis memuru."

"Evet..." Sesi sakin. "Sadece işini yapmak isteyen bir polis memuru." Sessizce konuşuyor ve başka tarafa bakıyor.

Güneş gözlüklü adamla senin arandaki bir şey, ikinizin arasındaki enerji, kadını rahatsız ediyor.

Sessiz kal.

"Sadece işimi yapmak istiyorum, hepsi bu." Sessizce konuşuyor ve başka tarafa bakıyor.

"At suratlı bir kadın."

"Tam bir hıyarsın." Sessiz bir onurla konuşuyor. "Burada işimiz bitti mi?"

"Dur, o... polis mi?"

"Ben mi? Yo. Ben sadece güneş gözlüklü bir adamım. İç mekânlarda güneş gözlüğü takmayı severim. Güneş gözlüğü ve peruk meruk."

Peki.

"Bir tahminde bulunacağım. Hemşiresin, değil mi?"

Sana bakıyor ve hiçbir şey söylemiyor.

"Hemşire misin?"

"Şu manyaklığa bir son ver." Güneş gözlüklü adam öfkeyle lafa karışıyor. "Sana siktir git demeyerek yeterince kibar davranıyor."

"Yo, sorun yok." Kadın bakışlarını sana doğru kaldırıyor. "Kibar değilim. Sadece yorgunum... Başka bir isteğin var mıydı?"

"Aslında başka konulara eğilmek istiyordum."

Başıyla onaylıyor.

"Peki. Hoşça kal." (Bitir.)

"Duydun mu? Şarkı söyleyişimi duydun mu? Beğendin mi?"

"Şey... Çok güzeldi, Harry." Dirseğiyle arkadaşını dürtüklüyor. "Değil mi, Jean?"

"Iı, şey..." Adam sana bakıyor. "Evet, benim fikrimi soracak olursan bomboktu. Sarhoş boku. Migrenimin tuttuğu günden beri bir şeyin bitmesini hiç bu kadar çok istememiştim."

"Berbat, gerçekten berbat." Devam ediyor. "Sana yalvarırım, bir daha kimseyi bu işkenceye maruz bırakma. Cidden, yani..."

"Jean." Kadın sessizce araya giriyor, sana şefkatli bir yan bakış atıyor. "Adam iyi değil; yangına körükle gitme... Ayrıca ben gayet de beğendim."

Gerçekten beğenmiş!

Hop, ismini nereden biliyor? Muhtemelen bir yerden duydu. Daha dikkatli olman lazım, karaoke yıldızı. İsimler tehlikelidir.

Sana Harry mi dedi o? Bu insanlar seni TANIMIYOR! Senin adın yok ki! Ha ha!

"Senin üniforman mavi, benimki siyah... Bu ne anlama geliyor?"

"Iı..." Bir an şaşırmış görünüyor. "Benim devriye memuru olduğum anlamına geliyor, efendim."

Efendim de nereden çıktı?

O bir kadın. Kadınlar erkeklerle böyle konuşur. Saygılı.

Yo... YO... YO!!! Sen feministsin, unuttun mu?

Rütben yüksek olduğu için olabilir.

Cidden çok büyük bir sorunun var.

"Bak, bir şey kafamı çok kurcalıyor. Biz aynı karakoldan mıyız, değil miyiz?"

"Hay sıçayım, rahat bırak kadını!" Güneş gözlüklü adam seni tersliyor. "Tuhaf zırvalarını kendine sakla da bir kerecik olsun profesyonel ol lan..."

"Sana yardımcı olabileceğim bir şey var mı?" Kadın özür diler gibi sana bakıyor.

Tabii ya. Abes olurdu. Aynı karakoldan olsanız onları hatırlardın, değil mi? Ekip arkadaşlarını kim unutur ki? Mümkünatı yok.

RHM devriye memuru üniformalı kadın, seni fark edince yüzünü buruşturuyor.

"Şu an seninle konuşmasam çok daha iyi olur..."