Konuşma · RETORİK

Tamam, bakalım: Bu, yasa dışı bir mahkeme. İşverenlerinin bunu onaylaması mümkün değil. Komuta kimde? Birini seç!

Bende de ilginç bilgiler var! Bu bilgilerle ilgisini çekelim!

Gerçekten mi? Bu söylenenler onu kızdırmaktan başka bir işe yaramayacak gibi.

Sadece bir argüman sunmaya vaktin var, seçimini iyi yap...

"Krenel sana mahkeme düzenleme hakkını vermiyor!"

"Dayı..." diyor, sarkık favorilerine bakıyor. Sanki onlara bakmak onu biraz sakinleştirdi. "Krenel'in bize sunduğu haklardan hiç haberin yok."

"Umurumda değil. Sivilleri ve kolluk kuvvetleri mensuplarını öldürmen kabul edilebilir bir şey değil."

"Seni sikip öldürsem, sonra taşaklarından..." Lambaya işaret ediyor. "şu sokak lambasına assam, adına mecburi güç gösterisi derler."

"Ölü paçavralar kimsenin umurunda değil." Burnunu çekiyor. "Gerçek böyle."

Tamam, çok etkisi olmadı ama artık en azından başka bir şey düşünüyor ve eli silahında değil. Bir işe yaradı herhâlde...

Şimdi ateş et! Amlarına koy! SIK! Sırt kasların gerginleşiyor...

Dur, sakin... Onlara cinayeti bu adamların işlemediğini söyle. Bu sorun barış içinde çözülebilir!

"Tamam. Nedir bu haklar?"

"Eskiden adınız Downwell'di. Ne oldu?"

"İşini iyi yapana ne oluyorsa o oldu. Yani gece operasyonları düzenledik, yasa kapsamı dışında heyecanlar yaşadık... köy yaktık. Radyoda duyulması hoş olmayan şeyler yaptık."

"Aynısı, adımız o söylediğinken de oldu. Muhtemelen Krenel de kalmaz..." Etrafına bakıyor.

Kadın sessizleşti. Kısa nefesler almaya başladı.

"Bu olaydan sonra değiştirirler."

"Bir şey soracağım, albayınız öldükten sonra timinizin başına kim geçti?"

"Ben, 15 yıllık çatışma tecrübesi olan bir Krenel başçavuşuyum. Çamur maymunları albayımı asınca intikam operasyonu yapmak bana düşüyor."

"Yani üçünüz arasında en yüksek rütbeli sen misin?"

"Yok... Sadece benim silahım en büyüğü." Yumruğuyla göğüs zırhına vuruyor.

Aslında en büyük silah diğer adamda ama... sanırım bu konuyu geçtik.

"Bir saniye, Krenel'deki en yüksek rütbe ne?"

"Kral Azrail," diye cevap veriyor, sesinde alaycı bir ton yok.

"Bu grubun lideri olarak yaptığın işleri tekrar değerlendirmeni istiyorum. Burada kan akmak zorunda değil."

"Haklısın ama şöyle bir durum da var..." duruyor ve gülümsüyor, "ben kan akmasını istiyorum."

Yutkun ve bir şey deme.

Öylece duracak mısın?! Durum kötü, çok kötü. YA BİR ŞEY SÖYLE, YA BİR ŞEY YAP!

Uluslararası bir şey vardı, neydi?! Uluslararası hukuk!

"Bu mahkeme hukuka, uluslararası hukuka aykırı."

İri adam gülüyor. "Etrafına bir bak, sığır herif... hepinizi boğazlamak üzereyiz! Uluslararası hukukun nerede?"

"Bu yaptıklarınızın sonuçları olacak... ama olmak zorunda değil. Hadi içeri girip soruşturmamızın açığa çıkardığı bilgilerden bahsedelim. Elimizde önemli..."

"Hiçbir yere girmiyoruz ulan, Seol'lu!"

Bu sefer kimsenin vurulmamış olması bir mucize. Kafanı kullanmaya çalışmayı bırak. İşe yaramıyor!

Dur, sakin... Sakin. Onlara cinayeti bu adamların işlemediğini söyle. Bu sorun barış içinde çözülebilir...

Bir şey söyle. Bu konuyu saptır. Neyse ki şimdiye kadar yaptıkların işe yaramamakla kaldı.

Söyleme.

SÖYLEME Mİ? Şimdi de bir buçuk saniyedir götünü kaşıyarak öylece duruyorsun. Sence bu işine mi yaradı?

Hadi kafam, bana argüman ver!