"Sonunda. Gelip size bir bakayım diyordum. Neden bu kadar uzun sürdü?"

"Hayır, o başkaydı."

"Ha, tabii ya. Bunu fark etmemişim." Sokaktaki kamyonlara bakıyor ve dönüyor...

"Bir kere de laf etmesen ne olur sanki, teğmen?"

"Kendimi tekrar etmekten hiç hoşlanmıyorum ama onun ırk öğrencisi olduğunuzda da olan bu değil miydi?" Dostane bir şekilde gülümsüyor.

"Umarım detayları merak etmemem sizi üzmüyordur. En kısa zamanda işimize dönmeliyiz." Gülümsüyor.

"Beni suya götürüp içirdiğinde kör bir at gibiydim."

"Güzel, bu çok güzel." Gitmek için arkasını dönerken hâlâ gülümsüyor. "Soruşturmamıza odaklanmak zorunda olduğumuz için neredeyse üzüleceğim ama işimize dönmemiz lazım. Hadi gidelim."

Üzüntüsü hiç içten değil. Bu beyefendi, efendimizi başından savdığı için kıvanç duyuyor.

"Sorun yok, Kim. Hadi gidelim." (Bitir.)

"Fazla özele girdik ve tuhaftı."

"Bak şu işe..." Başını sallıyor, elinin üstünü ağzına koyuyor. "Zamanı geri almayı mı öğrendiniz?"

"Epey derin mevzulara girdik."

"Gerçekten mi? Ne oldu?"

Sana bunu sormakla hata yaptı.