Konuşma · İB**TOR

"Kurukafa Cindy'den mi bahsediyorsun?"

Genç adam hemen "Hayır," diye yanıtlıyor, başını sallıyor. "Başka bir Cindy. Şehir dışından. Zırhlı eldivenler hakkında hiçbir bok bilmiyor, o kadarı kesin."

Gerçekten Kurukafa Cindy'den bahsediyordu.

Tamam o zaman, eldivenlerle ilgili bir ipucumuz var.

"Bu Cindy'yi nerede bulabilirim?"

"Zaten onun bir Kurukafa olduğunu söyledin..." diye mırıldanıyor, sesinde pişmanlık var. "Onu en son gördüğümde rıhtım yakınındaki apartman binasının orada takılıyordu."

"Yalnız bunu İbiş ve AQ'dan duyduğunu söyleme ona, tamam mı? Sanırım o eldivenleri kendisi için istiyordu." Rica edercesine bakıyor. "Götlük yapma bak, tamam mı?"

"Neyse, sizinle konuşmak gerçekten ilginçti." (Bitir.)

"Kurukafalar kim?"

"Bilmiyor musun? Nasıl bir polissin sen?"

Bu bir soru değil, başlama yine.

"İyi ki sordun!"

Elini kaldırarak "Retorik bir soruydu," diye yanıtlıyor. "Kurukafalar Besmertnyé'deki en korkunç çetedir."

Besmertnyé veya Besmertie, ölümsüzler, Batı Revachol'lu suç örgütleri.

"Gelmiş geçmiş en fena manyaklar grubu! Araba çalar ve yüksek hızlı kovalamacalara dalarlar."

"Sonsuz miktarda 'alayınıza sokayım' cakasına sahipler, sözsüz çalışma tarzlarıyla ünlüler."

Sessiz kal.

"Genelde Jamrock'taki Yanmış Bölge'dedirler. Ayrıca onları canlı renklerle boyalı, altları ışıklandırmalı araçlarının etrafında dolanırken de bulabilirsiniz."

"Of, bir Kurukafa olmak için sabırsızlanıyorum. Alttan ışıklandırmalar müthiş derecede saldırgan."

Teğmen iç çekiyor. "Hayır, gerçekten ama gerçekten değiller. Ona porno modifiyesi denir. Pornoya hayır."

"Sözsüz mü?"

"Eğer bir Kurukafa sizi görürse tek bir söz bile etmeden bıçağını çekip sizi bıçaklar."

Teğmenin sesi her zamanki gibi sakin, silahının nişangâhından tanık olduğu şiddet ve ölümün bir belirtisi.

"Kurukafalar, pol‑itlerle konuşmaz. Birbirleriyle de konuşmaz. Yalnızca sikişir ve dövüşürler."

"Hayır, bilmiyorum."

"Kurukafalar Besmertnyé'deki en korkunç çetedir." Sesinde heyecanlı bir tını var.

"Tabii ki biliyorum, sadece sizi deniyordum."

"Burada yaşanan cinayet hakkında bir şey biliyor musunuz?" (Avluya işaret et.)

"Cinayet mi?"

"Boş ver, bir yere varacağı yok bunun."

"Whirling‑in‑Rags'in avlusunda bir adam asıldı."

"Tamam, elbette, sana bildiğimiz her şeyi memnuniyetle söyleriz." Boğazını temizliyor. "O bir adamdı."

"Ayrıca, asılmıştı."

"Yavşaklık yapmayın. Kanun benim."

"Bir ağaca asılmıştı."

"Yani, ne bileyim... Herhâlde."

"Bu serseriler hiçbir şey bilmiyor. Devam edelim."

"Hey! Dur bakalım! Biri nasıl bir şey bilebilir ki?"

Ah, bu epistemolojiye benziyor. Düşünceyle o kadar meşgul bir alan ki düşüncenin kendisini bile sorgulamaya başlıyor.

"Bu ne demek?"

"Felsefe işte moruk. Felsefeyle saldırgan şeyler yapabilirsin. Bir bokları haklı falan çıkarabilirsin."

Cinayet gibi. Veya hayatını boşa harcamak gibi.

"Bununla seni daha fazla eğlendirmeyeceğim."

"Tabii, tabii," diyor sarışın adam, hızlıca başıyla onaylıyor. "Anlaşılabilir. AQ ve ben çabanı beğendik ama."

"Senin bir bok bilmediğini biliyorum."

"Aynen! Biri nasıl bir bok bilebilir?"

Teğmen iç geçiriyor. "İşimize bakmalıyız."

"Konuyu değiştirelim."

"Aşık atamadın ha?" Genç adam başını sallıyor. "Tamam, o zaman farklı bir şey deneyelim."

"Açıkla lütfen."

"Bilmek. Bildiğimizi sanıyoruz ama bu düşüncenin kaynağı ne?"

"Yalnızca düşünebiliriz ama asla bilemeyiz gibi görünüyor."

"Yani bana hiçbir şey bilmediğini mi söylüyorsun?"

"Tam üstüne bastın."

"Aynen! Biri nasıl bir bok bilebilir ki? Mesela: Biri pansiyonun arkasında asılı bir beden olduğunu nasıl gerçekten bilebilir?"

"Ya sadece sanatsa... veya yalnızca bir hortlaksa?"

Belki de doğrudur; asılmış adam bir gösterinin bir parçasıdır, biz de seyircilerizdir ve sanatçı ise karanlıkta bir yerlerde saklanıyordur?

"Bu olabilir, evet... Harika bir sanat eseri!"

Teğmen bir kaşını kaldırıyor ama yorum yapmıyor.

"İnan bana, öyle olsa anlardım. Hortlaklardan anlarım." (Şakağını ovuştur.)