Bu koku... Berbat ve tanıdık.

Bu koku... Berbat ve tanıdık.

Bir dakika, cidden berbat kokuyor. (Burnunu kapat.)

İşe yaramıyor. Kokuyu hâlâ alabiliyorsun.

İçinde tut. Fazla tepki verme. Nefes al.

Bu da ne?

Daha önce hiç bu kadar kötü bir şey koklamadın. Kekremsi bir koku, ancak ölümün ucuz parfümü gibi iğrenç bir tatlılık da var.

Midenin derinlerinde soğuk bir şey uyanıyor: korku.

Bu ölüm. Öyle olmalı.

"Tetikte ol teğmen. Bir şeyler ters."

Teğmen burnunu bir mendille kapatmış bile.

"Kim, bu koku da ne?"

Teğmen burnunu bir mendille kapatmış bile.

"Tetikte olun dedektif. Bir şeyler ters."

Bir ceset, değil mi?

Evet. İleriye baktığında seni bir korku hissi kaplıyor.

Hay anasını...

İleriye baktığında seni bir korku hissi kaplıyor.

Burada olmak istemiyorum.

Çürüyen ete dair işaretler. 20 metreden anlıyorsun. Bir uyarı, bir memento mori.

Sadece çürümüş balık değil mi?

Saf olma.

Peki o zaman ne?

Olamaz...

Hayır, bundan çok daha kötüsü.

Bu korkunç koku da ne?