"Ne oldu?" Kollarını kavuşturarak sabırsızlandığını gösteriyor.

"Ne oldu?" Kollarını kavuşturarak sabırsızlandığını gösteriyor.

"Burada ne yapıyorsun?"

İçini çekiyor ve etrafa göz gezdiriyor. "Daireyi yeni kiracıya hazırlamam gerekiyor ama görebildiğin gibi önceki kiracı ortalığı darmaduman etmiş."

"Ben de bazen darmaduman ederim."

"Heh!" Agresif bir şekilde gülümsüyor. "Uzun süredir bir rock grubuna sızmak için gizli görevdeymişsin gibi konuşuyorsun."

İltifat etmiyor.

"Burada kim yaşıyordu?"

"Bir ayağı çukurda, eskiden esnaflık yapmış yaşlı bir adammış. Kirayı ödeyebileceğini düşünürdüm..." Duraksıyor.

Yüzünde ciddi bir ifade beliriyor. Bu hikâyenin sonu mutlu bitmemiş.

"Bu aylar önceydi tabii. Başka bir şey soracak mıydın? Acelem var."

"Çok ayıp. Burada kim yaşıyordu?"

"Görünüşe bakılırsa güzel vakit geçirmeyi biliyorlarmış."

"Soracaklarım bu kadar, teşekkürler." (Bitir.)

Gülümseyerek "Rica ederim," diyor ama gözleri hâlâ ifadesiz. Zaten gitmeni istiyordu.

"Koridorun sonunda el konulmuş bir daire gördüm."

"O da başka bir rezalet. Önceki kiracının bize üç ay kira borcu var. Üç ay! Daireyi kapattık, içindeki eşyaları satmayı planlıyorduk ama..."

"Böyle salakça hataları nasıl yapabiliyorlar bilmiyorum ama Ron kapıyı kapatmaya geldiğinde yan dairenin kapısını kapatmamış! Şimdi de duvarda bir delik var!"

Hareketlere bak! Muhtemelen hafif bir doping türü kullanıyor. Belki Preptit veya Perikanin.

"Duvara delik açmışlar, inanabiliyor musun?" Ellerini açıyor. "Sonra da kiracı eşyalarını alıp kaçmış. Kiracı gitti, para da öylece gidiverdi!" Parmaklarını şıklatıyor.

Para önemsiz bir miktarda olmalı.

Vasıfsızlık onu rahatsız ediyor.

"Sanırım benim param da gitti."

"Para benim elimden gitmez, ben izin vermem."

"Çok da büyük bir miktar olamaz. Bu daireler döküntü."

"Dairelerin hiçbir sorunu yok! Mimarileri müthiş, milyon reállik koy manzaraları var, havalandırmaları iyi, komşuları, enerjileri... Ayrıca makul fiyatlılar."

"İnan bana, Martinaise'in geleceği parlak. Birkaç yıl içinde sanatçılarla ve o radyosayar büyücüleriyle dolup taşacak."

Radyosayar büyücülerinin sihirli ekonomik güçleri var.

Âdeta gerçek büyücüler gibi, ölü gayrimenkulü diriltebiliyor ve banka hesaplarına can verebiliyorlar.

"Peki duvara ne oldu?" (Devam et.)

"Bana duvara ne olduğunu sorma. O duvarı onarmak için zamanı ve kaynağı nasıl bulacağımızı bilmiyorum."

"İki daire de artık kiralanamaz durumda! İkisi de!" Hâlâ başını sallıyor, manikürlü ellerini göğsünün üzerinde kavuşturmuş.

"El konulan dairede kim kalıyordu?"

"Saat çalışmak için biraz geç olmadı mı?"

"Öyle.." Nefes alıyor, tam üç saniye sonra veriyor. Belli ki özel bir stres atma tekniği. Devam ediyor...

"İnsanlar emlakçıların hiçbir iş yapmadığını söylüyor. Ben ise burada gecenin yarısında birinin 'inini' temizliyorum."

"O yüzden bunu ne kadar erken bitirirsek o kadar iyi." Seni kastediyor. Bir sonraki soruyu sorma vakti.

Dikkatli bakınca gerçekten de çok yorgun görünüyor.

"Tamam mıyız? Adım Marielle Charpentier, Martinaise Emlak Birliği'nin bir görevlisiyim. Hırsızlık yapmıyorum, çünkü burada bulunmaya hakkım var. Bak, anahtarlarım." Elindeki anahtarları şıkırdatıyor.

Elinde ne kadar da çok anahtar var. En az 20 tane...

Senden nefret ettiği belli olsa da sesi oldukça neşeli.

"Kimliğimi de görmek ister misin? Yasal olarak talep edemezsin ama neden olmasın? Oturma iznimi de göstereyim mi?" Çantasını karıştırıyor, kâğıda sarılı küçük bir pasaport çıkarıyor.

(Bitir.)

Pasaportu incele.

Eline alınca, kâğıdı uyduruk geliyor. Kapağında sıradan bir belediye logosunun altında "Revachol Denetim Bölgesi" yazıyor. İçinde kadının daha kısa saçlı hâlinin bir fotoğrafıyla birlikte tüm kişisel bilgileri var.

Dost canlısı davran.

"Saçın güzelmiş." (Pasaportu geri ver.)

"Teşekkürler." Pasaportu çantasına geri koyuyor. "Sormak istediğin bir şey var mı? Bir saate şehir merkezine dönmem gerekiyor."

"Görebildiğim kadarıyla sorun yok." (Pasaportu geri ver.)

"Kimliğini görmeme gerek yok, sadece soru sormak istiyorum."

"Tamam ama lütfen acele edelim." Pasaportu çantasına geri koyup saatine bakıyor. "Bir saate La Delta'ya dönmem gerekiyor."