Konuşma · KRİPTOFAŞİST GARY

"Teknolojik ilerlemenin nereye gideceğini serbest piyasanın belirlemesine izin vererek mi?"

"Olabilir, gayet mümkün." Başıyla hevesle onaylıyor, teğmene hızlıca bakıyor. "Yani bunun da kesinlikle faydası oluyordur ama piyasa tek başına yeterli mi? Sanmıyorum..."

Kendine güvenerek konuşuyor: "Memur bey, ortalama tüketici aptalın tekidir. İş onlara kalsa hepimiz sahte bambu barakalarda yaşıyor, kanserojen tütsüler yakıyor ve bongo çalıyor olurduk. Sebebin bu olması mümkün değil!"

"Kesinlikle izolasyon... Seol'un Seol'lulara kalması... Motive edici bir şey."

"Bilemiyorum. Biraz enseste kaçıyor gibi ama tabii... Beni ilgilendirmez. Seol'lu değilim." Çabucak teğmene bakıp gözünü kaçırıyor. "Yarışı kazanma sebeplerinin ise bu olması mümkün değil..."

Çevrende yalnızca tek tip insanları tutmaya çalışmak bir anda "enseste" mi kaçtı Gary?

"Tabii, orayı bir Himea'lının götünden bile daha iyi koruyorlar ama bu tek başına yeterli mi?" Kafasını sağa sola sallıyor. "Olamaz, sanmıyorum..."

"Garip, hiçbir fikrim yok."

"Kolay ve bariz bir şey değil, orası kesin. Ama böyle olmasının imkânı yok, fazla kolay..."

"Evet, siz cidden nasıl bu kadar ilerlediniz?" (Teğmene dön.)

"Hiçbir şekilde bu konuşmanın bir parçası değilim. Kalsın." Teğmen gözlerini defterinden ayırmıyor. "Bu sohbet ikiniz arasında özel bir şey. Sadece ikiniz..."

"Sıkıntı yok. Biraz spekülatif soru sormak kötü bir şey değil." Garip bir şekilde omuz silkiyor. "Ama cidden memur bey, Seol'luların diğerlerine kıyasla teknolojide bu kadar öne geçmesini nasıl açıklıyorsunuz?"

Tüm bunların ona çok sıradan ve doğal geldiği mesajını vermek için ciddi uğraşıyor.

"Diğer herkesten daha uzun ve daha sıkı çalışarak olabilir mi?"

"Seol'luların çalışkan olduğunu herkes bilir tabii ki..." Hemen tekrar teğmene bakıyor. "Ama sıkı çalışma tek etken mi? Sanmıyorum..."

"Gülmeye izin var mı memur bey?" Gözlerini deviriyor. "Olamaz, sanmıyorum..."

"Ah, kesinlikle!" Başıyla onaylayıp tekrarlıyor. "Kesinlikle. Teknoloji yarışında herkesin önüne başka nasıl geçecekler?"

"Bir de Seol'luların zaman sanki bir koridormuş gibi içinde yolculuk etmelerine izin veren bir teknoloji geliştirdiğine dair söylentiler var. Gidip gelebiliyorlar yani."

Hayır. Geliştirmediler.

"Evet Gary. Tuzaklı soru. Şimdi anlat bakalım."

"Oyun falan yok Gary. Bildiklerini anlat."

"Evet. Bu konu önemli."

"Cinayet soruşturmamızdan daha mı önemli?"

"Potansiyel olarak gelmiş geçmiş her şeyden daha önemli."

"Hayır," diye yanıtlıyor teğmen iç geçirerek ve defterini açıyor. "Değil. Lütfen hızlı olun da öncelikli olmayan cinayet soruşturmamıza dönelim."

"İşte asıl tuzaklı soru bu, değil mi Gary?" (Göz kırp.)

"Ah... Evet, sanırım." Kafası karışmış bir şekilde omuz silkiyor.

Teğmen defterini açarken soğuk bir yorum yapıyor: "Hızlı olun. Ayrıca sorum da tuzaklı değil retorik bir soruydu."

"Değil herhâlde."

"Öyleyse lütfen çok daha hızlı olun da konumuza dönelim," diyor teğmen ve defterini açıyor. "Ciddiyim."

"Hayır, galiba..."

"Hayır mı?" diye soruyor şaşkınlıkla. "Şu anda ilginizin kaydığına yemin edebilirim de..."

"Kim... Lütfen, bu konuda bana güven."

"İyi." Defterini açıyor ve sayfalar arasında gezinmeye başlıyor. "Hızlı olun. Soruşturmamıza dönmemiz gerek."

"İleride mantığını anlayacaksın, söz."

Yanıtlamak yerine soru soruyor ha? Cevap bariz olmalı.

Teğmen kollarını kavuşturuyor ve dönüp sana bakıyor.

Bunu soruşturmaya bağlasan iyi edersin.

Yanıtlamak yerine soru sordu. Demek ki cevap bariz.

Bıkkınca iç çekiyor. "Bunu daha önce konuşmuştuk. Bu tarz yan..." Fikrini değiştiriyor. "Lütfen hızlı olun, bir cinayet soruşturmasının ortasındayız, unuttunuz mu?"