"Aman... Aman duymasın..." Sarhoş adam uykusunda konuşuyor. Ağzının sol tarafından…

"Aman... Aman duymasın..." Sarhoş adam uykusunda konuşuyor. Ağzının sol tarafından salyası akıyor, ceketinin yakasına damlıyor.

Bırak uyusun. (Bitir.)

Bu adamı derin uykusundan uyandırmanın bir yolu yok. Aklı başka bir yerde.

"Hop, uyan!"

"Aman Abigail duymasın." Sarhoş adam, yüzünde üzgün bir ifade ve şişmiş gözlerle sana bakıyor.

"Alo! Önemli bir resmî soruşturma yürütüyorum. Sorularımı yanıtla."

Teğmen araya girerek "Ayyaşlara bağırmanız bir işimize yaramayacak," diyor. "Zaten bayılmak üzere gibi görünüyor."

Adam öksürmeye başlıyor. Öksürüğü kuru, sesi iğrenç.

Kulağa hiç de sağlıklı gelmiyor.

"Sa... sakın..." adam kekeliyor, "sakın duymasın..." Başı yavaşça yana devriliyor, uykuya dalıyor. Dili dışarıda.

"Güvenilir bir tanık olma ihtimali pek yoktu zaten."

"Sen kimsin? Adın ne?"

Gözleri etrafta dolanıyor, bakışları bulanık. "Aman Abigail duymasın," diyor.

Uzaklaş. (Bitir.)

"Aman... Abigail duymasın..." diye fısıldıyor, sesi kesiliyor.

"Yakın zamanda buralarda bir kadın gördün mü?"

"Abigail?" Sesi tizleşiyor, sonra mırıldanmaya başlıyor, ne dediği anlaşılmıyor. "Abigail, neredesin?"

"Neden Abigail duymasın?"

Homurdanıyor ve yaklaşmanı işaret ediyor.

Adama doğru eğilme.

Elini seni kovarmış gibi sallıyor, aynı anda anlaşılmayan bir şeyler mırıldanıyor.

Adama doğru eğil.

Kokusu zehirli bir bataklığa benzeyen nefesi burnuna geliyor, sana fısıldıyor: "Aman Abigail duymasın. Aman Abigail duymasın!" Sonra elini, seni kovarmış gibi sallıyor.

"Bana arkadaşlarından bahset." (Diğerlerine işaret et.)

Sana bakıyor. "Sakın duymasın ha, tamam mı?" Her sözcükte sesi titriyor, gitgide zayıflıyor. "Abigail," diye inliyor.

"Neredeyim ben? Burası neresi?"

Adam hıçkırıyor, sonra anlaşılmayan bir şeyler mırıldanıyor.

Burnu kıpkırmızı, bıyığı ve sakalı uzun bir adam "Aman Abigail duymasın," diyor. Seni tanıyormuş gibi gözlerini kısıyor, sonra başını başka tarafa çeviriyor.

Adamdan yayılan nahoş koku kuvvetli ve tanıdık geliyor.

"Sakın duymasın ha, tamam mı? Aman Abigail duymasın..."

"Bu durum beni rahatsız etmeye başladı." (Bitir.)

Sızmak üzere olan adam, anlamadığın bir şeyler mırıldanıyor.

"Kimin neyi duyacağına ben karar veririm. Bana ne yapacağımı söyleme."

"Abigail!" diye homurdanıyor. "Sakın... Aman duymasın." Parmağını sana doğru sallıyor.

Bu adamdan öğrenebileceğin bir şey yok. Çok sarhoş.

Böyle bir şeye şahit olacağını hiç düşünmezdin ama bu adam biraz fazla sarhoş.

"Abigail kim?"

İğrenç bir şekilde burnunu çekiyor, sonra parmağını sana doğru sallayarak mırıldanıyor: "Ah Abigail... aman... Abigail... duymasın."

Abigail ya eşi ya da kız arkadaşı. Muhtemelen gitmiş. Duyup duymaması herhangi bir şeyi değiştirmeyecek.

"Kanun benim."

Teğmen iç çekiyor. "Öyle demenize gerek yok... Zaten sizi anlıyor."

"Abigail, ah Abigail..." Aşırı kirli pantolonunun üzerindeki bir şeyi temizlemeye çalışıyor. Hareketleri yavaş ve tuhaf.

"Evet, adamın ne kadar sarhoş olduğuna bakılırsa kanunun siz olduğunu bilmeyen tek kişiyi bulmuş olabilirsiniz."