Kadın durgun bir şekilde dalgalara bakıyor. Ani bir rüzgâr siyah saçını sert bir şekilde…

Teğmen gidişini seyrederken "Umarım bu size iyi gelmiştir, dedektif," diyor. "Hadi arayışımıza yeni bir bakış açısıyla devam edelim."

(Güneşe bak.) "Evet, beş milyar yaşında devasa bir termonükleer tepkime... Güneş, bir tanrı."

"Evet." Başıyla onaylıyor. "Hayırsever bir tanrı. En son ne zaman böyle bir şey sizin safınızda oldu ki?"

"Hiç olmadı."

"Artık bu dev şey size göz kulak oluyor. Anlayacağınız, zalim tanrıların cehenneme kadar yolu var." Gülümsüyor. "Bu arada..."

"Âşık olduğum kişi yanımdayken."

"Artık bu dev şey size göz kulak oluyor. Anlayacağınız, aşkın cehenneme kadar yolu var." Gülümsüyor. "Bu arada..."

"20'li yaşlarımın başında galiba."

"Artık bu dev şey size göz kulak oluyor. Anlayacağınız, gençliğin cehenneme kadar yolu var." Gülümsüyor. "Bu arada..."

"Hep oldu, hâlâ var. Ben faziletli biriyim."

"O zaman belki de bu dev şeyin içindeki atomları alevlendiren o tanrıdır..." Gülümsüyor. "Bu arada..."

Ne söyleyeceksin? İlgi çekici bir şey mi? İMKÂNSIZ.

"Bazen beynim iyi değilmiş gibi hissediyorum."

"Evet. Beyinler genelde iyi değillerdir, değil mi? Ben sırt, kol, omuz... ve akciğerleri tercih ederim." Gülümsüyor. "Bu arada..."

Lütfen ama, bu önemli!

Kafasını çeviriyor ve plastik kancalar kulaklarında takırdıyor. Zihninde paylaşmaya değer bir şey belirmiyor.

Sakin ol. Yine de fena değildi.

"Bu güneş şeysi çok güzel, üzgünüm, ekleyecek bir şeyim yok..."

"Teşekkür ederim. Öbür gezegende... Denizde, bir şeyleri tuhaf bir ışıkta görmeye başlıyorsun. Bunu paylaşabildiğim için mutluyum." Gülümsüyor. "Bu arada..."

"Şu anda balık tutuyor olmak ister miydin?"

"Evet, her zaman isterim, seviyorum. Farklı bir gezegende olmak gibi hissettiriyor. Su gezegeni gibi, dertler de zevkler de sudan."

"Ses tonunda tatlı bir farklılık var."

"Teşekkür ederim. Ben yarı Ubi'liyim. Annem Ubi Sunt?'luydu. Orası pek güneş görmez diye duydum, hiç gitmedim gerçi..."

"Eee... Sence asılmış adamı kim öldürdü?"

"Bu iyiymiş. İp diyorum."

Bunu bilmece sandı. Olaydan haberi bile yok. Böylesi daha iyi.

"La Delta'ya gitmek istemiyor musun?"

"Hah! Balıklarım oraya gidiyor, bu yeterli. Orada bir bahar morinası 50 reál..."

La Delta'nın şehir merkezinde, modern bir iş yemeği mekânı olan Les Fruits de Fond'un terasında istiridyeyle dolu masada bardaklar tokuşturuluyor. Biri ne yiyeceğine karar veremiyor. Biri ona ceviche öneriyor. Biri elini siper ederek koyun karşısını görmeye çalışıyor...

"Bunun bir açıklaması var, konu siyasi. Bak şimdi..." (Coşkuyla uzun bir siyasi nutuk çekmeye başla.)

"Hop, peki... Siyasi diyorsanız öyledir." Seni durduruyor. "Görüş dayatmaya hiç lüzum yok. Ya aynı fikirde değilsek?"

Gördün mü? Aynı fikirde olmamaktan korkuyor. Bu güzel. Böyle devam et.

"Çünkü o bir insan değil. İnsanlar haindir."

"Öyle mi dersiniz? Bazıları öyledir ama..." Omuz silkiyor. "Bana daha çok dostlarınızı daha dikkatli seçmelisiniz gibi geliyor."

Doğru, harabeleri ve cehennemi sevmemelisin... Bir de uçup giden kayısı kokusunu.

"Evet, bir şey de bizim safımızda olsun, değil mi."

Başıyla onaylıyor. "O şey bizim tarafımızda olmasaydı sanırım burada olamazdık bile..."

Yanıp kül olurdunuz. Veya daha kötüsü.

Güneş her zaman o kadar da iyi değil. Çöl ikliminde bitki kıtlığı ve susuzlukla yaşayanları düşün.

"Eskiden kendime 'Akşamcı Kovboy' derdim. Sebebi neydi acaba."

"Revachol'da yaygın bir deyim." Gözlerini kısıyor. "Ölene kadar içenlere denir."

"Geçenlerde bir ceset buldum. Akşamcı Kovboy olayı yaşamış."

"Peki ya siz? Bu ismi kullanmaya devam edecek misiniz?"

"Bu aralar Harrier Du Bois bana uygun geliyor."

"Peki o zaman, Dedektif Du Bois..." Sana başını sallıyor, sonra güneşin aydınlattığı denize dönüyor.

"Artık yepyeni bir benim. Yeni bir ada ihtiyacım olacak."

"Duymak için sabırsızlanıyorum." Sırıtıyor ve güneşin aydınlattığı denize dönüyor.

"Kimi kandırıyorum ki? Hangi adı seçersem seçeyim büyük ihtimalle içmekten öleceğim zaten..."

"Peki o zaman..." Omuzlarını silkiyor ve güneşin aydınlattığı denize dönüyor.

Pek etkilenmiş sayılmaz ama şaşırmadı da.

"Sanırım. Başka bir ad gelmiyor aklıma."

"Benim adım Harry. Başka ada ihtiyaç duymuyorum."

"Peki o zaman, Harry..." Gülümsüyor ve güneşin aydınlattığı denize dönüyor.

"Baş harflerimi kullanmayı tercih ediyorum. Böyle daha gizemli oluyor. Bana H.D.B. de!"

"Peki o zaman, H.D.B...." Gülümsüyor ve güneşin aydınlattığı denize dönüyor.

"Sorman hata! Ben dibine kadar Akşamcı Kovboy'um!"

"Son zamanlarda Dedektif Costeau'yu kullanıyorum."

"Peki o zaman, dedektif Costeau." Kıkırdıyor ve güneşin aydınlattığı denize dönüyor.

"Aa."

"Aa tabii."