"Benimle kafa mı buluyorsun, Harry? Kapıyı açmadın ve şimdi bana açtığını mı…

Şu Titus ile tanıştığında bundan bahset. Bakalım ne diyecek.

"Çocuklarla konuştum, asılma olayı örtbas içinmiş. Klaasje adında bir kadına yardım ediyorlarmış."

"Tabii ya, dertleri sadece benim kıçımı yalamaktı..." Sesinde hayal kırıklığı var. "Galiba söyledikleri kadar sert değiller. Ya da henüz bilmediğimiz şeyler var."

"Hayal kırıklığına uğradın."

"Yoo," diyerek kocaman gülümsüyor. "Ama sanırım artık o Klaasje adlı kişiyle konuşman gerek. Ne iş ama!"

"Klaasje'yi tanıyor musun?"

"Ah, Titus ve biraderlerin bütün kış birlikte takıldığı cıvır mı?" Kıkırdıyor. "Kız onları parmağında oynattı. Odasının kirasını ödüyorlar, ona bir şeyler getiriyorlar..."

"Belki bu da alakalıdır?" Olasılık onu çok heyecanlandırmışa benziyor. "Ben pek öyle insan sarrafı değilimdir. Burada neler olup bittiğini senin bulman gerek, Harry."

"Linç olayıyla grev bağlantılı demiştin. Nasıl?"

"Şimdiye kadar eminim ölen adamın kötüler yani Wild Pines için çalıştığını anlamışsındır. Bizi korkutmak için gönderildi. Kodamanların biz mavi yakalılara karşı aldığı bir diğer sert önlem."

"Nasıl yani?"

"Harry, bu grev, Wild Pines Grubu tarafından yapılan pek çok hatanın doruk noktası. Paralı askerler göndererek grevi bastırmaya çalıştılar."

"Kurbanımızı mı kastediyorsunuz?"

Ciddiyetle başını sallıyor. "Paralı asker. Düşünebiliyor musun? İşçiler barışçıl bir protestoya katılıyor, kardeşlik ruhuyla bir araya geliyor! Onlarsa bizi yaylım ateşiyle taramak için kiralık katiller gönderiyor."

Makineli tüfekten mermi saçar gibi bir hareket yapıyor.

"Canavarlardan bahsediyorum. Yeesut, Semenine, Saramiriza gibi yerlerdeki vekâlet savaşlarının acımasız katilleri. Aklına gelen her tür pisliği yaptılar. Tecavüzden, cinayetten, köyleri yakmaktan, Señorita Pineapple şirketi için küçük çocukları öldürmekten bahsediyorum, Harry..."

Señorita Pineapple'da korkutucu pislikler var. Onlara ananaslarını vermezsen vatanını talan ederler.

"Oralarda ne yaptılarsa buraya da taşıdılar. Revachol'u bir üçüncü dünya kenar mahallesine çevirmek istediler. Bir tek köyün filini öldürmedikleri kaldı."

"Dur biraz, köyün fili mi var?"

"Yo, Harry. Fil burada metafor, köy de. Ama paralı askerler ve zalimlikleri çok gerçek."

"Devam et."

"Ben dışarıdaki zalimliklere bizzat tanık olmadım. Gördüğün gibi konteynerimde kalma lüksüne sahibim. Bir yere gitmem gerekirse sadece konteynerimi taşıyorlar." Gülüyor.

"Bir dakika, konteyneri mi taşıyorlar?"

"Evet! Ben yaşlı bir adamım Harry. Bacaklarım eskisi gibi değil. O kocaman vinçle ofisimi kaldırıyorlar. Aslında çok eğlenceli, sen de denemelisin."

"Ama beni ve eğlenceli konteynerimi boş verelim." Yüzü ciddileşiyor. "Şirketin tuttuğu katiller... Sanırım üç kişiymiş. Hepsi acımasız, komando tipler."

"İçlerinden biri epey intihara meyilliymiş. Sarhoş olmuş, olay çıkarmış, tecavüze yeltenmiş..." Başını iki yana sallıyor. "Kendi müzakerecileri bile onu zapt edememiş. Senin oğlan o işte. Ağaçları ve sallanmayı seven."

"Müzakereci dediğiniz Joyce mu?"

"Harry," diyerek teğmene aldırış etmiyor. "Fark etmen gereken şu: Biz liman işçileri kolay lokma değiliz."

"Azmimiz var, Harry. Bütün bu mahalle azimlidir. Bizi yeterince kışkırttıklarında biz de onları geri püskürtürüz. Üstelik o zaman..." Parmağını kaldırıyor. "Ölümüne püskürtürüz."

Koca bir mahalle dolusu... katil.

"Dur, bütün mahalle mi işin içinde?"

"Potansiyel olarak, Harry. Bilek güreşi şampiyonları, kürek kulübü üyeleri, eski maden işçileri... Sıkı adamlar, hepsi mahalleleri için eyleme geçmeye hazır."

"Püskürtme işini tam olarak kim yaptı?"

"Sendika içinde militan bir yapılanma var. Görevleri kol gücü içermeyen ama mahallenin huzurundan sorumlu olan bir grup insan. Her şeyin yolunda gittiğinden emin olmak için."

Biraz organize suç gibi duruyor.

"Tıpkı sizler gibi," diyerek sana ve teğmene başıyla selam veriyor. "Kötü şeylerin olmamasını sağlamaya çalışan idealist insanlar. Kötü şeyler olmuşsa da... eh, cezası verilmelidir."

Tekrarlayalım: Organize suç gibi duruyor.

"Yani kurbanımızı bu idealistler mi öldürdü?"

"Hmh. Bir gün bu barış kuvvetlerinin lideri olan Titus Hardie bana geldi, 'patron, sosyalist demokrasi ateşi bizi topraklarımızda sorun çıkaran bu canavarı öldürme görevini yüklenmeye itti' dedi."

"Muhtemelen farklı şekilde ifade etmiştir ama ana fikir buydu. Bana gayet de onlar öldürmüş gibi geldi." Kıkırdıyor. "Onlara iki hafta ücretli izin verdim, misillemeden kaçınmak için çok dikkat çekmemelerini söyledim."

"Bu yaptıkları için onları tutuklayabileceğimizden endişelenmiyor musunuz?"

"Ah, o konuda hiç endişelenmiyorum. Bu adamlar tutuklanan tipler değil. Sağlam ve cesur Martinaise çocukları. Onları tutuklayacak yiğidi görmek isterim." Kıkırdıyor. "Ayrıca onlara göz kulak olması için avukat kızı yolladım."

Böbürlenmesinde biraz belirsizlik de var. Ama sonuçta inanıyor. Ya da en azından inanmak istiyor.

Yani sendikayı aklayan bir hikâyeyle karşılık vermek istemiyor. Peki neden?

Böbürlenen ses tonuna rağmen, bir konuda şüpheleri var. Peki ne?

Belki de o adamların gerçekten bu işi yapmış olabileceğine inanmıyor. Sonuçta onun adamları.

"Bence bu bilgiyi polisle paylaşmanın nedeni gerçekte onların yaptığını düşünmemen."

"Çok akıllıca, Harry. Evet. Bunu sadece kızları etkilemek için falan söylemiş olabilirler." Çenesini ovuşturuyor. "Fakat Titus'ın tersi pistir, o yüzden olasılık 50-50."

60-40'a daha yakın görüyor. %60 ihtimalle onlar yapmadı.

"Tamam. Başka bir sorum var."

"Elbette, Harry."

Sadece böbürleniyorsa bile sana hiç de öyle gelmiyor. Adam endişeli değil.

Şu avukat kıza çok inanıyor. Belki bu bir taktik hatasıdır? Neyse.

"Onları tutuklamamızdan korkmuyor musun?"

"Asılmış adamı onlar mı öldürdü?"

"Wild Pines müzakerecisinin onları kontrol edemediğini size düşündüren ne?"

"Adam ağaca nasıl asılmış?"

"Harry, fark etmen gereken şu: Biz liman işçileri kolay lokma değiliz."

"Devam et."

"Eğlenceli konteynerimden bahsetmeye mi?" Kıkırdıyor. "Çok kıyak bir şey, Harry. Kim bilir, belki bir sonraki taşıma sırasında sen de burada olursun. Söz veriyorum, çok eğlenceli olacak."