Konuşma · KRİPTOFAŞİST GARY

Kurumsal casusluğu küçümsüyorsun Gary.

"Bir dakika, ne tür teknolojik avantajlardan bahsediyoruz?"

"Hadi ama memur bey, herkes biliyor." Aşağıya doğru bakarken kafasının arkasını kaşıyor. "Çoğu insan, onların sahip olduğu şeyleri hayal bile edemez..."

Buna rağmen hiç örnek veremeyeceğini fark etti.

"Bu delilik, dostum."

"Bunun delilik olduğunu düşünüyorsanız bizim bu kadar önümüze nasıl geçtiklerini duyana kadar bekleyin..."

"Nasılmış peki?"

"Bariz değil mi? Birileri onlara, başka kimsenin ulaşamayacağı yerlerden teknoloji yolluyor..."

"Pustan mı?"

"Hayır, ne alaka... Hayır, ben gelecekten bahsediyorum. Seol'lular gelecekten istediklerini alıyorlar. Günümüzde aldıkları her bir ufak iyileştirme de tüm zaman çizgisinde büyük dalgalanmalara yol açıyor."

"Bu da bir döngü yaratıyor, değil mi? Buraya ne kadar gelişmiş teknoloji gönderirlerse gelecekte o kadar daha gelişmiş oluyorlar. Yani geçmişe daha da gelişmiş teknolojiler gönderebiliyorlar. Eminim konunun nereye varacağını anlıyorsunuzdur."

Bu konu özelinde sınırlı tutarsak mantık balonundaki döngü hatalı değil.

"Bir dakika, bu döngüyü ilk nasıl başlattılar?"

"İşte orası bir paradoks." Çok bilmiş bir şekilde gülümsüyor, sanki her şeyi açıklamış gibi.

Çelişkili ya da sağduyuya aykırı gibi görünen ama yine de doğru olabilecek bir ifade. Belki de değildir.

"O zaman çoktan kaybettik." (Sıktığın yumruğuna bak.)

"Bilmiyorum memur bey. Bence Geleceğin Revachol'unun elinde de birkaç koz olabilir. İnsanlar uyanmaya başlıyor."

"Ah, insanlar cidden fark ediyor Gary. Muhtemelen şimdiden bir ekip göndermişlerdir bile." Teğmenin elindeki kalem, defterindeki kaba kâğıdın üzerinden kayıp gidiyor.

"Tabii ki şu ana göndermediler, geçmişe gönderdiler Gary. Sorunları idare edilemez hâle gelmeden önce çözmeyi tercih ediyorlar. Biraz düşün istersen."

"Hahaha..." Gülüşü hızlı ve endişeli. "Ben yalnızca 'Gerçek Avı' programında duyduğum ya da 'Paradox B'de okuduğum şeyleri tekrarlıyorum. Ben yalnızca elçiyim, hatta elçi bile sayılmam!"

"Ve sanırım bunların hiçbiri sizin zamanı bireysel olarak manipüle etmenize yardımcı olmuyor. Neden tüm bu konuyu unutmuyoruz?"

Hımm... Dünya üzerindeki en güzel koku, korku.

Teğmenin aniden migren tutmuş gibi irkildiğini ve alnını ovuşturduğunu fark ediyorsun.

Of, umarım alay etmek için söylemiştir. Yoksa dedektif olmaya nasıl devam eder bilmiyorum.

"Ne yazık ki bu, zamanı sizin bireysel olarak manipüle etmenize hâlâ yardımcı olmuyor." Omuz silkiyor. "Üzgünüm."

"Ancak sanırım bu, zamanı sizin bireysel olarak manipüle etmenize hâlâ yardımcı olmuyor. Belki parmak paylamayı düşünebilirsiniz."

"Ancak sanırım bu, zamanı sizin bireysel olarak manipüle etmenize hâlâ yardımcı olmuyor. Belki Semper Maa'yı düşünebilirsiniz."

"Bununla birlikte, zamanı bireysel olarak manipüle etmekle ilgileniyorsanız Semper Maa ya da parmak paylamayı düşünmenizi öneririm."

"Evet, mantıklı tek açıklama bu."

"Söylüyorum size..." Kendinden emin bir şekilde başıyla onaylıyor. "Gerçek gizlenemez, insanlar uyanıp fark etmeye başlıyor."

"Gary, bu delilik. Sen delisin, kafanda birkaç tahta eksik."

"Bak dostum..." Kollarını genişçe açıyor. "Kimse bunları duymayı sevmiyor ama benim amacım yanlış bir güvenlik algısı yaratmak değil. Bunlar gerçek. İnsanlar uyanmaya ve fark etmeye başlıyor."

"Paradoksa kadar iyi gidiyorduk."

"Döngüye kadar iyi gidiyorduk."

"Gelecekten mi?"

"Aynen öyle memur bey." Yaklaşıyor. "Seol'lular gelecekten istediklerini alıyorlar. Günümüzde aldıkları her bir ufak iyileştirme de tüm zaman çizgisinde büyük dalgalanmalara yol açıyor."

"Yolun Sonu'ndaki gizli, erişilemez sığınaktan mı yani?!"

"O eski şey mi? Hayır, gelecekten. Seol'lular gelecekten istediklerini alıyorlar. Günümüzde aldıkları her bir ufak iyileştirme de tüm zaman çizgisinde büyük dalgalanmalara yol açıyor."

"Whirling'deki mavi kapıdan mı?!"

"Mavi mi? Hayır, gelecekten. Seol'lular gelecekten istediklerini alıyorlar. Günümüzde aldıkları her bir ufak iyileştirme de tüm zaman çizgisinde büyük dalgalanmalara yol açıyor."

"Birkaç örnek verebilir misin Gary?"

"Yani, şey mesela... Hımm..." Yüksek sesle nefes veriyor ve boynunu ovmaya devam ediyor. "Gizli aerostatikler, blazma silahları, türlü türlü çok gizli projeler..."

Blazma silahı diye bir şey yok çünkü "blazma" diye bir şey yok.

"Ama bunlar hiçbir şey. Bizim bu kadar önümüze nasıl geçtiklerini duyana kadar bekleyin..."

"Haklısın, bahsettiğin şeyi hayal bile edemiyorum."

"İnanın bana, gerçek. Teknolojileri o kadar ileri ki açıklanamıyor bile..." Bakışlarından kaçıyor.

Çünkü neden bahsettiğine dair hiçbir fikri olmadığını şu anda fark ediyor.

"Sırları ne o zaman?"

"Hiçlikten mi?" Sana dikkatle bakıyor ve kollarını kavuşturuyor. "Öyle olduğunu sanmıyorum. Bence çok daha kötü bir açıklaması var..."

Yamyamlık mı?

"Geleneksel güzellik kanısından uzakta, tamamen işlevselliğe dayalı bir estetik geliştirerek mi?"

"Biliyor musunuz, öyle olduğunu sanmıyorum." Kafasını sağa sola sallıyor. "Bence orada bolca güzellik var, sanat ve ilham da var ama kazanmalarının sebebi bu değil..."

"Bunu pirho çekenlere söyleyin," diyor kayıtsızca elini sallayarak. "Sebebin bu olması mümkün değil!"

"Eminim işlerin düzgün ilerlemesini sağlayan güçlü, merkezî bir devletleri vardır."

"Saat gibi çalıştıklarına şüphem yok ama bu, tek başına, bu kadar büyük fark açmaları için cidden yeterli mi? Sanmıyorum..."

"Memur bey, uyanın." Adam suratının önünde parmaklarını şaklatıyor. "Yarışı kazanmalarının sebebinin bu olmasının imkânı yok!"

"Ülkelerinin bütçesinin daha büyük bir kısmını araştırmaya ayırarak mı?"

"Kesinlikle!" Başıyla hevesle onaylıyor, teğmene hızlıca bakıyor. "Bunun da kesinlikle faydası oluyor ama tek başına bu kadarı yeterli mi? Sanmıyorum..."

Tatsız ve yapay bir şekilde gülüyor. "Hadi ama memur bey, sebebin bu olmadığını biliyorsunuz. Mümkün değil!"

"Hepsi birlik içinde hareket ederek, herkes kendine düşeni yaparak ve çarkların dönmesini sağlayarak mı?"