"Yine kar yağdığına inanamıyorum..." El arabasının yanında dinlenen genç kadın iç…

"Bilmem..." Etrafına bakınıyor. "Radyoda ne çalıyorsa işte. Bunun karla veya martta bahçıvanlıkla ne ilgisi var ki?"

Köşeye sıkışmıştan çok kafası karışmış gibi görünüyor.

"İlgisi yok, bu yalnızca beynimin bana söylediği bir şeydi."

"Peki."

Ne bekliyorsun, disko müziği dinler miymiş sorsana. Bu tekdüzelikten kurtulmak için taze şarkılara ihtiyacın var.

"Disko müziği dinler misin?"

"Eee... Hayır diyeyim."

"Martinaise'deki işimize geri dönsek muhtemelen daha iyi olacak." Teğmen kadının sözünü keserek sana dönüyor. "Soracağınız başka resmî soru yok, değil mi?"

"Söyleyeceğiniz normal bir şey yoksa düşünmem gereken bir şeyler var."

"Tamam."

"Peki."

Evet, bunu söylemeyeceğim.

En iyisi başlamadan bitirmek. Burada bir kazancın olmayacak.

"Tamam öyleyse. Kar diyorduk."

"Hıhı." Karın yavaşça eridiği el arabasına bakıyor.

"Ne besleyici maddesi?"

"Çoğunluğu nitrojen ve sülfür." Gökyüzüne işaret ediyor. "Bir de fabrikalar ve aerostatiklerden ne tütüyorsa işte."

"Büyükanne kısmı biraz abartı oldu."

"Abartı mı? Neden bahsediyorsunuz? Büyükannem bana öyle demişti, tamam mı?"

Sorguya çekilmiş hissediyor. Yalan mı söylediğini kestirmek zor.

"Sakin olun, hanımefendi. Bu bir sorgu değil. Yalnızca bazı bilgilerin doğruluğunu teyit ediyoruz."

"Hâlâ amonyak tuzun var mı? Biraz olsa iyi olurdu."

"Tabii, benim artık ihtiyacım yok." Göğüs cebinden küçük bir kapsül çıkarıp sana veriyor.

"Polisin yol tarifine ihtiyacı var."

"Tabii. Nereye?"

"Teşekkürler, şimdilik bu kadar."

"Önemli değil." Başıyla onaylayıp yanağındaki toprak lekesini siliyor.

Oldukça soğukkanlı. Sırtı dik duruyor.

"Doğuda ne var?"

"Liman kapısı. Bir şamata var galiba? Yerel olayları takip etmiyorum." Omuz silkiyor. "Bir de bir Frittte dükkânı var."

"Batıda ne var?"

"Sadece su..." Suya bakarak gözlerini kısıyor. "Hayır, bir saniye, sanırım oraya Martinaise Körfezi diyorlar. Koyda birkaç ada var ama onlara ulaşmak zor."

Batıda mucize var...

"Güneyde ne var?"

"Birkaç dükkân ve bir köprü. Kanal köprüsü sahile çıkıyor ama bozuk galiba. Muhtemelen bir kaza sonucu."

"Kanalın ardında ne var?"

"Yalnızca sahil. Orada bir balıkçı köyü var... Bir de balık pazarı. Ama pazar yıllar önce kapandı."

Gümüş gibi balıkların gazeteler üstüne istiflendiği, geniş bir çatı altına dizili tezgâhlar. Su, her yerde su var... göklerden dökülüyor, eski kilisenin gölgesinde.

Silkelen, üşütmüş gibi görünüyorsun...

"Başka bir şey var mıydı?" Kadın ısınmak için omuzlarını ovuşturmanı izliyor.

"Ne tür bir balık pazarı bu?"

"Bilmem... Terk edilmiş türden? Her bahar toplanırlardı ama artık orada yapacak hiçbir şey yok. Sadece uyuşturucu bağımlıları var."

"Ölü bir beden arıyorum."

"Orada." Kuzeye doğru işaret ediyor. "Avluda, hemen çitteki delikten geçince."

Bahar havasındaki ölüm kokusu buraya kadar ulaşıyor.

"Ha, o..." Kuzeye işaret ediyor. "O şurada, avluda."

Birinin sonunda bu konu için gelmiş olması onu rahatlatıyor.

"Neredeyim ben?"

"Nasıl yani?"

"Ben... yolumu kaybettim de. Nerede olduğumu bilmiyorum."

"Martinaise'desiniz, efendim. Revachol şehrinde..." Etrafına bakınıyor, başka söyleyecek bir şey arıyormuş gibi. "Bu kavşağa Kuzey Kavşağı deniyor."

"Nerede olduğumuzu biliyor. Yalnızca yol tarifi soracak." Teğmen gösterdiğin kaybolmuşluk seviyesinden rahatsız olmuş gibi görünüyor.

"Yalnızca nerede olduğumuzu söyle, tamam mı?"

"Martinaise'deyiz, efendim." Etrafına bakınıyor. "Bu kavşağa... Kuzey Kavşağı deniyor sanırım."

"Wild Pines temsilcisini nerede bulabileceğimi biliyor musun?"

"Wild Pines mı? Şu şirket kadınını mı diyorsunuz?"

"Evet. Limandan bir temsilci. Buralarda bir yere tezgâh açmış olmalı."

"Ha, şu dev teknedeki kadın olmalı." Kuzeybatıyı gösteriyor. "Rıhtımda halat atmış bir tekne var. Birkaç hafta önce geldi. Kaçırmanız imkânsız."

O dev tekneden hoşlanmıyor. Teknedeki kadından da hoşlanmıyor.

"O tekneden hoşlanmıyor musun?"