Önceden olduğu gibi, demirden bir kepenk gözlerinin önünde kıvrılıyor. Odanın yarısını…

Önceden olduğu gibi, demirden bir kepenk gözlerinin önünde kıvrılıyor. Odanın yarısını kaplıyor, devasa bir endüstriyel bacaya giden yolu kapatıyor.

Burası kilerdeki merkezî kazanın tam üstü. Sesler büyük ihtimalle buradan geldi.

Daha sert vur.

Hâlâ cevap yok. İçeride kimse yok.

(Bitir.)

Daha da sert vur!

Bu perdeler sağlam olduklarını kanıtlıyorlar... Yumruğun acıyor.

"İçeride her kim varsa onu uyandırmanın farklı bir yolu olmalı... Belki de alt kattaki kazanın içine bağırmayı denemeliyiz."

"İçeride her kim varsa onu uyandırmanın farklı bir yolu olmalı... Belki de kitabevindeki kadına burada neler döndüğünü sormalıyız."

İçeride her kim varsa onu uyandırmanın farklı bir yolu olmalı... Belki de alt kattaki kazanın içine bağırmayı denemelisin.

İçeride her kim varsa onu uyandırmanın farklı bir yolu olmalı... Belki de kitabevindeki kadınla konuşup neler döndüğünü sormalısın.

Eğer bu gerçekten bacanın girişiyse burada bir yerlerde kazan da olmalı. Belki içeri girmenin başka bir yolu vardır.

"Lütfen rastgele şeylere saldırmayı bırakır mısınız?"

"Bu rastgele değil, bu önemli. Öbür tarafta ne olduğunu görmek istiyorum."

"Neden öbür tarafta bir şey olduğundan bu kadar eminsiniz?" diye soruyor teğmen ancak gözlerindeki merak kıvılcımını görebiliyorsun.

"Her hâlükârda şu an içeri girmemizin bir yolu yok. Araştırmaya devam edelim."

"Denerim..." (Morarmış yumruğuna hafifçe üfle.)

"Teşekkürler."

"Habis Mahluk'u bulmalıyım, Kim. Baca bu."

Teğmen iç çekiyor. "Hayaletler gerçek değildir, ebeveynleriniz size hiç söylemedi mi? Her hâlükârda şu an içeri girmemizin bir yolu yok. Araştırmaya devam edelim."

Perdeye vur.

Bu yaptığın çok tuhaf bir şey... Hiçbir şey olmuyor.

"Merhaba? Bağırdım ama işe yaramadı..."

Sesin yine cümlenin ortasında rahatsız edici bir kurbağa vıraklamasına dönüşüyor. Terk edilmiş ofis binası sessiz... Kimse sana cevap vermiyor.

Ani bir kendine acıma krizi geçiriyorsun.

Beyim, bir şey önerebilir miyim? Kazana bağırmayı büyük bir gösteri gibi düşünün. Kafa değil göğüs sesinizi kullanın. Diyaframınızdan söyleyin.

Belki de bu çok da kötü bir fikir değildir. Tekrar dene evlat.

Şansını denedin ve yine de ıskaladın. Elinden geleni yaptın şampiyon. Yaptığının yetmemesi üzücü oldu.

Demirden bir kepenk gözlerinin önünde kıvrılıyor, körük gibi katlanıyor. Odanın yarısını kaplıyor... devasa bir endüstriyel bacaya giden yolu kapatıyor.

Mahluk burada yaşıyor olmalı...