Küpteki taşlar hâlâ yanıyor, cihazın gövdesine loş bir ışık vuruyor. Klavyede yeşilimsi…

Peki... Ne olmuş?

Kâğıt mürekkeple kaplı, tek tonlu siyah kenardan kenara kâğıdı kaplıyor... Bir bilgi çıkarmak imkânsız.

Çıktıyı yırt.

"Ne oldu? Sadece mürekkeple kaplı."

"Tuhaf." Teğmen ellerini mürekkebe batmış kâğıtta gezdiriyor, parmaklarını lekeliyor. "Kesinlikle bir şey bozulmuş."

Çıktıyı tekrar incele.

Tek bir nokta beyaz karanlıktan parlıyor... Nedense yazıcı kâğıdın üzerinde bu minik noktayı es geçmiş.

Bizzat şeytan tarafından işaretlenmiş!

Hiçbir şeye benzemiyor. Koşumuza dönelim.

Bu Soona'nın aradığı bilgi olmalı, o bundan bir anlam çıkarır.

Siyah üstüne siyah, bir şey yok burada.

Boş. Kâğıdın alt kenarı yırtılmış.

PROJE PLANI'nı yerleştir.

Pürüzsüz bir çekmece gibi, filaman yerine gidiyor. Klavyede OYNAT tuşu yanıp sönmeye başlıyor.

PROJE PLANI'nı çıkar.

Filaman, ışıklı yuvasından çıkıyor.

(Bitir.)

HARİCÎ KOPYA'yı yerleştir.

Pürüzsüz bir çekmece gibi, filaman yerine gidiyor. Klavyede OYNAT tuşu yanıp sönmeye başlıyor.

HARİCÎ KOPYA'yı çıkar.

Tekrar OYNAT'a bas.

Hoparlör hayata dönüyor, makinenin düzlemsel manyetik sürücüsünün içinden cızırtılar geliyor. Yaşlı bir kadın seni selamlıyor, sesi 100 yaşındaymış gibi geliyor...

"Günaydın, Saint‑Ghislaine Sokağı'ndaki Fortress Accident; burası 1. Doğu Insulinde Operatör İstasyonu."

"Lütfen tekrarlayın. Bu proje planı mı?"

"Proje planı için parolayı deneyelim."

"Güzel. Lütfen parolayı tekrarlayın."

"Benim doğum günüm mü?"

"Hâlâ hayır."

"Hayır."

Operatör istasyonlarının protokollerinde bir ipucu sistemi yok.

"Parolayı bilmiyorum."

"Anlaşıldı. Bu giriş teşebbüsünü kaydedeceğim."

Merak etme, parolaların er ya da geç ortaya çıkma huyu vardır.

"Fortress Accident, bugün sizin için yapabileceğim başka bir şey var mı?"

Merak etme, parolaların er ya da geç ortaya çıkma huyu vardır.

Bu kulağa kötü geliyor: giriş teşebbüsü. Bir suçlunun yapacağı bir şey.

"Anlaşıldı. Bu giriş teşebbüsünü kaydedeceğim."

"Ölümden sonra... tekrar yaşam," de.

"Güzel, haricî kopyanın kilidini açtım. Konuşmayı bitirdikten sonra filamana erişmek için lütfen YAZDIR'a basın."

İşte bu!

"Hayır, o değil."

İnanılmaz! Böyle saçma parolaları kim buluyor?

"Ben polisim. Lütfen aç şu şeyi."

Ses aktarıyor: "Sözleşmemiz dolayısıyla filaman sahibi Fortress Accident'ın gizliliğini korumakla yükümlüyüm. Lintel'e resmî talep iletilmeden size bu filamana erişim izni veremem."

"Korkarım bunu yapmayacağız. Bir ay beklemek istemiyorsak tabii."

"Şimdi, lütfen parolayı tekrarlar mısınız?" Makinedeki ses tekrar soruyor. Rutubetli havada sesi çok soğuk geliyor.

"Yaşamdan sonra... ölüm," de.

"Güzel, proje planının kilidini açtım. Konuşmayı bitirdikten sonra filamana erişmek için lütfen YAZDIR'a basın."

"Gerçekten mi? Aynı parolayı mı kullanmış?" Teğmen bunu öğrenince neredeyse hayal kırıklığına uğruyor. "Belki de o radyosayarcılar o kadar da paranoyak değillerdir..." diyerek mırıldanıyor.

"Gerçekten mi? Aynı parolayı mı kullanmış?" Teğmen bunu öğrenince neredeyse hayal kırıklığına uğruyor.

Cevabı kısa ve net: "Hayır, o değil."

Ne demek o değil?! Parola ne o zaman?

Belki de vitray camda gördüğün laytmotifin ikinci kısmıdır.

"Bir parola mı? Parolalarla aram kötüdür. Bana bir ipucu verebilir misin?"

Parola. Tabii ki parolası var. Bu yüzden işin içinde bir insan yönetici var.

Ondan bir ipucu istemelisin.

"Yvonne, yine ben! Nasılsın?"

"İyiyim, teşekkür ederim." Sesini tanıyıp tanımadığı tam anlaşılmıyor. "Lütfen tekrarlayın, size nasıl yardımcı olabilirim?"

"İyiyim, teşekkür ederim." Sesini tanıyıp tanımadığı tam anlaşılmıyor. "Lütfen tekrarlayın, bu proje planı mı?"

"İyiyim, teşekkür ederim." Sesini tanıyıp tanımadığı tam anlaşılmıyor. "Lütfen tekrarlayın, bu haricî kopya mı?"