"Maddi durumum süper! Süperstarların maddiyatla ilgili problemleri olmaz!"

"Maddi durumum süper! Süperstarların maddiyatla ilgili problemleri olmaz!"

"Doğru. Ama kişinin maddi durumu her zaman daha iyi olabilir, değil mi?"

Bir süperstar veya zengin olduğunuzu düşünmüyor aslında. Daha fazla vakit harcamamak için öyleymiş gibi yapıyor.

"Ufak tefek şeyleri toplayıp burada satabilirsiniz. Etrafa bir göz atın" Başıyla ıvır zıvırla dolu bir masaya işaret ediyor. "Buranın sahibi eklektik zevklere sahip."

Eklektik zevk mi? Mağaza çalıntı eşyalarla dolu... Topluma yapışmış bir sülük!

"Veya burayı kapattırırız biter. Bunların çalıntı olduğu aşikar."

"Tam tersine, elimizden geldiğince yerel ekonomiyi desteklemeliyiz."

"...buradaki işlerin düzenini bozmamalıyız," diye düşünüyor. "Zaten pek bir şey yapmaya yetkimiz de yok."

"Hı hı. Bu boşluktan girişim yaparak sıyrılacağım. Bir vizyonum var."

"Tabii, neden olmasın?" Vizyona inanıyor gibi durmuyor.

(Sesini alçalt.) "Burası çalıntı mallarla dolu, farkındasın, değil mi?"

"Savunmamız gereken insanları, varlığından haberdar dahi olmadıkları kanunları çiğniyorlar diye cezalandıramayız."

"Beni yanlış anladın. Bence çalıntı eşya satması acayip havalı ve gangster tarzı."

"O kadarını söyleyebilir miyim bilmiyorum ama..." Omuzlarını silkiyor. "Neden olmasın ki?"

"Ha... Aynen, ne demek istediğini anladım. Görmezden gelmeliyiz öyleyse... Hatta belki kâra çevirmeliyiz."

"Paraya bu kadar sıkışık olmasaydınız soruşturmamız için daha iyi olurdu."

Meslektaşının ay sonunu zor getirdiğini görmek ve yardım edememek onu üzüyor. Onun telafi etme şekli bu.

"En azından bazı malların nereden geldiğini sorsak?"

"Sorgulayabileceğimiz insanları düşman edinmek soruşturmamıza hiçbir fayda sağlamaz."

"Paraya bu kadar sıkışık olmasaydınız," diye ekliyor, yana doğru bakarken sesi yumuşuyor, "...soruşturmamız için daha iyi olurdu."

"Doğru. Sosyal sistemimizin doğasında ben ve hepimizin bir anda kendimizi içinde bulduğu adaletsizlikler mevcut."

Başıyla onaylıyor. "Hadi, bu halk girişimini desteklemekte payınıza düşeni yapın."

"Maddi durumum seni hiç ilgilendirmez."

"İlgilendirmesini istemiyorum zaten, sadece soruşturmanın devam etmesini istiyorum."

Dostane ettiği lafa ters çıkmana biraz alındı... Gelgelelim bunu duruşuna yansıtmıyor.

"Nasıl?"

"Ufak tefek şeyleri toplayıp burada satabilirsiniz." Başıyla ıvır zıvırla dolu bir masaya işaret ediyor. "Anlaşılan buranın sahibi eklektik zevklere sahip."

"Hayatın karşıma çıkardığı zorlukları sonuna kadar hak ediyorum."

"Belki ama kendi canınızı daha da yakmanıza gerek yok."

Sana böyle yol göstericilik yapmak pek hoşuna gitmiyor ama senin için gerçekten endişeleniyor.

"Burada bir servet elde edemem ama başlamak için güzel bir yer gibi."

"Ben kaderimi kabullendim; banklarda uyumak, artıklarla yaşamımı sürdürmek..."

Yüzünde ciddi bir ifadeyle sana bakıyor. "Halk Milisleri'nin bir dedektifi böyle yaşamamalı. Eğer böyle yaşarsanız soruşturmayı tamamlayamayız."

Teğmenin ses tonundan hayal kırıklığı belli oluyor. Daha ziyade, endişesi.