Duvarda eski bir ayna asılı. Yüzünün yansımasını görüyorsun, olduğu gibi. Alelade, temiz…

Duvarda bir ayna asılı. Buhar neredeyse tamamen dağılmış. Aynadaki yüzün, İfade ile taçlandırılmış hâlde.

Duvarda bir ayna asılı. Aynadaki yüzün, alelade, temiz tıraşlı bir polis memuru.

Zamanı geldi. Kendini olduğun gibi görme vakti. Kesinlikle yıkıcı olacak ama bundan kaçınmanın yolu yok.

Bu ahmaklık fazla uzun sürdü. Artık o yıkık eş‑cinsel sırıtışı suratından silme zamanı.

Duvarda bir ayna asılı. Aynadaki yüzün, İfade'den arınmış. Kıldan ibaret.

Duvarda bir ayna asılı. Aynadaki temiz tıraşlı yüzün, İfade ile taçlandırılmış. Hâlâ alışabilmiş değilsin.

Duvarda bir ayna asılı. Aynadaki yüzün, İfade ile taçlandırılmış.

Duvarda, buharla kaplı bir ayna asılı. Kendini tam göremiyorsun, sadece bir erkek silüeti var. Buharın ardında seni bekleyen yüze dair hiçbir şey hatırlamıyorsun.

Zamanı geldi. Bu andan kaçınma çabaların gerçekten kahramancaydı ama artık sonucu ne olursa olsun gerçek suretinle yüzleşmekten başka çare kalmadı...

Eğri büğrü, kırık bir lavabonun üzerinde bir ayna asılı. Biri, vahşi bir maskülen enerji boşalması sonucu lavabonun yarısını kırmış.

İmparatorluklar kuran, şehirleri yakıp yıkan da aynı erkeksi, ufak şeyleri önemsemeyen élan değil mi?

Muhtemelen değil.

Lavabonun altından sıcak su fışkırıyor ve aynayı buhar kapatıyor. Kendini göremiyorsun, sadece bir erkek silüeti var.

Birden, buharın ardında seni bekleyen yüze dair hiçbir şey hatırlamadığını fark ediyorsun.

Gadınlarının inlemeleri yüzünden sesin duyulmuyor. Ecnebiler onları saz gibi çalarken, gadınlar zevkten kıvranıyorlar. Dikkat et, yoksa seni boncuk gibi ipe dizerler, Harry.