Konuşma · TITUS HARDIE

"Koyun diğer tarafında, eski balık pazarının orada kaskatı kesilmiş yaşlı bir kadın var. Yardım gerekiyor."

İri adam gülüyor, neredeyse birasını püskürtüyor. "Ne o, polisçik? Şimdi de yaşlı kadıncağızlara mı yardım etmemizi istiyorsun?"

"Siz yerel emniyet güçleri değil misiniz?" Teğmen, Titus'ın gözünün içine bakıyor. "Dertli vatandaşlara yardım etmek sizin göreviniz olmalı."

"Evet, evet. Birini göndeririz. Kim o? Dur, Aynasız, değil mi?"

"Evet. O."

Şapkasını kaldırıyor. "Of, zavallı kadın. Merak etme. İlgileneceğiz. Galiba Couron'da ailesi falan var... Namussuzlar, kadın hastalanınca onu yalnız bırakmışlar. Bazı şikâyetler alıyorduk."

"Hişt." Eugene araya giriyor. "Evrart'ın B Takımı geçen gün o kadını aramıyor muydu? Bir şey demişlerdi... Neydi, bir şey mi bulmuştu?"

"Evet, galiba haklısın Gene." Titus birasını ona doğru kaldırıyor ve sana dönüyor. "Kadında sana ait bir şey mi var, it?"

Ne yaparsan yap, silahını kaybettiğini bu zibidilere itiraf etme. Söylersen ceremesini çekeceksin.

"Silahım ondaydı."

Aptalın önde gidenisin.

"Benimle kafa buluyorsun." İri adam, birasını masaya indiriyor. "Silahın! Silahın mı ondaydı amına koyayım!"

"Aynen öyle, patron!" Adamın fare suratına bir gülümseme oturuyor. "Çok net duyduk. İt silahını Aynasız'a kaptırmış!"

İri yarı adam donakalmış hâlde sana bakıyor. Birasını bile içemeyecek kadar şaşkın. Bir süre sonra "Eh," diyor. "En azından geri almışsın, onu görüyorum. Soruların varsa..." Ne yapacağını bilemiyor, hâlâ kelimeleri bulamıyor.

"Polis eşyalarını nereden bulmuş?"

"Bilmem," diyerek Titus omuz silkiyor. "Su kenarında oturuyor. Sahile sürekli çer çöp vurur."

"Polis malzemeleri kıyıya vurmaz, beyler. Gece olunca kaldırıp atmıyoruz herhâlde. Kadın onları satın almış, toplamış."

41. Karakol. Bir adam, paslanmış, kullanım dışı polis rozetleriyle dolu bir kasa taşıyor. "Sence bunlar açık artırma etkinliğinde bize bir şeyler kazandırır mı?" Kelleşmekte olan bir dedektif, tarağını faydasızca başında gezdiriyor. "Yok lan, onları kim isteyecek? Nehre at gitsin."

"O kimdi?"

"Kimdi mi? Eskiden mi? Yaşlı kadının teki. Çocukları yıllar önce uzağa taşınmış. Hiç ziyaretine gelmez, aradı mı açmazlardı. Kadın da işte... arada sırada tırlatıyor." Birasını döndürüyor. "Biz çocukken çoğumuza emeği geçti. Hep biraz çatlaktı ama olsun."

Biz çocukken mi? Çağlar öncesi olmalı. Kadın o zaman daha iyiymiş.

Çocuklar ona iyi geliyormuş.

"Peki bu hâle nasıl geldi?"

"Polis olmak istemesini mi diyorsun? Eh..." Düşünürken kaşını çatıyor. "Siktir, hiç bilmiyorum. Neden pol‑it gibi davranmaya başladığını bilen var mı?"

Dövmeli adam "Hiçbir fikrim yok," diye bağırıyor. "Delilikten olsa gerek. Kim pol‑it olmak ister ki?"

"Emniyet görevi saygın bir meslektir, bey'fendi."

"Saygın mesleklerde çocuklara ateş etmezsin, köpek!" Ayakta duruyor, ellerini sandalyesinin arkasında sıkıca bağlamış. "Mahkûmlardan itiraf almak için dayak atmazsın!"

"Ağır ol, Al." Güçlükle nefes alan dövmeli adama dönüyor. "Otur. Mahallemizden birine yardım etmemiz gerek. Sinirlenmeyelim."

"Dış dünyayla tek bağlantısı Kanal 8 ve oradaki polis programları olan biri mesela?"

"Aman ya, o Gareth Morrand rezilliğine hiç girmeyeyim şimdi!" Mesque'li adamın sinirlendiği belli. "Ağzına sıçtığımın ırkçısı. Sikik."

"Sakin, Al." Etraftakilere bakıyor. "Hepimiz ondan nefret ediyoruz. Adamda sik bol ama taşak yok. Öylesine güven olmaz."

Yerel bir deyiş olmalı.

"Dünyayı, sonu gelmeden önce doğru yola sokmak isteyen biri. Bunu hiç düşündünüz mü?"

Göz kırpıyor. "Hayır, düşünmedim. Çünkü ben aptal değilim, polizonta."

"Evet, polis, bu dediğin beyin amcıklatan şeylerdi. Aynasız ayarında acayipti." İri adam omuz silkiyor. "Ama nasıl biliyorsan öyle yap."

"Kendimi bu kadının saplantı hâline getirdiği sağlıksız kültürde kısmen sorumlu hissetmekten alıkoyamıyorum. Özür dilerim."

Dövmeli Mesque'li adam koltuğuna gömülüyor, nasıl yanıt vereceğini bilemiyor. "Evet... Yeridir."

İri adam omuz silkiyor: "Neyse, polis efendi. Sen merak etme. Biz kendi işimizle ilgileniriz."

"Kim istemez ki esas! Üniformalar havalı, arabalar hızlı, silah taşıyorsun! Beni de listeye yazın!"

"Sen çoktan yazılmışsın zaten, köpek." Adam kafasını sallıyor. "Bu adam cidden arızalı, T."

"Ah sen kafanı yorma, Al." İri adam gülümsüyor, şapkasını kaldırıyor. "Polisler giyinip süslenip polisçilik oynamak istiyor. Bırak oynasınlar. Biz gerçek işleri yapmaya devam ederiz."

"Yardımcı olduğun için sağ ol, Titus." (Bitir.)

"No problemo, polis efendi. Martinaise'de akıl hastalarımıza sahip çıkarız. Değil mi, beyler?"

"Aynen öyle!" Eugene, şerefe bardak kaldırıyor. "Bu sokaklarda gerçek kahramanlar biziz!"

"Kadının adı ne? Gerçek adı."

Şapkasını çıkarıyor ve kafasını kaşıyor. "Biz hep LePlante Teyze derdik. Ne LePlante?"

"Marianne, amigo," diyerek kendisine bir içki daha dolduruyor.

"Marianne Amigo LePlante."

"Siktir oradan it!" Ayağa kalkıyor. "Ne diye taşak geçiyorsun lan?"

"Sakin, Al." Adam yatıştırıcı konuşuyor. "Seni uyuz etmesine izin verme. LePlante Teyze'ye içelim, ha?"

"Bayan LePlante'a saygısızlık etme, polisçik." İri adam bir kutu birayı fondipliyor. "İyi biridir. Bazen hepimiz biraz delirebiliyoruz."

"Marianne LePlante."

İri adam birasını yudumluyor, başıyla selamlıyor. "Bilmek istediğin başka bir şey var mıydı?"

İri yarı adam donakalmış hâlde sana bakıyor. Birasını bile içemeyecek kadar şaşkın. "Nerede o sahi," diye yavaşça soruyor. "Göremiyorum da..."

"O durumla ilgilenildi," diyerek teğmen soğukça cevap veriyor. "Fakat kadınla ilgilenilmiş değil."

"Öf be." Birasından bir yudum alıp kendine geliyor. "Evet. Ona yardım göndereceğiz. Sen bu işten uzak dur yeter. Çok çok uzak dur."

"Ben almak istemedim. Kim'de."

"En azından emin ellerdeymiş." Birasından bir yudum alıp kendine geliyor. "Evet. Ona yardım göndereceğiz. Sen bu işten uzak dur yeter. Çok çok uzak dur."

"Suya düştü."

"Muhtemelen hayırlısı olmuş. En azından burada kimseye zarar veremeyecek..." Birasından bir yudum alıp kendine geliyor. "Evet. Ona yardım göndereceğiz. Sen bu işten uzak dur yeter. Çok çok uzak dur."