Konuşma · BALKONDA TÜTTÜREN ELEMAN

"Jandarmeriya! Beni bulmuşsun." Genç adam sana mutlu bir şekilde gülümsedikten sonra sigarasından bir fırt daha çekiyor.

İnce bedeni, şehrin ışıklarını kapatarak bir silüet oluşturuyor, uzak yollar ve caddeler, elmas gibi parıldıyor...

Bugün sanki cuma. Bu gece keyfi yerinde.

Gömleğinin de düğmeleri hâlâ açık.

"Taşın altında gizlenmiş bir anahtar buldum. Sana mı ait?" (Anahtarı göster.)

"Benim. Arkadaşlarım zaman zaman beni ziyaret etmek için kullanıyorlar." Sana bakarken gözünde bir parıltı görüyorsun.

"Söyle bakalım, işleri düzeltmeye mi geldin?"

"Amacım bu, evet."

"Çok güzel," diyor tekrar. Yakındaki bir sokak lambasının ışığı çenesine gölge düşürerek elmacık kemiklerini öne çıkarıyor.

"Sana iyi bir haberim var. Pazar Günü Dostum bu gece beni ziyaret ediyor. Ona senden bahsettim, seninle tanışmak istiyor. İçeri buyur, seni bekliyor." 28 numaralı kapıyı başıyla işaret ediyor.

"Bu arada buradaki manzaraya bayıldım." (Şehrin ufuk çizgisine işaret et.)

"Evet, burayı bu yüzden seçtim." Uzağa bakıyor, sigarasının ateşi karanlıkta parlıyor. "Martinaise özel bir yer, değil mi?"

"Nasıl, bir anda bir şeylere bayılmaya mı başladınız?" diye fısıldıyor teğmen. Başını sallıyor.

"Bugün cuma mı? Cuma gibi geliyor."

"Gerçekten de haftanın sonu gibi hissediyorum. Beyazın siyahın üzerine düşüşü gerçekten büyülü bir görüntü..."

"Evet, gerçekten de haftanın sonu gibi hissediyorum. Hava ne yumuşak..."

"Yağmur bile güzel." Tırabzanın üzerinden eğilerek elini dışarı çıkarıp yağmuru hissediyor.

"Tamam, onunla konuşacağım ama ilk önce seninle konuşmak istiyorum. Bir sürü sorum var." (Devam et.)

"Güzel ama sana söyleyebileceğim hiçbir şey yok. Aradığın kişi arkadaşım, ben değil."

Filtresiz sigarasından bir nefes daha çekip etrafı süzüyor. Hava kararıyor, komşularının ışıkları bir bir yanmaya başlıyor.

Aşağıdan bir kedi avluyu geçip bir çalının içinde kayboluyor.

"Ayrıca benim gitmem gerekiyor."

Seni yine yalnız bırakacak. Ne üzücü.

İçinden bir ses diyor ki bir daha asla bu kadar havalı veya gizemli biriyle konuşamayacaksın.

"Seni daha yeni tekrardan bulmuştum!"

"Şuraya bir baksana..." Hepsi La Delta'ya giden uzak caddeleri gösteriyor. "Muhteşem bir gece. Kim böyle bir geceyi evinde geçirir ki?"

Haklı, sadece zavallılar erken yatar. İçkileri koyma zamanı!

Yüksek topuklu ayakkabılı bir adam, bodrum katındaki bir gece kulübünden tökezleyerek çıkıyor. Müzik tüm semti inletiyor. Hava serin, kimyasallar adamın sinir sistemine temas edince adam ürperiyor.

"Önce tekrar konuşacağımıza söz ver. Konu önemli."

Sen bu sözleri söylerken teğmenin ağzının kenarı titriyor.

Gülüyor!

"Konuşacağız," diye onaylıyor. Elini saçlarından geçiriyor. "Sadece bu gece olmaz."

Gülümseyerek "Kendine dikkat et" diyor. Sonra yürüyüp gidiyor.

Yine gitti. Böyle yürüyüp gitmeyi alışkanlık edindi.

"Farklı biri ama ne açıdan anlayamıyorum..."

"Farklı, tabii."

"Hareketlerinde ve konuşmasında bir gizem var..."

"Konuşmasında bir gizem var..." Teğmen gözlerini kısıyor, gülmemeye çalışıyor.

"Çok gizemli."

"Çok."

"..."

Zor duruyor. Kahkahaya boğulmamak için elinden gelen tek şey bu.

"Hadi dedektif. Hadi gidelim, sorgulamamız gereken potansiyel bir tanık var. 'Pazar Günü Dostu,' hatırladınız mı?" Başıyla önündeki kapıyı işaret ediyor.

"Gömleği... Gömleğinin önü neden hep açık?"

"Gömleği..." Teğmen gözlerini kısıyor, gülmemeye çalışıyor.

"Gömleği."

"Gömleği..."

Teğmen, elemanın gömleğinin gizemlerine dalmaya çalışıyor!

"Gömleği... Hayır, gömleğinin önünün neden hep açık olduğunu bilmiyorum." Dudakları geriliyor, bir şeyi gizlemeye çalışıyor gibi.

"Kokusu güzel. Neden güzel kokuyor ki?"

"Kokusu güzel..." Teğmen gözlerini kısıyor, gülmemeye çalışıyor.

"Ne kadar tuhaf, değil mi?"

"Kokusu güzel ve bu durum tuhaf."

"Çok iyi bir dinleyici. Onunla konuşmak hoşuma gitti."

"Onunla konuşmak hoşunuza gitti..." Teğmen gözlerini kısıyor, gülmemeye çalışıyor.

"Kendimi özel hissettirdi."

"Kendinizi özel hissettirdi..."

"Hadi gidelim, Kim. Pazar Günü Dostu'nu sorgulamamız gerekiyor." (Bitir.)

"Önden buyurun." Başıyla önündeki kapıyı işaret ediyor.

"Hep gidiyor... Neden hep gidiyor, Kim?"