"Seni bilgilendirmek ve eğlendirmek beni daima mutlu eder, arkadaşım." Kahvesinden bir…

"Sıfırlayacağız," diyerek tekrarlıyor. "Martinaise için çok büyük planlarım var. Bu planlar insanların kıyıdaki domuz ahırlarında yaşamasını kapsamıyor. O arazi, belediye binaları ve ticaret için kullanılacak."

"Nasıl yani?"

"Harry, bir hayal et. Gençlik Merkezi-Süpermarket-Kilise kompleksi! Yüzlerce, yo, binlerce kişiye istihdam. Kıyı, boylu boyunca kurumsallıkla ve yaşamla aydınlanacak! Bütün o harabeler dar gelirli konutlarına dönüşecek..."

Öne eğiliyor. "Harry, artık yetti! Bu semti geri alacağız. Savaş 50 yıl önceydi yahu. Artık ilerleme zamanı."

"Yaşamın da zamanı..." (Başınla onayla.) "Halk adamı olduğunu biliyordum, Evrart."

"Ben de senin halk adamı olduğunu biliyordum, Harry. Şehre daha ilk geldiğin zaman. Merkezi aldım, perakende satış kompleksi için yer ayarladım, dört yıl içinde kiliseyi de alacağım. Çarklar dönmeye başladı, Harry. İlerlemenin çarkları. Bu savaş sonrası araf diyarını sineye çekmeyeceğim. Sokaklarda resmen kendi dışkısıyla oynayan çocuklar var... Böyle devam edemeyiz."

Durum hakkında konuşurken sesinde gerçek bir öfke var. Hatta bir tutam da acı.

Acısı gerçek. Bundan daha beterini yapan çocuklar görmüş.

Peki ama hepsinin üzerinde, Claire kardeşlerin göğe yükselen dev heykelleri olacak mı? Joyce bir şeylerin peşinde olduğunu biliyordu.

"Dur, peki kendi heykelini dikecek misin?"

"Ben sembolist değilim, Harry. Realistim. Benim heykelim, Martinaise'in yeniden inşası olacak: Beş katlı kompleksler olacak, işçiler sosyal yardımlar alacak ve Ozonne'daki toprak sahipleri benden nefret edecek. Benim heykelim bu olacak, seninki de. Bu işi birlikte yapıyoruz."

Heykelin olsa güzel görünürdü...

"Bu işte kararlı gibisin. Benim oyum sana."

"Kararlıyım, Harry, gerçekten." Kollarını göğsünde kavuşturuyor. "Senin oyunla, işçileri o Joyce Messier kadar zengin edeceğim. Benim işim bu. Tıpkı senin işinin asayişi sağlamak olması gibi."

Kadını düşünürken içinde hakiki bir öfke parlıyor.

"Joyce senin bir şeyler peşinde olduğunu söylerken haklıymış."

"Tabii ki bir şey peşindeyim, Harry!" Yumruğunu tekrar masaya indiriyor. "Gün gelecek, işçileri o kadın kadar zengin edeceğim. Benim işim bu. Tıpkı senin işinin asayişi sağlamak olması gibi."

Peki sonra her şeyin tepesinde göğe yükselen dev bir heykeli de olacak mı?

"Bir şeyler peşinde olduğunu biliyordum."

"Tabii ki bir şey peşindeyim, Harry!" Yumruğunu tekrar masaya indiriyor. "İşçileri o Joyce Messier kadar zengin edeceğim. Benim işim bu. Tıpkı senin işinin asayişi sağlamak olması gibi."

Kadını düşünürken içinde hakiki bir öfke parlıyor.

"Bu işte kararlı gibisin. Benim oyum sana."

"Kararlıyım, Harry, gerçekten." Kollarını göğsünde kavuşturuyor. "Senin desteğinle, işçileri o Joyce Messier'den daha zengin edeceğim. Benim işim bu. Tıpkı senin işinin asayişi sağlamak olması gibi."

"Dur, peki kendi heykelini dikecek misin?"

"Ben sembolist değilim Harry. Realistim. Benim heykelim, Martinaise'in yeniden inşası olacak: Beş katlı kompleksler olacak, çocuklar tozdan uzak duracak ve Ozonne'daki toprak sahipleri benden nefret edecek. Benim heykelim bu olacak, seninki de. Bu işi birlikte yapıyoruz."

Heykelin olsa güzel görünürdü...

"Gençlik Merkezi-Süpermarket-Kilise kompleksi mi? Buna inanmamı bekliyor musun cidden?"

"Evet. Merkezi aldım, perakende satış kompleksi için yer ayarladım, dört yıl içinde kiliseyi de alacağım. Çarklar dönmeye başladı bile, Harry. İlerlemenin çarkları. Bu savaş sonrası araf diyarını sineye çekmeyeceğim. Sokaklarda resmen kendi dışkısıyla oynayan çocuklar var... Böyle devam edemeyiz."

"Dar gelirli konutları mı? Kısmen bile doğruysa destekliyorum."

"Selamını alıyorum, Harry," diyerek başıyla onaylıyor. "Bunların hepsi doğru. Merkezi aldım, perakende satış kompleksi için yer ayarladım, dört yıl içinde kiliseyi de alacağım. Çarklar dönmeye başladı, Harry. İlerlemenin çarkları. Bu savaş sonrası araf diyarını sineye çekmeyeceğim. Sokaklarda resmen kendi dışkısıyla oynayan çocuklar var... Böyle devam edemeyiz."

"Yani sana yardım ettiğim için köyün sonu kötü olacak."

"Yeni bağımsız limana cüretkâr, egzotik gelir akışları getirmekten bahsetmiştin hani, hatırlıyor musun?"

"Tabii, Harry." Başparmaklarını döndürerek sana gülümsüyor. "Birçok harika sohbetimizden biriydi. Eeh, en sevdiklerimdendi! Ne oldu?"

"Süper. Hatırladığına sevindim. Hadi başka bir şey konuşalım."

Başıyla onaylıyor. "Tabii, yeğenim. Önden buyur!"

"Gelir derken uyuşturucu ticaretini mi kastettin?

"Uyuşturucu ticareti mi? Aptallık ediyorsun, Harry. Samara isolasında tamamen yasal, %100 etik kimyasal fabrikaları var."

"Onlar sadece ilaç sektörünü ayakta tutan bileşenleri üretiyorlar. Burada insan sağlığından söz ediyoruz. Yaşlı nineler, küçücük bebeler, engelliler..."

Vay. Nörokimyasal psikoaktif işçi isyanı ve yönetime el koyma.

"Aman, kulağa şüpheli geliyor..."

"Şirket, bu kimyasalların toplu olarak sevkiyatının 'kötü göründüğünü' söylüyor." Elleriyle havada tırnak işareti yapıyor. "İmajı zedelermiş, bazı ülkelerde yasa dışı olabilirmiş falan. Port İşçileri Sendikası ise... Biz, tabloda yüksek hacimli sütuna odaklıyız."

Toplu sevkiyat jargonunda yüksek hacimli sütun önemli bir alıcı demektir. Köpek balığı denen cinsten.

"O malları öyle bir sevk edeceğiz ki, Harry." Yumruğunu bir kez daha masaya vuruyor. "Artık hasta çocuklar Benafed alabilecek, üşütük dayılar da Risperizol'ü bırakmak zorunda kalmayacak!"

Benafed çocuklar için soğuk algınlığı ilacı, genellikle kayısı aromalı. Risperizol de ağır psikoz tedavisinde kullanılıyor.

"Sokaklardaki çocuklar da toz ve Pirholidon mu alabilecek?"

"Ben eski kafalı adamım, Bay Kitsuragi. Bazen bizimkilerle bira içerim ama bahsettiğin şeyler hakkında hiçbir bilgim yok." Gülümsüyor.

Gülümsüyor. "Fakat ben bir tür gençlik partisine malzeme tedarik ediyor olsam sendikanın bu işten muhteşem bir pay almasını sağlar ve o malzemeleri de Martinaise'den çok uzak tutardım."

Resmen kabul ediyor.

"Uyuşturucu ticaretine bu şekilde düzenleme getirmek mantıklı. Daha tehlikeli ellere düşmesini önler."

"Ah, Harry, yanlış anladın. Benim elimde uyuşturucu yok." İki elini de kaldırıyor, avuçları açık. "Benimle o kadar uzaktan yakından alakası yok ki. Hayal meyal biliyorum."

"Neyse, uyuşturucu ticareti sansasyonuna odaklanmayalım. Herkes de bu farazi uyuşturucu ticaretini merak ediyor. Limanın toplam kârının sadece küçük bir kısmı olurdu bu. Tıpkı limanın, Martinaise'in küçük bir kısmı olduğu gibi."

Sessiz kal.

"Burada büyük resme bakalım. Bir bütün olarak Martinaise. Müzik yapma hayalleri kuran küçük kızlar. İş kurmak isteyen genç anneler. Podyumda yürümek isteyen mankenler, kaynak yapmak isteyen kaynak ustaları."

"Bütün bunları tek bir ekonomik yapıda birleştireceğim. Burayı çok fena kurumsallaştıracağım. Herkes servetten pay alacak. Ve herkes üzerine düşeni yapacak."

Uyuşturucu ticaretine odaklanmaya devam edelim. Neredeyse kabul ediyordu.

"Açıkçası yargılamak ya da fikir sunmak bana düşmez."

"Harry, etliye sütlüye bulaşmamak için göze alabildiklerin olağanüstü." Sevgiyle sana bakıyor. "Bay Claire'in evinde daima sıcak bir yatağın olacak, arkadaşım. Martinaise'in geleceğinde ise özel bir yerin."

"Dur biraz, ben büyük resme bakmak istemiyorum. Neredeyse kabul ettiğin uyuşturucu ticaretine bakmak istiyorum."

"Yo, yo Harry. Sıkıcı o." İç çekiyor. "Pekâlâ, bitti o iş! Farazi ham madde ticareti iptal. Çok küçük ve önemsiz bir gelir kalemi o, attım gitti."

"Çocuklar..." Konteynerde etrafa bakınıyor. "Harry bu konuda titizlendi. Yapmayacağız. Şimdi benim güzel kurumsal Martinaise'im ve çok yönlü iş girişimleri hakkında konuşabilir miyiz? Sunduğum bu yeni, cüretkâr, kurumsal sosyalizm vizyonunu konuşabilir miyiz?"