"Ne neydi?"

"Ne neydi?"

"Saldırı kurbanının adını söylediğinde bir tuhaf oldunuz." Gözlerine bakıyor: "Bu kadını tanıyor musunuz?"

"Evet."

"Onunla konuşmadan önce bilmem gereken bir şey var mı?"

Ne yaparsan yap, birinciyi söyleme.

"Bu kadar." (Bitir.)

Başını sallıyor. "Sorun yok, dedektif. Bu mühim bir şey değil."

Onun seni teskin etmesiyle kendini güçlü hissediyorsun. Her şey güzel olacak.

Acaba öyle mi? Acaba gerçekten mühim değil mi? Zorlu bir yoldasınız, içine etmemeye çalış.

"Bu amatörce." Tekrarlıyor: "Benimle bilgi paylaşmamak amatörce."

Gözünden bir hayli düştün.

"Ona tecavüz etmedim."

Kısık ve sakin sesle: "Yani diyorsunuz ki... ona tecavüz ettiniz, öyle mi?"

Göğüs boşluğun buz kesiyor, boynundan aşağı soğuk ter akıyor...

"Hayır."

"O zaman bir daha asla böyle bir şey söylemeyin." Duraksıyor.

"Başka?"

"Ona nerede olduğumuzu, buranın hangi şehir olduğunu sordum. Hatta hangi yılda bile olduğumuzu sormuş olabilirim. Öyle bir şeyler."

Omuzlarını silkiyor. "Bu kesinlikle sizin sorgulama tekniğiniz. Başka?"

"Bayılmadan önce yaptığım çılgınca şeyleri, deli gibi partilediğimi ve akıl sağlığımın çok iyi olmadığını biliyor."

"Sizi duymuş mu yani? Yoksa beraber mi partilediniz?"

Sorgulanmak böyle bir şeymiş demek ki...

Pek de eğlenceli değil.

Altından kalkarsın, kaypak puşt seni! Şunun suratına biraz delilik fırlat da aklı gitsin.

"Buna cevap vermeyeceğim, teğmen."

"Sizi duyduğunu varsayıyorum... Başka bir şey var mı?"

"Odasından beni müzik dinlerken ve tuhaf şeyler yaparken duydu. Seninkinin yanındaki oda onun odası."

"Başka bir şey var mı?"

"Aynen, fena partiledik. Inzany Çocukları gibi sabaha kadar partiledik."

"Süper. Sizi duyduğunu varsayıyorum... Başka bir şey var mı?"

Altından kalkarsın.

Eğlenceli.

Bence pek de öyle değil.

Eğlenceli tabii lan, kaypak puşt seni! Şunun suratına biraz delilik fırlat da aklı gitsin.

Saklayacak bir şeyim yok.

Ya varsa... ama olduğunu hatırlamıyorsan?

"Ona asılmaya çalıştım..."

"Anlaşıldı." Suratında hiçbir ifade yok.

"Bununla ilgili daha fazla detay vermesem iyi olur."

"Hı hı." Başını sallıyor. "Başka ne yaptınız?"

"Fena da gitmedi sanırım."

"Nasıl gittiği hiç önemli değil, dedektif... Başka?"

"Onu daha sonra sorgulamam gerekeceğini ve bundan çok utanacağımı söyledi."

"Gerçekten öyle olacak." Başını sallıyor. "Bunu daha önce öğrenseymişim keşke."

"Konusu açılmadı."

"Açılmalıydı. Başka?"

"Peki."

"Başka bir şey var mı?"

"Uyandıktan sonra onunla koridorda tanıştım."

"Anlaşıldı... Pazartesi günü pek iyi görünmüyordunuz."

"Polis olduğumu hatırlamadığımı biliyor."

"Peki." Başını sallıyor. "Bu çok da mühim değil."

"Hayır."

Tekrarlıyor: "Dedektif, bu kadınla konuşmadan önce bilmem gereken bir şey var mı?"

Bunu geçiştirmene izin vermiyor.

"Kadının adını söylediğindeki terleme ve telaşı mı diyorsun?"

"Evet."

"Ve o... gözümdeki titrek sıvımsı şeyi mi?" (Seğiren gözüne işaret et.)

"Evet."

İşte, sanat.